Κέρκυρα


 ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΟΡΝΙΘΕΣ. ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΩΝ. ΣΥΝΤΟΜΕΥΜΕΝΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΤΟΥ 1983/4 ,ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ

Μουσική αρχή 1.56

ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ευθεία λές; Εκεί στο δέντρο;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Δεν λέει τίποτε.Δεν μου δείχνει τίποτε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι ιδέα κι αυτή, να βάλουμε πουλιά να μας δείξουνε τον δρόμο…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Αυτός που μας τα πούλησε,ήταν βέβαιος πως θα μας οδηγούσαν στον Τηρέα, τον βασιλιά τους.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αυτός που μας τα πούλησε,ήταν μεγάλος απατεώνας.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Γιατι τα τραβάμε αυτά; Επειδή βαρεθήκαμε την μεγάλη πόλη,τα δικαστήρια,την ακρίβεια, την κακογλωσσιά και αποφασίσαμε να κατοικήσουμε αλλού,σε καλύτερο μέρος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και βέβαια, μόνον τα πουλιά γνωρίζουν όλες τις πόλεις του κόσμου!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Επομένως, μόνον τα πουλιά ξέρουν έναν τόπο όμορφο και άνετο ,να την αράξουμε και να μη το κουνήσουμε..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αλλά που τέτοια τύχη.Χαθήκαμε στο δάσος, πεινάμε και διψάμε, δεν ξέρουμε μήτε πως να γυρίσουμε πίσω, στο νέφος..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Γιά στάσου μιά στιγμή!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Στέκομαι.Τώρα τι γίνεται;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Το πουλί μου, το πουλί μου!Κάτι δείχνει!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Λες να μας έφερε στα πουλιά; Κάτσε να φωνάξω:ΦΤΕΡΑ!ΦΤΕΡΑ!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Μη ,θα τα τρομάξεις! Μίλα τους ευγενικά: Πουλπουλπουλ…Τσαλαπετεινέ!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ουάου!Ουάου!Τσαλαπετεινέ!

Είσοδος υπηρέτη 11»

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Τι συμβαίνει; Ποιός φωνάζει τον αφέντη μου;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Αμάν! Τι τέρας είναι αυτό;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ:Αμάν, χάθηκα! Κυνηγοί στο δάσος! Βοήθεια!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εμείς κυνηγοί; Τρελάθηκες;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Θα καταστραφείτε!Θα σας ρημάξουμε!

ΠΕΙΣΘΕΤΕΡΟΣ: Μα δεν είμαστε άνθρωποι..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Είμαστε κι εμείς πουλιά..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Χαμούρης εγώ.Όρνιο εξ Αφρικής.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Χέστης εγώ. Εκ Ρωσίας.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Τώρα, κάτι μας είπες..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να κοίτα κι εδώ!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και εσύ, τι στην ευχή ζώον είσαι;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Πουλί-δούλος εγώ.

ΠΕΙΣΘΕΤΕΡΟΣ: Μπά; Σε νίκησε κανένας κόκκορας;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Όχι αλλά νά,όταν ο αφέντης μου από άνθρωπος έγινε τσαλαπετεινός, ευχήθηκε πουλί να γίνω, να μ΄έχει υπηρέτη.

ΕΥΕΛΠΪΔΗΣ: Πουλί, και χρειάζεται υπηρέτη;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Αφού πρωτύτερα ήταν άνθρωπος.Γουστάρει ψαράκια; Τρέχω γιά ψαράκια. Γουστάρει φασουλάδα; Τρέχω γιά τσανάκα και φασόλια.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Πολύ τρεχάλας αυτός ο πούλος.Ξέρεις τώρα τι θέλω, τρεχάλα; Φώναξέ μου τον αφέντη σου.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Μα τώρα κοιμάται. Εφαγε ραδίκια και μυγάκια και κοιμάται.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έλα ξύπνα τον..

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Ξέρω πως θα τσαντιστεί, αλλά γιά χάρη σας θα τον ξυπνήσω..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Α να χαθείς, να χαθείς! Πώς δε με πέθανες!

Είσοδος έποπα 15΄΄

ΕΠΟΠΑΣ: Ανοίξτε τα χόρτα!κρατάτε τα κλαδιά! Να βγούμε καμία φορά…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Κύριε των δυνάμεων!τι είναι πάλι ετούτο το θεριό!Κοίτα φτερούγες!κοίτα λοφίο!

ΕΠΟΠΑΣ: Ποιός με ζητά;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ο Θεός!…έδωσε και ξεπουπουλιάστηκες…

ΕΠΟΠΑΣ:Μήπως με κοροϊδεύετε γιά το φτέρωμά μου;αλλά ξέρετε, εγώ ήμουν άνθρωπος και …

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι, όχι, δε γελάμε με σένα..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Το ράμφος σου είναι γιά γέλια…

ΕΠΟΠΑΣ: Αχ! Έτσι βλέπετε με ξεφτελίζει ο Σοφοκλής στις τραγωδίες του εμένα, τον Τηρέα!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Α, ο Τηρέας είσαι εσύ…Πουλί, ή παγόνι;

ΕΠΟΠΑΣ: Πουλί εγώ.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και πού΄ναι τα φτερά;

ΕΠΟΠΑΣ: Μαδήσανε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Από τι; Καμιά αρρώστεια;

ΕΠΟΠΑΣ: Όχι αλλα νά: κάθε χειμώνα, τα πουλιά χάνουν τα φτερά,και βγάζουν άλλα ξανά..Πέστε μου όμως,εσείς οι δύο τι είστε;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Εμείς;οι δύο; Άνθρωποι εμείς!

ΕΠΟΠΑΣ: Κι από πού;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Από κεί που βγαίνουν δέκα δήμαρχοι στο τετραγωνικό χιλιόμετρο..

ΕΠΟΠΑΣ: Πώς από τα μέρη μας;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Θέλαμε να έρθουμε σε επαφή..

ΕΠΟΠΑΣ: Επαφή;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Επειδη κάποτε ήσουν άνθρωπος, σαν κι εμάς…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Επειδή χρωστούσες χρήματα σαν κι εμάς..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Επειδή χαιρόσουν που δεν τά δινες, σαν κι εμάς…

Υστερα έγινες πουλί 1.26΄΄

Υστερα έγινες πουλί

Πέταξες πάνω από τη γή

Και θάλασσα φτερό

Όσα έχει ο άνθρωπος σκεφτεί

Όσα γνωρίζει ένα πουλί

Τα έχεις στο μυαλό

Γι΄αυτό και μείς ερχόμαστε

Να σε παρακαλέσουμε

Αν ξέρεις κάποια πόλη

Αφράτη άσπρη μαλακή

Και άνετη, να μας το πείς

Γιά να ξαπλάρουμε όλοι!

ΕΠΟΠΑΣ: Θέλεις πόλη μεγαλύτερη από το Καμπιέλο;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι μεγαλύτερη, νά΄ναι του γούστου μας!

ΕΠΟΠΑΣ.Μάλιστα.Θέλεις νά΄χει άρχοντες αριστοκράτες;              

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Εγώ! Τους διώξαμε τους αριστοκράτες,θυμάσαι;

ΕΠΟΠΑΣ: Ε, τι λογής πόλη θα θέλατε;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Να, μιά πόλη που να έχεις τέτοιους μπελάδες: έρχεται ξημερώματα ένας φίλος και μου λέει «κοιμάσαι ακόμη; Πλύσου, ντύσου και έλα να το ρίξουμε έξω με κρασί και φαγητό, ώσπου να σκάσουμε. Ελα αμέσως, αλλοιώς μη σώσω και σε δώ στις στεναχώριες μου»

ΕΠΟΠΑΣ: Πώ πώ, μεγάλες ταλαιπωρίες λαχταράς…κι εσύ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να με συναντά στο δρόμο ο πατέρας μιάς μοντέλας και με κατηγορεί που τον πρόσβαλα: «καλά τα κατάφερες με την κόρη μου βρέ ανεπρόκοπε! Την είδες να κυκλοφορεί μόλις βγήκε από το κομμωτήριο σινιαρισμένη και δεν την φλέρταρες, δεν την κόλλησες, δεν της έδωσες ένα φιλάκι και μου κάνεις και τον φίλο»

ΕΠΟΠΑΣ: Ε, πονηρούλη, τέτοιες συμφορές λαχταράς…Έχει πάντως μιά τέτοια πόλη, κοντά στην Ερυθρά θάλασσα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όχι, όχι κοντά στην καταιγίδα της ερήμου,θα μας πλακώσουνε πεζοναύτες και ταλιμπάνηδες..καμιά ελληνική πόλη δεν έχεις;

ΕΠΟΠΑΣ: Γιατί δεν πάτε στην Τσαρίτσανη να μείνετε;

Βλάχικο 7»

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μοιάζουμε γιά βλάχοι; Δεν μοιάζουμε!

ΕΠΟΠΑΣ: Αλλά έχει κι άλλους τόπους ωραίους: Ποντοχώρι, Ποντολίβαδο,Ποντοκώμη…

Ποντιακό 9»

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μήτε γιά Πόντιοι μοιάζουμε..Μήπως μοιάζουμε; Γιά πές μου, πώς είναι η ζωή με τα πουλιά;

ΕΠΟΠΑΣ: Έχει τις χάρες της με τον καιρό. Καταρχήν πρέπει να μάθεις να ζείς χωρίς πορτοφόλι.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έτσι αφαιρείς πολλή απάτη από τη ζωή!

ΕΠΟΠΑΣ: Και τσιμπολογάμε ανάμεσα σε τούφες σουσάμια και κορφούλες και παπαρούνες και στεφανάκια…

Μαστούρα 12΄΄

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μα εσείς ζείτε σαν τους νιόπαντρους!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Μιά στιγμή!Προβλέπω αλλαγές στον κόσμο των πουλιών.Αν μ΄ακούσετε,θα κερδίσετε πολλά!

ΕΠΟΠΑΣ: Σε τι να σ΄ακούσουμε;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Πρώτα από όλα, κόψτε τα φτερουγίσματα.Κόψτε τα τσίου τσίου και τα κουκουβάου.Οι άνθρωποι σας θεωρούν ανόητα πλάσματα, ανεμοδούρες,όσα παίρνει ο άνεμος..

ΕΠΟΠΑΣ: Στο Θεό σου, καλά μας έβρισες.Τι θέλεις να κάνουμε λοιπόν;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Να ιδρύσετε μιά πόλη!

ΕΠΟΠΑΣ: Να μείνουμε σε πόλη;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Βρε χαζομάρα που είπες.Κοίτα κάτω!

ΕΠΟΠΑΣ: Βλέπω.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Επάνω τώρα!

ΕΠΟΠΑΣ: Βλέπω.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Το λαιμό κούνα, το λαιμό!

ΕΠΟΠΑΣ: Και τι θα καταλάβω άμα στραμπουληχτώ;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Είδες τίποτα;

ΕΠΟΠΑΣ: Τον ουρανό και τα σύννεφα.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Αυτός δεν είναι των πουλιών ο Πόλος;

ΕΠΟΠΑΣ: Πόλος; Τι Πόλος;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Να, σα να λές «τόπος».Όταν γυρίζει σαν τη σβούρα, λέγεται Πόλος.Αν όμως τον περιφράξετε και τον κατοικήσετε, ο Πόλος θα ονομαστεί Πόλη.Στους ανθρώπους θα πέσετε σαν την ακρίδα και τους Θεούς θα ξεκάνετε από την πείνα…

ΕΠΟΠΑΣ: Πω πω! Μα τη γή και τις παγάνες, μα τα δίχτυα και μά τις θηλειές,καλύτερη ιδέα δεν άκουσα ώς τώρα! Μαζί σου θα την έχτιζα μιά τέτοια πόλη, αρκεί να συμφωνούσανε και τ΄άλλα τα πουλιά.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και ποιός θα τους εξηγούσε την υπόθεση;

ΕΠΟΠΑΣ: Εσύ! Έφαγα μιά ζωή μαζί τους, αλλά τους έμαθα ελληνικά. Βάρβαρα ήταν προηγουμένως.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και πώς θα τα καλέσεις;

ΕΠΟΠΑΣ: Εύκολα: μπαίνω στη φωλιά,ξυπνάω την αηδόνα μου και τα καλούμε

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Αγαπημένο μου πουλί, τώρα μη στέκεσαι,ξύπνα την, ξύπνα την!

Κάλεσμα των πουλιών 1.21΄΄

Πουλάκια, πουλάδες,κοτόπουλα,πάπιες

Ελατε, κοπιάστε, μαζί σας καλώ

Που τρώτε φρουτάκια,μυγάκια και σκνίπες

Ψαράκια,ψοφίμια και μέλι γλυκό

Ελάτε οι γλάροι, ελάτε οι γύπες

Ελάτε γεράκια γιά το ντεκόρ

Που έχετε φάει τόσους τερμίτες

Και έχετε χρώματα τεχνικολόρ

Εχουμε νέα,πλησιάστε πετρίτες

Λεφτά από πρόγραμμα κοινοτικό

Είσοδος των πουλιών 1.52

ΧΟΡΟΣ: Που που που που που που που που,που ναι αυτός που μας εκάλεσε; Που που που που που που που ,σε ποιό μέρος να ζεί;

ΕΠΟΠΑΣ: Ιδού, βρίσκομαι στην θέση μου αρχήθεν και φίλους δεν παρατάω!

ΧΟΡΟΣ: Τι καλά λόγια έχεις γιά μένα;

ΕΠΟΠΑΣ: Λόγια σίγουρα, δίκαια, ωφέλιμα,γλυκά! Μου κουβαλήθηκαν δυό άνθρωποι με εξαιρετική σκέψη!

ΧΟΡΟΣ: Άνθρωποι; Άνθρωποι;

ΕΠΟΠΑΣ:Λέω ότι φέρνουν ένα πελώριο θέμα!

ΧΟΡΟΣ: Πιό πελώριο λάθος από σένα δεν έχω ξαναδεί! Τι λές βρε!

ΕΠΟΠΑΣ: Μη φοβάσαι από τώρα, λόγια είναι..

ΧΟΡΟΣ: Α, ρε, τι μούκανες..

ΕΠΟΠΑΣ: Δέχτηκα ανθρώπους που ήθελαν μιά σχέση μαζί μας.

ΧΟΡΟΣ: Κι έκανες τέτοιο πράγμα;

ΕΠΟΠΑΣ: Και τό΄κανα και το παινεύομαι.

ΧΟΡΟΣ: Κι είναι εδώ; Ανάμεσά μας;

ΕΠΟΠΑΣ: Όπως με βλέπεις και σε βλέπω

ΧΟΡΟΣ: Προδοθήκαμε. Την πατήσαμε. Αυτός ήταν φίλος μας και συναγωνιστής μας.Και τώρα παραβίασε όλους τους νόμους των πουλιών και μας παράδωσε σε μιά άσχημη φάρα που μας φέρεται εχθρικά.Αλλά με αυτόν θα λογαριαστούμε αργότερα. Τώρα να δικάσουμε και να σκοτώσουμε αυτούς τους ανθρώπους.

Απειλή 22΄΄

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Χαθήκαμε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ποιος φταίει γι΄αυτό; Εσύ και μόνον εσύ! Τι σ έπιασε και μ΄έφερες εδώ;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Γιά να μ΄ακολουθείς.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και να κλαίω με μαύρο δάκρυ;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ακου τι λέει! Πως θα κλαίς βρε, αφού θα σου βγάλουνε τα μάτια;

ΕΠΟΠΑΣ: Τι πάτε να κάνετε βρε αγρίμια; Χωρίς απρόκλητον επίθεσιν πάτε να κομματιάσετε δυό ανθρώπους, συγγενείς της γυναικός μου;

ΧΟΡΟΣ:Να τους λυπηθούμε; Όσο και τους λύκους!Υπάρχουν μεγαλύτεροι εχθροί από αυτούς;

ΕΠΟΠΑΣ: Μωρέ από την φύση τους είναι εχθροί αλλά στους σκοπούς είναι φίλοι! Ήρθαν να μας μάθουν κάτι χρήσιμο!

ΧΟΡΟΣ: Από πότε μαθαίνει κάποιος από τους εχθρούς του;

ΕΠΟΠΑΣ: Από πάντα!από τους εχθρούς μαθαίνει κανείς πολλά επειδή ο φόβος φυλάει τα έρμα! Από φίλο θα το μαθαίνατε αυτό; Όχι! Κοίτα: οι πόλεις από τους εχθρούς έμαθαν να χτίζουν τείχη και να έχουν στρατό.Ετσι, το μάθημα από τους εχθρούς σώζει παιδιά, σπίτι, τουρισμό και οικονομία.

ΧΟΡΟΣ: Μήπως πρέπει να τους ακούσουμε;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σα να χαλαρώνουνε..κάνε όπισθεν με τρόπο..

ΕΠΟΠΑΣ: Βεβαίως να τους ακούσουμε! Σε μένα είναι νομικά σωστό να μου κάνετε τη χάρη.

ΧΟΡΟΣ: Σύμφωνοι, ώς τώρα, σε τίποτε δεν σου πήγαμε κόντρα.Ανάπαυση! Ας διαπραγματευτούμε.Έι, Έποπα, εσένα θέλω!

ΕΠΟΠΑΣ: Τι θέλεις να μάθεις;

ΧΟΡΟΣ: Μωρε τι είναι ετούτοι;

ΕΠΟΠΑΣ:Ξενάκια, από την Ελλάδα τη μυαλωμένη.

ΧΟΡΟΣ: Και τι ζητάνε ανάμεσα στα πουλιά;

ΕΠΟΠΑΣ: Έρωτας!Γιά τη ζωή σας και την συμπεριφορά σας και ενα γένει γιά …όλα.Λένε ότι αξίζει να μείνουν μαζί μας προς δημιουργίαν πλεονεκτημάτων που θα την έφεραν εις θέσιν….Μωρέ λένε πως είναι όλα δικά σου! Και το εδώ! Και το εκεί! Και το καταδώ! Και το κατακεί! Που να τα πείς και που να τα πιστέψουν! Με το λέγε λέγε βέβαια θα το καταφέρουν..

ΧΟΡΟΣ: Τρελός; Τέτοιο πράμα;

ΕΠΟΠΑΣ: Απερίγραπτο πόσο είναι μυαλωμένος!

ΧΟΡΟΣ: Του κόβει δηλαδή;

ΕΠΟΠΑΣ: Αλεπού πονηρεμένη,απάτη, καταφερτζής, μέσα σ όλα!

ΧΟΡΟΣ: Αιντε ,άιντε, πές του να μας μιλησει.Όσο ακούω ,τόσο αναπτερώνομαι..

ΕΠΟΠΑΣ: Ωραία, αρχίζουμε.Εσείς καθήστε, κι εσύ ξεκίνα να μιλάς

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι!πρώτα θέλω εκεχειρία.Ούτε δαγκώματα, ούτε τσιμπήματα,ούτε να μου σκαλίζουνε τα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μη μου λές αυτά…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι βρε! Γιά τα μάτια να μη μου σκαλίζουν θα έλεγα..

ΧΟΡΟΣ: Συμφωνούμε!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ορκίσου! Αμέσως!

ΧΟΡΟΣ: Ορκίζομαι να αρέσει το έργο αυτό σε όλους τους θεατές.Κι άν δεν αρέσει, να κερδίσω τουλάχιστον τις εντυπώσεις.

ΕΠΟΠΑΣ:Ακούστε κόσμε: ο στρατός καταθέτει τα όπλα και να έχετε το νού σας στα επίσημα ανακοινωθέντα.

ΧΟΡΟΣ: Έτοιμοι.Ακούμε.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Ψοφάω να σας μιλήσω.Σα να κρατάω ζυμάρι που πάει να φουσκώσει.Στεφάνι θέλω. Και τα χέρια μου να πλύνω!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τρώμε; Τρώμε; Πότε τρώμε;        

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι! Θα σας ραγίσω την καρδιά.Σας συμπονώ, εσάς που είσασταν βασιλιάδες

ΧΟΡΟΣ:Βασιλιάδες; Τίνος βασιλιάδες;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όλων μας! Δικοί μου, τούτου εδώ,και του ίδιου του Δία!Γεννηθήκατε πρίν από την Γή!

ΧΟΡΟΣ: Από τη Γή;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ναί σου λέω..

ΧΟΡΟΣ: Ε, αυτό δεν τό΄ξερα..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ε, δεν ξέρεις και πολλά, δεν ξέρεις τον Αίσωπο.Ξέρεις τι λέει ο Αίσωπος; Όταν πέθανε ο πατέρας του κορυδαλλού, ο γιός του δεν είχε που να τον θάψει και τον έθαψε μέσα στο κεφάλι του.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Άρα ο κορυδαλλός είναι θαμμένος στον Κορυδαλλό…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Αφού λοιπόν  γεννηθήκατε πρίν την Γή και τους θεούς, δεν σας ανήκει η Βασιλεία;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βεβαίως,και πρέπει να ακονίζουμε τα ράμφη μας.Δεν θα δώσει εύκολα το σκήπτρο ο Δίας στον Δρυοκολάπτη.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τον παλιό καιρό, δεν κυβερνούσαν οι Θεοί, αλλά τα πουλιά.Ο πετεινός ήταν άρχοντας στους Πέρσες,γι΄αυτό τον λένε ακόμη περσικό πουλί.Και το γαλόπουλο κυβερνούσε τους Γάλλους!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γι αυτό και βολτάρει περήφανος στο κοτέτσι, με το λοφίο του.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ηταν τόσο δυνατός, ώστε ακόμη και σήμερα, μόλις τον ακούνε το πρωί σηκώνονται όλοι και τρέχουν στη δουλειά.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εγώ να σου πώ γιά αυτό.Εξαιτίας του πετεινού έχασα μιά κάπα μάλλινη.Ξενυχτούσα και μεθούσα και τα μεσάνυχτα λάλησε αυτός κατά λάθος. Νομίζω κι εγώ πως ήταν πρωί,βγαίνω στο δρόμο, κι ένας κλέφτης με βαράει στην πλάτη κια εγώ πέφτω και φωνάζω και πάει η κάπα μου, μου την έκλεψε και …

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Συνεχίζω.Ο μπούφος τότε βασίλευε στους Έλληνες.

ΧΟΡΟΣ: Στους Έλληνες;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Από τότε, όταν ακούμε μπούφο, φτύνουμε στον κόρφο μας.Και ο κούκος ήταν βασιλιάς στην Μέση ανατολή. Μόλις ο κούκος έκανε κούκου, έβγαιναν και θέριζαν στις πεδιάδες.

Κούκος 15΄΄

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γι αυτό και η έκφραση «μου έκανε κούκου».

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Και το πιό σπουδαίο.Ο Δίας έχει σύμβολο τον αητό,η κορούλα του την κουκουβάγια, και ο Απόλλωνας, πιό παρακατιανός, το γεράκι.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γιά φαντάσου!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τόσο σπουδαία σας νόμιζαν κάποτε.Σήμερα σας έχουν γιά σκλαβους, γιά ηλίθια, γιά γύφτους.Σας κυνηγάνε όλη μέρα και οι πουλολόγοι στήνουν θηλειές, δίχτυα και ξώβεργες.Μετά σας δένουν σε αρμαθιές και σας πουλάνε.

ΧΟΡΟΣ: Έτσι είναι!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και το χειρότερο, δεν σας μαγειρεύουν σκέτα,αλλά σας τρίβουνε τυρί, λάδι, αρωματικά,ξύδι.Σας βάζουνε σάλτσες γλυκιές κια παχιές και σας περιχύνουνε ζεματιστά σα νά στε ψοφίμια!

ΧΟΡΟΣ: Μας φαρμάκωσες άνθρωπε!Δάκρυσα με των πατεράδων μου την κακομοιριά!Αλλά εσύ έχεις έρθει να με σώσεις.Και γώ σου εμπιστεύομαι τα παιδιά μου γιά να ζήσουμε μαζί.Αλλά οδήγησέ μας, πές μας τι να κάνουμε.Δεν αξίζει η ζωή άν δεν πάρουμε πίσω την κυβέρνηση!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Λοιπόν, νομοθετώ.Μία και αδιαίρετη η πόλη των πουλιών.Θα χαράξουμε έναν κύκλο στον αέρα και θα χτίσουμε τείχη.Μετά ,θα ζητήσουμε από τον Δία την εξουσία,κι άν δε μας τη δώσει, θα κηρύξουμε τζιχάντ και θα απαγορέψουμε στους θεούς να περνάνε κορδωμένοι από τον ουρανό.Μετά θα ειδοποιήσουμε τους ανθρώπους να θυσιάζουν πρώτα σε εμάς. Όχι στην Αφροδίτη, αλλά στο τριπουτσόνι.Όχι στον Ηρακλή, αλλά στον αητό.Και να μας προσφέρουν μεγάλα κουνούπια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γουστάρω κουνούπι να σφάζεται!

ΧΟΡΟΣ: Και πως θα μοιάζουμε Θεοί και όχι καλιακούδες με τα φτερά που έχουμε;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Χαζά και χαμένα! Ο Ερμής πετάει και είναι Θεός.Η Νίκη πετάει με χρυσά φτερά.Ο Θεός Έρωτας πετάει.Η Ιριδα μοιάζει με ντροπαλή αγριοπεριστέρα, που λέει ο Όμηρος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αλλά σάμπως και ο Δίας δεν θα μας ρίξει κεραυνό με φτερά;

ΧΟΡΟΣ:Κι άν οι άνθρωποι δεν καταλάβουν ότι είμαστε Θεοί και συνεχίσουν να πιστεύουν στους Ολύμπιους;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τότε, τα σπουργίτια θα ρημάξουν τα χωράφια τους κι έπειτα,άς κάνει διανομή σίτου η Δήμητρα..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αποκλείεται.Πάλι την κόρη της θα ψάχνει..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Και τα κοράκια θα βγάλουνε τα μάτια από τα βόδια κι άς έρθει ο Απόλλωνας να τα γιατρέψει..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:΄Οχι,άσε με πρώτα να πουλήσω τα δυό μου βοϊδάκια..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Αν μας πιστέψουν, όλα τα καλά θα είναι δικά τους!

ΧΟΡΟΣ: Γιά πές μου ένα καλο.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Οι κουκουβάγιες και οι τσίχλες θα τρώνε τις ακρίδες και τα μυγάκια.

ΧΟΡΟΣ: Και πώς θα πλουτίζουν;αυτό το θέλουν πολύ.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τα πουλιά ξέρουν τον καιρό και θα γλυτώνουν τα καράβια.

ΧΟΡΟΣ: Πώς;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Τα πουλιά θα λένε στους καπετάνιους: ταξίδευε τώρα.Η μή ξεμυτίζεις, έρχεται τυφώνας!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γίνομαι καραβοκύρης, και καράβι αγοράζω και μαζί σας δεν μπορώ να μείνω.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τα πουλιά θα δείχνουν στους ανθρώπους τους κρυμμένους θησαυρούς.Όλοι εξάλλου λένε «κανένας δεν ξέρει που φυλάω τα λεφτά μου, εξόν κανένα πουλί»

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πουλάω το καράβι, αγοράζω τσάπα, και ξεθάβω τα χρυσαφικά.

ΧΟΡΟΣ: Και πώς τα πουλιά θα χαρίζουν Υγεία;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Δεν είναι μεγάλη υγεία να ευτυχούν; Κανένας δυστυχισμένος δεν έχει έχει την υγειά του.

ΧΟΡΟΣ: Και πώς θα φτάνουν στα γηρατειά, αφού και το Γήρας είναι Θεός; Ή θα πεθαίνουν από μικρά παιδάκια.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Προς Θεού, όχι! Ακόμη τριακόσια χρόνια θα τους προσθέσουν τα πουλιά!

ΧΟΡΟΣ: Από ποιόν;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Από τον εαυτό τους! Δεν ξέρετε ότι η κουρούνα η φλύαρη ζεί πέντε γενιές ανθρώπων;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ηβοί! Πολύ καλύτερα από τον Δία θα μας κυβερνάνε τα πουλιά!

Τέρμα βασικά 1.17΄΄

Τέρμα βασικά στους πέτρινους ναούς

Και στις πόρτες τις χρυσές

Θα μένουμε σε θάμνους και πουρνάρια

Γιά τα πουλιά τα ιερά

Φτάνει και περισσεύει ένα λιόδεντρο

Κι ούτε στους Δελφούς, ούτε στην έρημο

Θα τρέχουμε γιά τις θυσίες

Στις αγριελιές, στις κουμαριές

Κρατώντας στάρι και κριθάρι

Θα σηκώνουμε τα χέρια

Ζητώντας όλες μας τις χάρες

Φίλε μου άνθρωπε ο.58΄΄

[ΧΟΡΟΣ]

Φίλε μου άνθρωπε καλέ

Που σε είχα γιά εχθρό

Είμαι σύμμαχός σου

Και μαζί σου συμφωνώ

Θα νικήσουμε μαζί σου

Βάζουμε τη δύναμη

Κι εσύ βάλε το μυαλό!

ΕΠΟΠΑΣ: Φτάνουν τα λόγια. Αρχίζουν τα έργα.Εμπρός, αναφερθείτε!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Έγινε! Ονομάζομαι Πεισθέταιρος. Αυτός είναι ο Ευελπίδης από Τραγοπηδήματα.

ΕΠΟΠΑΣ: Σας χαιρετώ και σας καλώ στην φωλιά μου.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Μιά στιγμή.Πώς θα συνυπάρξουμε αφού εμείς δεν πετάμε;

ΕΠΟΠΑΣ: Θα συνυπάρξουμε περίφημα.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μήπως την πατήσουμε όπως λέει ο Αίσωπος γιά μιά αλεπού που την πάτησε κάνοντας παρέα με έναν αετό;

ΕΠΟΠΑΣ: Βρε μή φοβάστε. Είναι μιά ριζούλα.Την μασουλάτε και βγάζετε φτερά.

Μαστούρα 12»

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ.Ας μπούμε τότε.

ΧΟΡΟΣ: Ε, σε καλώ, σε φωνάζω

ΕΠΟΠΑΣ: Ε, τι καλείς, τι φωνάζεις;

ΧΟΡΟΣ: Αυτούς πάρε τους μαζί σου να φάνε  μέχρι σκασμού,αλλα βγάλε την Αηδόνα έξω, να την χαρούμε λιγάκι..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Άντε, βγάλε έξω το πουλάκι να το δούμε κι εμείς

ΕΠΟΠΑΣ: Βγές, αηδόνα, γιά τους φίλους μας!

Αηδόνα 1.12

Ξανθειά μου αγαπημένη

Πιό τέλειο απ΄ολα τα πουλιά

Συντρόφισσα αηδόνα

Των τραγουδιών μου συντροφιά

Ήρθες, φάνηκες, ήρθες

Μου φέρνεις γλυκειά φωνή

Φλογέρα της άνοιξης παίξε

Κι έπειτα πάλι από την αρχή

Φτερά να σου φυτρώσουν 1.32

Φτερά να σου φυτρώσουν ,να  η καλύτερη ευχή!

Αν θεατή βαρυόσουνα τα δράματα κι είχες φτερά

Σπίτι σου θα πετάγοσουν,θα τεμπέλιαζες

Κι ύστερα σε μάς τους κωμικούς θα γύριζες!

Κι άν κανενός του ηρχόνταν κόψιμο

Δεν θα σφιγγόταν εδω κάτω αλά ψηλά

Θα ανέβαινε και θα την αμολούσε

Κι ύστερα ξαναγυρνά στη θέση του

Κι άν κάποιος που γουστάρει παντρεμένη

Θα δεί τον άντρα της εδώ μέσα στο θέατρο

Ευθύς αναχωρεί στην αγκαλιά της

Κι έπειτα ξαναγυρνά στη θέση του

Φτερά να σου φυτρώσουν, νά η καλύτερη ευχή!

Όπως αυτός: από φτερού ξεκίνησε,

Έγινε κοινοτάρχης, νομάρχης, στρατηγός

Και σήμερα είναι ο πρωθυπουργός!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Μάλιστα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πιό χαζή εμφάνιση δεν έχω ξαναδεί.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τί γελάς;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Με τις φτερούγες του. Ξέρεις με τι μοιάζεις;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Εσύ πάντως με κακοχυμένη χήνα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και εσύ με κοτσύφι, κουρεμένο γουλί!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Εμ, έτσι γίναμε που λέει και ο Αισχύλος «ουχί εξ άλλων, αλλά εξ εαυτών».

ΧΟΡΟΣ: Τι κάνουμε τώρα;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Πρώτα θα βαφτίσουμε την πόλη και θα κάνουμε αγιασμό.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι όνομα, τι όνομα…Να την βγάλουμε κάτι σοβαρό, από τον πολιτισμό, να τη βγάλουμε «Αθήνα».

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Σιγά μη τη βγάλουμε Μαλακάσα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κάτι πολύ χαώδες, από τα σύννεφα, από τα ψηλά..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Συννεφούκωλη!

ΧΟΡΟΣ: Τι είπες;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Είπα: Συννεφούπολη!

ΧΟΡΟΣ: Γιούχου και τσίου τσίου! Τέλειο όνομα.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ιδού λοιπόν η Συννεφούπολη.Πατρίδα όλων των ψευταράδων και των ξιππασμένων!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και το καλύτερο.Εδώ είναι η Κέρκυρα! Που είναι μόνον λόγια και μηδέν έργα!

ΧΟΡΟΣ: Και ποιος  θα είναι ο πολιούχος μας; Σε ποιόν θα καίμε τα  λιβάνια;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Να αφήσουμε την Άντζελα;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ε, τώρα ,γυναίκα όμορφη, άντε να νοικοκυρέψει πόλη..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τον Δένδια;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Ε, τώρα, δικηγόρος άνθρωπος, που να νοικοκυρέψει πόλη…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ε, απομένει ο Γεωργιάδης…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ε, τώρα,με μπούρδες,άντε να νοικοκυρέψει πόλη…

ΧΟΡΟΣ: Και οι δυνάμεις ασφαλείας;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ο Κόκκορας!θεωρείται το πιό φοβερό κλωσσόπουλο!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ε,ρε στρατηγέ Κλωσσόπουλε…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Οσο γιά σένα,χτίζε, κουβάλα αμμοχάλικο,ξεντύσου,κάνε λάσπη,κουβάλα πηλοφόρι.Δούλευε!Εγώ αποσύρομαι.Κοίτα να είναι όλα έτοιμα στο τέλος!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πήγαινε ξεκουράσου,κι εγώ θα σταθώ στο πόδι σου. Αυτή είναι η δουλειά των νέων.Ας ξεκινήσει ο αγιασμός.

ΧΟΡΟΣ: Να παίξει πρώτα ο κόρακας

Κόρακας 14

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σταμάτα βρέ.Τι ήταν αυτό; Και νόμιζα πως τα είδα όλα στην ζωή μου!Άκου κοράκι μουσικός! Ιερέα, η σειρά σου!

ΙΕΡΕΑΣ: Αρχίζω ευθύς.Που είναι το σφάγιον;.Υπέρ της Εστίας των πουλιών,υπερ του κούρκου του σπιτικού,υπέρ των πουλιών στον Όλυμπο, αρσενικών και θηλυκών, σε όλους και όλες.Υπέρ των Κουραμάδων και των Καρουσάδων,υπερ των Περλεψιμάδων,υπερ της Αρτέμιδος της καρδερίνας…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καρδερίνα η Άρτεμη! Όχι κωλοσούσα η Άρτεμη…

ΙΕΡΕΑΣ: Υπερ του σπίνου και της στρουθοκαμήλου,μητρός θεών τε και ανθρώπων..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Στρουθοκάμηλε, μεγάλη θεά μητέρα των ανοικονόμητων!

ΙΕΡΕΑΣ: Υπερ των πτηνών και των απογόνων τους.Υπέρ του δρυοκολάπτη και του γύπα και του γυπαετού και του χρυσαετού και τους γλάρου και της καλογρίτσας και της παπαδίτσας…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σταμάτα βρέ σταμάτα! Μη προσκαλείς άλλους.Σε ποιά θυσία καλείς να φάνε γύπες και αετοί; Δεν  βλέπεις που αυτό δεν φτάνει να χορτάσει μήτε έναν κούκο; Φύγε. Θα θυσιάσω μοναχός μου.Αρχίζω την θυσία.

Σιτάρ 12

ΠΟΙΗΤΗΣ: Α, Συννεφούλα, συννεφούλα, να γυρίσεις σου ζητώ απ΄τους γκόμενους που τρέχεις  κάθε βράδι!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μπά; Από πού ξεφύτρωσε τούτο το πράμα; Λέγε ποιός είσαι;

ΠΟΙΗΤΗΣ: Εγώ είμαι ένα τραγουδιστής του έρωτα και της ζωής. Σ΄έχω κάνει θεό μιά φορά να σε δώ.Στα χέρια σου μεγάλωσα.Έχω μεγάλο ταλέντο στα χείλη.Πρόθυμος των Μουσών υπηρέτης, που λέει ο Όμηρος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Υπηρέτης εσύ, με τέτοια κόμμωση;              

ΠΟΙΗΤΗΣ: Κοίτα, εμείς οι πνευματικοί άνθρωποι είμαστε πρόθυμοι υπηρέτες του λαού.Μπήκες;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γι΄αυτό και το ρουχαλάκι σου πρόθυμα μπάζει κρύο.Λέγε τι θέλεις;

ΠΟΙΗΤΗΣ: Ώ ναίσκε, ναίσκε, από καιρό τηνε δοξάζω ετούτηνα την πόλη!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κάτσε βρε.Τώρα δεν της κάνω τα εγκαίνια; Τώρα δεν τη βάφτισα;

ΠΟΙΗΤΗΣ: Ναί μα σάμπως αλόγων στραφταλιστό κάλπασμα είναι της έμπνευσής μου η ταχύτητα! Πάτερ εσύ, της Αίτνας αρχιτέκτονα,με της κεφαλής σου νεύμα παράσχου ό,τι έχεις ευχαρίστηση από τα δικά σου αγαθά!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να του δώσουμε κάτι να ησυχάσουμε. Να πάρε αυτό το γελεκάκι.

ΠΟΙΗΤΗΣ: Η Μούσα μου δέχεται το δώρο σου με έλλειψη απροθυμίας. Αλλά θά΄πρεπε να ξέρεις πως όποιος την νύχτα πορπατεί, λάσπες και σκατά πατεί, παρέα με τους τσοπαναραίους.Χαραμίστηκε το γελεκάκι χωρίς πουκάμισο. Τό΄πιασες;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ.Αντε πάρτο και δρόμο.

ΠΟΙΗΤΗΣ: Φεύγω και στην πόλη φτάνοντας θα συνθέσω κάτι τέτοιο: ώ συ στο χρυσό που ξεκουράζεσαι σκαμνί, δόξασε την τρομερή,την κρυερή, πήρα τον δρόμο το στρατί σε χιονισμένα διάσελα μές στις κλεισούρες-όιντα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Συνεχίζω: ελέησον, ελέησον…

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Μή! Μη θυσιάζεις τον τραγί!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μα τι γίνεται..

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Είμαι χρησμολόγος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μπρός, προφήτευε!

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ:Μη! Μη περιφρονείς τα θεία, έξυπνε, επειδή υπάρχει εδώ ένας χρησμός που μιλά πεντακάθαρα γιά την Συννεφούπολη.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και γιατί δεν μου τά΄λεγες από πρίν;

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Ο Θεός μ΄έμπόδιζε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τέλος πάντων. Τους χρησμούς λέγε, τους χρησμούς!

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Οταν κάργιες καθήσουνε αντάμα με τους λύκους,στης Μικρασίας τα βουνά και στης Τουρκιάς  τα μέρη..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά αυτά.Εγώ με τους Τούρκους τι σχέση έχω;

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Πάψε!δεν ιδρύσατε τμήμα τουρκολογίας στο πανεπιστήμιο;Πρώτα θυσίασε κριάρι, κι όποιος έρθει πρώτος να προφητέψει,δώστου σακάκι καθαρό και ζεύγος πέδιλα.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ.Λέει και γιά πέδιλα, έτσι;

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Πάρε δες το βιβλίο! Κι άν θεόπαιδό μου τα κάνεις όλα καθώς στα λέω, αητός θα γίνεις στα σύννεφα. Αν όμως όχι, μήτε αητός μήτε τρυγόνι, μήτε κολιμπρί!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τα λέει όλα αυτά, έτσι;

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Πάρε δες το βιβλίο!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Λοιπόν, αυτοί οι χρησμοί δεν μοιάζουν από αυτούς που έλαβα από τον Απόλλωνα: κι άν έρθει απρόσκλητος κάποιος φαντασμένος και σαν την σπάει την ώρα του αγιασμού, να τον κοπανάτε στα πλευρά ανάμεσα!

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Τώρα κάτι μας είπες!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πάρε δες το βιβλίο!Στα τσακίδια! Στον κόρακα!

ΜΕΤΩΝ:Ήρθα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Νάτα μας! Ήρθες!να κάνεις τί; Με ποίαν τακτικήν.Πού στηρίζεσαι;

ΜΕΤΩΝ: Θέλω να χαράξω τον αέρα και να τον χωρίσω σε δρόμους.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μα προς Θεού!ποιός είσαι;

ΜΕΤΩΝ: Ποιός είμαι! Ποιός είμαι! Εγώ; Ο Μέτωνας. Πασίγνωστος στην Αθήνα και στο Κολωνάκι.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και τα σύνεργά σου, τί είναι;

ΜΕΤΩΝ. Χαράκι αέρος.Βλέπεις, ο αέρας είναι τριγύρω σαν κατσαρόλα.Βάζω λοιπόν ένα καμπύλο χαράκι και… καταλαβαίνεις;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεν καταλαβαίνει.

ΜΕΤΩΝ: Με τον διαβήτη μετράω γιά να τετραγωνιστεί ο κύκλος και το κέντρο της πόλης στη μέση. Οσο γιά δρόμους θα είναι σαν αστέρι στρογγυλό και σε γωνία ορθή σαν ακτίνες. Που λάμπουν!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σκέτος Θαλής! Μέτωνα…Μέτωνα…

ΜΕΤΩΝ.Ορίστε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ξέρεις ότι σε αγαπώ.Ακου με λοιπόν και δίνε του με τρόπο.

ΜΕΤΩΝ: Τι κακό συμβαίνει;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να, όπως στην Σπάρτη διώχνουν με το έτσι θέλω τους ξένους και μάλιστα πέφτει πολύ ξύλο..

ΜΕΤΩΝ: Τι; Έχετε αναρχικές ταραχές στην πόλη;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: ¨Οχι βρε, αλλά είπαμε να ξεφορτωνόμαστε σοτυς ξιππασμένους!

ΜΕΤΩΝ: Ε, να του δίνω τότε…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να του δίνεις, μόνον που δεν ξέρω άν προλαβαίνεις! Δεν πάς κάπου να μετρηθείς μονάχος σου;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Που είναι οι επιτροπές;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ποιός είναι πάλι αυτός ο Σαρδανάπαλος;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Βρίσκομαι εδώ, διορισμένος Επίτροπος στην Συννεφούπολη.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μπά; Και ποιός σε έστειλε εδώ;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Ένα σκάρτο νομοσχέδιο της Βουλής.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Να πάρεις λοιπόν την αμοιβή σου και να φύγεις χωρίς φασαρίες;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ:Βεβαιότατα.Έπρεπε να μείνω στην Αθήνα,στην Βουλή ,να παραστώ σε μία επερώτηση.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πάρτα και φύγε!

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Τι ήταν αυτός ο φούσκος;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Απάντηση στην επερώτηση!

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Είμαι επίτροπος και με δέρνουν! Θέλω μάρτυρες!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εξαφανίσου!

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ:Αν ο Συννεφοπουλίτης αδικεί τον Γαστουριώτη…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Μπά; Νομοσχέδιο!

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ: Είμαι νομοθέτης και ήρθα να σας πουλήσω καινούργιους νόμους!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι λογής;

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ:Ομοια μέτρα και σταθμά οι Συννεφοπολίτες να χρώνται με τους Ολοφυξίους..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και εσύ όμοια με τους Κωλοχτυπίους!

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ: Μα τι έπαθες;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεν θα ξεκουμπιστείς με τους νόμους σου;Ξυνούς θα στους βγάλω!

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Εγκαλώ τον Πεισθέταιρον να δικαστεί τον Απρίλιον διά ύβριν!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βρε ακόμη εδώ είσαι εσύ;

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ: Εαν δε κάποιος εκδιώκει τους άρχοντας και δεν αποδίδει χαρτόσημον..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αμάν! Κι εσύ εδώ;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Θα σε μηνύσω! Θα σε διαλύσω!Ένα εκατομμύριο ευρώ!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εγώ θα σε διαλύσω!

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ: Θυμάσαι ένα βράδι που εξύβρισες τα θεία;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πιάστε τον μωρέ, πιάστε τον! Πάω μέσα, να θυσιάσω μονάχος μου!

Τα πουλιά 1.31

Ευτυχισμένα τα πουλιά με τα φτερά που έχουν

Μήτε χειμώνα παλτουδιά μήτε το καλοκαίρι

Που εμείς ξεροψηνόμαστε τα νοιάζει να ντυθούνε

Στις αγκαλιές των λιβαδιών στα φύλλα κατοικούνε

Την ώρα που ο τζίτζικας τριζοβολά στον ήλιο

Ξεχειμωνιάζουν στις σπηλιές παίζοντας με νεράιδες

Και βόσκουνε την άνοιξη μυρτιές στα περιβόλια

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Οι οιωνοί παιδιά μου είναι ευνοϊκοί! Α, ένας αγγελιοφόρος ,έρχεται. Να τον ρωτήσουμε τι συμβαίνει.Πώς τρέχει! Σαν Σε Ολυμπιακούς αγώνες!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Που ναι τος που ναι τος που ναι τος που;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: εδώ ναι τος!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Τέλειωσε το τείχος!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Θαυμάσια!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Τέλεια κατασκευή,εντυπωσιακή.Στο πλάτος του επάνω δύο χοντροί μπορούν να οδηγήσουν δύο άρματα με δούρεους ίππους!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τί μου λές!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Και το ύψος του είναι ,είναι,τόχω μετρημένο,εκατό απλωσιές!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ύψος ,έ; Και ποιοί τα κατάφεραν;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Τα πουλιά! Κανένας άλλος! Ούτε αρχιτέκτονας, ούτε πετράς, ούτε τίποτα! Αφού σάστισα! Μόνα τους! Ήρθαν τριάντα χιλιάδες Γέρανοι από την Λιβύη που είχαν καταπιεί πέτρες γιά τα θεμέλια.Μετά, πελεκούσαν τις πέτρες άλλοι Γέρανοι. Δέκα χιλιάδες πελαργοί δούλευαν τις πλίθρες και οι Χαράδριοι κουβαλούσαν νερό.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και τα πηλοφόρια;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Ερωδιοί στα πηλοφόρια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κα πως έβαζαν τη λάσπη;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Εδώ να δείς εξυπνάδα: οι χήνες με τα πόδια τους σα φτιάρια, την έρριχναν στα πηλοφόρια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Με τα πόδια! Κοίτα τι γίνεται…

ΑΓΓΕΛΟΣ:Οι πάπιες μετά κουβαλούσαν τις πλίθρες και τα χελιδόνια κουβαλούσανε λάσπη με το ράμφος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Είναι να πληρώνει κανείς εργάτες σήμερα;Και γιά λέγε, τα ξύλινα μέρη, πώς έγιναν;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Μαραγκοί ήταν οι πελεκάνοι.Με τις μύτες τους κάνανε τις πύλες.Σα νάσουνα σε ταρσανά.Τώρα είναι όλα κλειδωμένα και ασφαλισμένα και τα φυλάνε περίπολοι, σκοπιές, κουδούνια, φωτιές στους πύργους.Πάω να πληθώ κι εσύ κανόνισε.

ΧΟΡΟΣ: Έμεινα σύξυλος που τέλειωσε το τείχος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κι εγώ. Νά΄τον ξανάρχεται!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Ωχ αμάν αμάν!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι πάθαμε πάλι..

ΑΓΓΕΛΟΣ: Φοβερά και  τρομερά πάθαμε!Μπήκε ένας Θεός πετώντας μέσα από τις πύλες χωρίς να γίνει αντιληπτός από τους σκοπούς, τις καλιακούδες..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πω πω, τρισάθλια παρανομία! Ποιός ήταν;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Ιδέα δεν έχω.Φτερά πάντως είχε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά, τα περίπολα,τι έκαναν;

ΑΓΓΕΛΟΣ.Μα, στείλαμε περίπολα.Τριάντα χιλιάδες γεράκια και όσα πουλιά έχουν νύχια:κιρκινέζια,γύπρς, κουρούνες, αετούς.Ανω κάτω έγινε ο ουρανός καθώς νααζητούσαμε τον θεό. Δεν πρέπει νά ΄ναι μακριά.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Στα όπλα! Στα όπλα!

Στα όπλα 26΄΄

ΧΟΡΟΣ: Αρχίζει πόλεμος απερίγραπτος, εμείς με τους Θεούς!Τον νού σας, ακούω βόμβο φτερωτό να πλησιάζει!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ε!που πάς; Στόπ. Ακίνητος.Στέκα, φρέναρε.Ποιά είσαι βρέ; Από πού είσαι βρέ; Είσαι και λέγεσαι;

ΙΡΙΣ: Από τους θεούς του Ολύμπου.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όνομα; Τί όνομα έχεις; Καράβι; Καπέλο;

ΙΡΙΣ: η Ιρις η ταχυτάτη.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βαπόρι; Νταλίκα;

ΙΡΙΣ: Έ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Χάθηκε ένα γεράκι να την τσακώσει;

ΙΡΙΣ: Να τσακώσει εμένα; Τι είναι πάλι αυτό;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Α,θα αναστενάξεις!

ΙΡΙΣ: Κοίτα πράγματα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Από ποιά πύλη, μπήκες, σιχαμένη;

ΙΡΙΣ: Απο ποιά πύλη; Τι ξέρω εγώ καλέ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Την ακούς; Την ακούς; Πάει να μας τρελάνει! Στις καλιακούδες αναφέρθηκες; Μιλιά, έ; Σφραγίδα από τους πελαργούς έχομε;

ΙΡΙΣ: Ε, και τι έγινε;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Δεν πήρες σφραγίδα;

ΙΡΙΣ: Καλά, επικοινωνείς;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά, δεν υπήρχε κανένας πουλάρχης να σε καταγράψει;

ΙΡΙΣ:Άκουσε φίλε,κανείς, τίποτε δεν μου΄εβαλε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ά, ώστε μπαίνουμε κρυφά μέσα στην ξένη πόλη, μέσα στο χάος!

ΙΡΙΣ: Γιατί; Οι θεοί από που πετούνε;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεν ξέρω, δεν ξέρω, επικοινωνείς;Από δώ πάντως δεν πετούνε.Αυτή τη στιγμή που μιλάμε είσαι παράπτωμα.Ξέρεις ότι σου αξίζει ο θάνατος;

ΙΡΙΣ: Καλέ, αφού είμαι αθάνατη!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μωρέ θα πεθάνεις! Είναι αίσχος να είμαστε κυβερνήτες και οι θεοί να κάνετε του κεφαλιού σας! Και δε μου λές; Γιά που,καραβάκι με τέτοιο φτερό;

ΙΡΙΣ: Εγώ; Στους ανθρώπους πάω από τον μπαμπά να τους πώ να θυσιάζουν στους θεούς σε μεγάλους βωμούς και να σφάζουν αρνιά και να υπάρχει κνίσσα στους δρόμους…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι λες μωρή;Σε ποιούς θεούς;

ΙΡΙΣ: Σε εμάς, στον ουρανό.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εσείς ,θεοί;

ΙΡΙΣ: Γιατί, βλέπεις καναν άλλον;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τώρα, θεοί των ανθρώπων είναι τα πουλιά.

ΙΡΙΣ: Αχ τρελέ,χαζέ…μη τα βάζεις με τους θεούς,μη χαθεί η γενιά σου και αφανιστεί.Μη πέσει πίσσα και πούπουλα στο κορμί σου και στο σπίτι σου.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σταμάτα τα χαζά ,έτσι; Άμα με ζορίσει ο Δίας, θα του κάψω το σπίτι. Και σύ φύγε γρήγορα, μη πάθεις διάφορα…

ΙΡΙΣ: Ο μπαμπάς μου θα το τακτοποιήσει αυτό!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τρέχουμε τώρα, τρέχουμε…Ερχεται ο κήρυκας από τους ανθρώπους!

ΚΗΡΥΚΑΣ: Ω υπεράνθρωπε, ω μακάριε,ω εξοχώτατε,ώ ενδοξώτατε, ώ σοφώτατε, ώ γλαφυρώτατε, πές μου να σωπάσω…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Λέγε, λέγε…

ΚΗΡΥΚΑΣ: Με αυτό το χρυσό στεφάνι σε στεφανώνει ο κόσμος όλος!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεκτόν! Και γιατί με τιμούνε;

ΚΗΡΥΚΑΣ: Αχ και νάξερες πόσο αγαπούν οι άνθρωποι την πολη σου!Πρίν την Συννεφούπολη, όλοι είχαν μανία να μοιάζουν με τους οικολόγους εναλλακτικούς.Κυκλοφορούσαν ακούρευτοι, γκρινιάρηδες,νηστικοί σαν τον Σωκράτη.Τώρα όμως γύρισε η μόδα στην πουλομανία.Ολημερής κορφολογούνε εγκυκλίους και διατάγματα, όπως εμείς κορφολογούμε τα δέντρα.Ασε που όλοι έχουνε ονόματα πουλιών: Κηλαηδόνης,Κύρκος, Αλογοσκούφης..Κι όλο τραγουδούν γιά πουλιά: άχ χελιδόνι μου, γιά μας κελαηδούν τα πουλιά,άσπρο μου περιστέρι πέτα,περιστεράκι μου γειάσου.Να περιμένεις πλήθος επισκέψεις.Ολοι θέλουν να βάλουνε φτερά και νύχια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ετοιμος και περιμένω.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ:Νά μουν αητός περήφανος, να πέταγα στη γαλανή, τη θαλασσίτσα απάνου!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά τά΄λεγες.Ενας έρχεται και τραγουδάει γιά αετούς.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Ηβοί! Πολύ πράμα να πετάς!Μ΄αρέσετε πολύ πουλιά,μαζί σας θέλω νά ΄μαι, και τους νόμους σας θέλω!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ποιούς νόμους θέλεις; Είναι πολλοί.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Όλους,μα πιό πολύ αυτόν που λέει μπράβο στα πουλιά που πνίγουν και τσιμπάνε τον πατέρα τους.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αυτό είναι αλήθεια.΄Οποιο πουλάκι βαρέσει τον πατέρα του, το λέμε γενναίο.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Ακριβώς! Γι΄αυτό θέλω να μείνω εδώ. Θα πνίξω τον πατέρα μου και θα τα πάρω όλα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έχουμε όμως κι ένα νόμο πελαργών. Οταν ο πελαργός μάθει στα πελαργούδια να πετάνε,τα πελαργούδια υποχρεώνονται να τρέφουν τον πατέρα.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Δεν είμαστε καλά!Ήρθα εδώ και υποχρεώνομαι να τον ταϊζω;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βλέπεις, αυτά που θέλεις δεν γίνονται ,αλλά να μη σ΄αφήσω χωρίς συμβουλή.Αν θέλεις τόπο να δέρνεις, επιστρατεύσου και τρέχα στις αποικίες. Μακριά από τον πατέρα σου, μιά χαρά θα είναι.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Δεν έχεις άδικο, καλά τα λές!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κοντά στον νού!

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Νά΄μαι πετώ στον Όλυμπο,με ανάλαφρα φτερά,άλλοτε στον ένα δρόμο κι άλλοτε στον άλλο, των τραγουδιών.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εδώ θέλουμε ένα φορτίο φτερά…

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Προς νέο δρόμο προχωρώ, με κορμί και φρένα..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλώς τον ευλύγιστο Κινησία!τι φέρνεις γύρες με τα στραβοκάνια σου;

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Πουλί να γίνω θέλω εγώ, αηδόνι λιγωμένο.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μη! Μη τραγουδάς! Ό,τι λές, λέγε το πεζά.

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Θέλω από σένα φτερωμένος να είμαι μετέωρος και πετώντας να πάρω θέματα από τα σύννεφα να τα δέρνει ο χιονιάς.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Από τα σύννεφά, έ;

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Αυτή είναι η τέχνη μου. Ακου:

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όχι, όχι σε μένα!

ΚΙΝΗΣΪΑΣ: Σε σένα, γιατί όχι;Ακου την υπόθεση:

Ταξιδευτών του αιθέρα

Εικόνες πουλιών

Πετεινών μακρυτάτους

Λαιμούς εχόντων!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σαν τη γρίππη των πτηνών είναι..

ΚΙΝΗΣΙΑΣ:

Στους δρόμους της θάλασσας

Με τον άνεμο ανεμοδούρας να επήγαινα

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: θα στους κόψω εγώ τους ανέμους!

ΚΙΝΗΣΙΑΣ:

Άλλοτε κατά νότια στο δρόμο

Άλλοτε, ώ κορμί,στο βορρά να πλησιάζει

Την αλίμενη χαρακιά του αέρα σκίζοντας…

Τι μου΄ κανες;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γιατί;φτερό στον άνεμο σε έκανα,δε χαίρεσαι;

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Τό΄κανες βρε άθλιε σε εμένα, τον ποιητή που μαλώνουνε οι συνοικίες σε ποιά να κατοικήσω;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Πουλιά, λίγα πράματα…φτερά μόνο. Χελιδόνι, μακρυφτέρουγο, στολισμένο.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Παράγινε το πράγμα.Έρχεται κάποιος μουρμουρίζοντας.

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Στολισμένο, μακρυφτέρουγο, πάλι το λέω!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Με τέτοια φάτσα, μάλλον θέλει τα χελιδόνια γιά νά κρύβεται…

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Ποιός βάζει φτερά εδώ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εγώ, αλλά τι τα θέλεις;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Φτερά, θέλω φτερά,φτερά και μη ρωτά!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γιατί, γιά τάμα τα θέλεις;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Οχι μωρέ, είμαι της ασφαλείας των νήσων και συκοφάντης.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι τέχνη!

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ:Και ερευνώ τα πάντα! Θέλω τα φτερά γιά να τριγυρνάω στις πόλεις με κλήσεις και πρόστιμα.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά, δουλειά είναι αυτή; Συκοφάντης;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Ε,τι; Σάμπως ξέρω να σκάβω;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά,δεν υπάρχουν αλλες κατάλληλες δουλειές;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ:Βρε άσε τώρα τα λόγια και βάλε μου φτερά!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μα τώρα σε φτερώνω!

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Με τα λόγια;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όλοι με τα λόγια αναπτερώνονται.

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Όλοι;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Δεν έχεις ακούσει ποτέ πατέρα να παραπονιέται ότι του  ξεσήκωσε το παιδί ο τάδε με την ιππασία.Κι άλλος που λέει ότι αναπτερώθηκε το παιδί του και θέλει να γίνει ηθοποιός;Έλεγα να σ΄αλλάξω.

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Δεν θέλω! Να ντροπιάσω την  γενιά μου; Ξέρεις πόσες γενιές έχουμε επάγγελμα την συκοφαντία; Φτέρωσέ με με φτερά από γεράκι νά μαι γρήγορος στις κλήσεις…Πρέπει νά΄σαι σαν την σβούρα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σβούρα; Έχω εδώ κάτι φτεράκια…

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Αχ, μαστίγιο!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όχι,όχι, φτερά είναι, να γυρίζεις σαν την σβούρα!Εμπρός ,στις δουλειές σας όλοι.Στο φτερό!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ε, και να με δεί ο Δίας.Είναι κανείς εδώ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έλα, τι γίνεται…Τι κουκούλωμα είναι αυτό;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Κανένα θεό πίσω σου βλέπεις;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Θεό, όχι.Ποιός είσαι ρε;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Τι ώρα είναι;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ώρα; Μεσημεράκι. Ποιός είσαι ρε;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Μεσημεράκι, απογευματάκι, τι ακριβώς;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ωχ, σε σιχάθηκα!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ο Δίας τι κάνει; Συννέφιασε, ή τα καθαρίζει όλα;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δε σκάς!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ε, άς ξεσκεπαστώ!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Προμηθέα, φίλε μου!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Μη βρε μη βρε, πάψε να φωνάζεις!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γιατί βρέ;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Μη με λές με το όνομά μου, θα με λυώσει ο Δίας!Πάρε αυτήν την ομπρέλα και κράτα την από πάνω μου και εγώ θα σου τα πώ όλα καταλεπτώς!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όλα τα προσέχεις.Κάτω γρήγορα, σφίξου και μίλα.

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Πάει ο Δίας, χάθηκε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι ώρα;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Από τότε που κατοικήσατε εδώ.Κανένας δεν θυσιάζει πιά, η κνίσσα δεν φτάνει επάνω κι όλοι νηστεύουν.Και οι βάρβαροι θεοί πεινάνε και κράζουν και απειλούν ότι θα επιτεθούν στον Δία άν δεν ανοίξουνε οι αγορές, να τρώνε κοψίδια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βάρβαροι θεοί; Τί ναι πάλι αυτό;πώς τους λένε;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Τριβαλούς!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Α, γι αυτό λέμε «άει στον τρίβολο»

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ:Ακου τώρα: θα έρθουν πρεσβείες γιά συνδιαλλαγή,αλλά εσείς μη συμφωνήσετε,άν δεν σας δώσει πίσω τα σκήπτρα ο Δίας .Εσύ να πάρεις την Διοίκηση και ο Πεισθέταιρος  την Εξουσία γιά γυναίκα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εξουσία!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Πανέμορφη γυναίκα!διαχειρίστρια του κεραυνού, της καλής γνώμης, της κυβέρνησης, του ναυστάθμου,του ταμείου, της κακογλωσσιάς, των αποζημιώσεων…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τα διαχειρίζεται αυτά, έ;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ναι! Πάρτε την Διοίκηση και  την Εξουσία και τά΄χετε όλα.Μην υποχωρείς.Θέλω το καλό σας!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κι εμείς μόνον σε σένα ψηνουμε μεζεδάκια στα κάρβουνα, απ΄όλους τους θεούς..

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Τους μισώ όλους, το ξέρεις!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και σένα όμως, ποιός σε χωνεύει…

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ομπρέλα κι έφυγα….

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Στο καλό, στο καλό…

ΠΟΣΕΙΔΩΝ:Ερχόμαστε πρεσβεία στην Συννεφούπολη.Νάτη, μπροστά μας. Πώς είσαι έτσι μωρέ; Ανάποδα φορείς τα ρούχα σου;δεν θα βάλεις το μανίκι; Αμάν! Στραβοκάνη! Ω, δημοκρατία, που μας οδηγείς! Αυτόν τον ψήφισαν θεό, οι θεοί!Ησυχα, ήσυχα, άιντε να χαθείς, βάρβαρε! Βρε Ηρακλή, τι κάνουμε;

ΗΡΑΚΛΗΣ: Αυτόν τον άνθρωπο που απέκλεισε τους θεούς, εγώ θα τον πνίξω!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ:Ε, σιγά, συμφιλιωτές είμαστε!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Δυό φορές να τον πνίξουμε τότε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τον ρεντέ θέλω, τον ρεντέ! Φέρτε ρίγανη! Τυρί εδώ! Κάποιος στα κάρβουνα!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Τρείς  Θεοί ορίζουν να είσαι καλά, άνθρωπε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Μα τώρα, βάζω τυρί και τρίβω ρίγανη…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ριγανάτα, έ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μπά,ο Ηρακλής…Τι γίνεται;

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ηρθαμε πρεσβευτές εκ θεών γιά την άρση των εχθροπραξιών.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: λάδι! Δεν έχω λάδι!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ε, χωρίς λάδι, τι πουλιά να φάς!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ούτε μείς έχουμε κέρδος με τον πόλεμο, ούτε εσείς.Αν είμασταν φίλοι, θα έβρεχε ο θεός και θα σας συνέφερε.Γι΄αυτά και γιά άλλα, ήρθαμε να συζητήσουμε..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ούτε εμείς αρχίσαμε τον πόλεμο, μήτε τον θέλουμε.Να κάνουμε ειρήνη, αρκεί να δώσει οΔίας πίσω στα πουλιά το σκήπτρο.Αν συμφωνείτε, καλώ σε γεύμα τους πρεσβευτές!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Συμφωνώ και ψηφίζω ναί!

ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ: τι λές βρε! Ηλίθιε! Χαραμοφάη! Χάνει ο πατέρας σου την  εξουσία!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Μα θα έχετε μεγαλύτερη δύναμη άν κυβερνάμε εμείς.Τώρα ορκίζονται σε σάς και μπέσα δεν έχουν.Εμάς, θα μας φοβούνται…

ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ: Ναι, δεν λέω..

ΗΡΑΚΛΗΣ: Σύμφωνος, σύμφωνος.Τριβαλλέ, τι λές;

ΤΡΙΒΑΛΛΟΣ: Ναμπασαντράου!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Είδες; Συμφωνεί!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ασε που άν κάποιος τάξει σφαχτό και δεν το φέρει, έχουμε τον τρόπο να το αρπάξουμε…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Εγώ λέω να το δώσουμε το σκήπτρο..

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ρώτα και τον Τριβαλλό!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Τριβαλλέ, έχεις κέφι να στενάξεις;

ΤΡΙΒΑΛΛΟΣ: Μη μπε, μπη μπε ,μπη μπε μπαστούνα χτύπα!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Συμφωνεί!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ:  Ε,άμα το λέτε εσείς, συμφωνώ και εγώ.

ΗΡΑΚΛΗΣ: Εντάξει, δικό σου το σκήπτρο!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: θυμήθηκα και κάτι άλλο.Γιά την Ήρα δεν ενδιαφέρομαι, αλλα θέλω γιά γυναίκα μου την Εξουσία!

ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ: Δε θές να συμφωνήσουμε! Πάμε πίσω! Εμπρός!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ε, Ποσειδώνα! Που πάς βρε; Θα πολεμήσουμε γιά μιά γυναίκα;

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ε, τι να γίνει;

ΗΡΑΚΛΗΣ: Να συμβιβαστούμε!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Τι λές βρε έρμε! Δε βλέπεις που σε δουλευουνε; Τον εαυτό σου βλάπτεις! Άμα πεθάνει ο Δίας,και δεν έχεις την Εξουσία, θα πεθάνεις στην ψάθα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πω πω, τι απατεώνας είναι! Πάει να σε τυλίξει.Ο θείος σου σε ξεγελά: από την πατρική εξουσία δεν σου ανήκει τίποτε, επειδή είσαι μπάσταρδος!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Μπάσταρδος; Εγώ; Τι λές ορέ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αφού σ΄έκανεο  Δίας με ξένη γυναίκα. Εξάλλου πώς έχει δικαιώματα η κόρη του η Αθηνά; Θα είχε άν υπήρχαν γνήσιοι κληρονόμοι;

ΗΡΑΚΛΗΣ: κι άν ο πατέρας μου πεθαίνοντας μου δώσει λίγη κληρονομιά, έστω του νόθου το μερίδιο;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεν επιτρέπεται.Πρώτα αυτός, ο Ποσειδώνας θα προσφύγει στα δικαστήρια ως γνήσιος αδελφός. Να μη σου πώ τι λένε και οι νόμοι…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Δηλαδή, δεν παίρνω τίποτε;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τίποτα…Και δε μου λές; Ο πατέρας σου σε δήλωσε στον ληξιαρχείο;

ΗΡΑΚΛΗΣ: Οχι! Κι απορούσα….

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έλα,μη απειλείς με σκοτωμούς κι εγώ θα σε κάνω κυβερνήτη και θα έχεις του πουλιού το γάλα…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Λοιπόν έχεις δίκιο και συμφωνώ. Να το πάρεις το κορίτσι!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εσύ τι λές;

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ψηφίζω τα αντίθετα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ό,τι πει ο Τριβαλλός! Τριβαλλέ;

ΤΡΙΒΑΛΛΟΣ: Μανούλι ,μπέμπα,κορίτσα και μεγκάλη ντιμαρκίνα,στα π΄λάκια δώσε!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Λέει να τη δώσουμε!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Μωρέ αυτός τιτιβίζει σαν πετροχελίδονο: Μιλάει;

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ε, να την παραδόσουμε στα χελιδόνια…

ΠΟΣΕΙΔΩΝ.Βρείτε τα λοιπόν με τα πουλιά, και δεν βγάζω άχνα…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ελα μαζί μας στον ουρανό, να σου δώσουμε την Εξουσία και όλα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλή στιγμή βρήκα να μαγειρέψω..Θά΄ναι έτοιμα γιά τους γάμους…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Να μείνω μήπως να ψήσω τα κρέατα; Εσείς πηγαίνετε!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Να ψήσεις! Εσύ! Τι λαίμαργος! Ελα μαζί μας!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ωραία θα τα κανόνιζα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πάω γιά το σκήπτρο της Διοίκησης.Εσείς, ετοιμάστε τον Πεισθέταιρο γιά γαμπρό!

Έξοδος 5.21

Ανοιχτήτε,χωριστείτε, στοιχηθείτε, πάλι πίσω

Πετάξτε γύρω από τον τυχερό με τη μεγάλη τύχη

Κοίτα, κοίτα, κοίτα ομορφιές.

Γειά σου που νοικοκυρεύτηκες σε τέτοια πόλη

Μεγάλη τύχη στα πουλιά χάρη ΄σ αυτόν τον άντρα

Γάμοι, γάμοι γάμοι και πανηγύρια

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ωραίοι ύμνοι, ωραία λόγια! Πείτε κάτι γιά βροντές, αστραπές και τον αστραφτερό κεραυνό του Δία!

Ω φώς της αστραπής, αιώνιο κοντάρι από φωτιά

Ω βροντές βαρειές που φέρνουν τη βροχή

Έχει και τη δύναμή σου, και την Εξουσία δική του

Γάμοι, γάμοι, γάμοι και πανηγύρια

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ακολουθήστε με τώρα φτερωτοί μου σύντροφοι, στα μέρη των θεών και στο κρεβάτι.Και συ γλυκειά μου άπλωσε το χεράκι σου κι άς χορέψουμε. Θα σε κρατήσω και θα σε πάρω!

ΧΟΡΟΣ: Ζήτω! Κερδίσαμε! Τήνελλα Καλλίνικε, πρώτε μέσα στους Θεούς!

  Ευχαριστώ γιά την παρουσία σας. Θα είμαι σύντομος επειδή δεν χωνεύω τις ομιλίες, ενώ μου αρέσουν οι συζητήσεις.Σας καλέσαμε επειδή θέλουμε να σας παρουσιάσουμε μιά ιδέα,που κατ΄αρχήν φάνηκε καλή στους ανθρώπους με τους οποίους την είπα.Έχει να κάνει με το χωριό μας, τους Χωρεπισκόπους. Ελπίζω να μου συγχωρήσετε που το θεωρώ και δικό μου χωριό, παρ όλο που ζώ μόνον έναν χρόνο εδώ.Σας ευχαριστώ γιά την καλή γειτονία, την καλή παρέα, τις εγκάρδιες σχέσεις που δημιουργήσαμε εδώ με την γυναίκα μου και τα παιδιά μας, όταν μας επισκέπτονται.Κυρίως σας ευχαριστώ γιά κάτι που δεν το βάζει ο νούς σας: επειδή εσείς, οι γονείς σας και οι παπούδες σας, διατήρησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό την ατμόσφαιρα της παλιάς Κέρκυρας,κρατώντας με πολλές δυσκολίες ένα πανέμορφο χωριό,τηρώντας τις γιορτές και τις πανηγύρεις σας, καταφέρνοντας να επαναπατρίζετε κάθε Αύγουστο τα ξενητεμένα σας παιδιά.Σκέφτηκα λοιπόν το εξής: άν η μοίρα έστελνε θαυματουργικώς τους Χωρεπισκόπους στην Μακεδονία, στην Θεσσαλία ή στην Κρήτη,επάνω τους θα έπεφταν πιστώσεις, φροντίδες, σχέδια και έργα.Αν οι Χωρεπίσκοποι ήταν στην Ιταλία ή στην Γαλλία, δεν το συζητώ πώς θα ζούσαν οι κάτοικοί τους.Χωρίς λοιπόν να χρειάζεται να ξενητευτούμε, μπορούμε να κάνουμε το χρέος μας σας γενιά σ΄αυτόν τον ευλογημένο τόπο.Από την εμπειρία μου, δουλεύοντας πολλά χρόνια στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα,κατάλαβα το εξής πολύ απλό ζήτημα: μπορεί να υπάρχουν διαπλοκές και συμφέροντα, μπορεί να υπάρχουν παραθυράκια και σαχλαμάρες, αλλά κανένας δεν μπορεί να αντισταθεί σε μία καλή μελέτη.Πουθενά στη Ευρώπη, τουλάχιστον.Κι άν οι κρατούντες φαίνεται να προτιμούν έναν τόπο από έναν άλλον, κάποιους ανθρώπους από κάποιους άλλους, αυτό γίνεται επειδή θέλουν να ξεμπλέξουν, να γλυτώσουν από τις συνέπειες των αποφάσεών τους.Λοιπόν, αντί να βάλεις λυτούς και δεμένους γιά να σου κάνουν χατήρια, μπορείς να τους προσφέρεις μιά καλή μελέτη, που δείχνει ότι είσαι σε θέση να σκεφτείς, να υλοποιήσεις και να εφαρμόσεις αυτό που επιθυμείς,με οικονομία και σύνεση.Το διαβατήριο γιά την ανάπτυξη ενός τόπου, είναι να ξέρεις ακριβώς τι σκοπεύεις να κάνεις, πόσο κοστίζει, ποιός θα πληρώσει, πώς θα βγάλει τα λεφτά του και πώς θα διατηρηθεί.Αλλά οι μελέτες κοστίζουν, πολλές φορές ένα ποσό που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μιά μικρή κοινότητα.Η ιδέα μου λοιπόν είναι να την κάνουμε δωρεάν και να την προσφέρουμε σε όλους. Να την κάνουμε όλοι μαζί, ο καθένας με την γνώση και την δύναμή του, με τον ελεύθερο χρόνο που έχει και την διάθεση που έχει.Θα έχετε προσέξει ,παρακολουθώντας την Κερκυραϊκή επικαιρότητα, πόσο η έλλειψη μελετών της στερεί χρήματα και έργα.Και οι άνθρωποι που διοικούν, κάθε τόσο οργανώνουν επιτροπές, ομάδες εργασίας, συμβούλια κια διαβούλια, γιά να αντιμετωπίσουν και τα πιό απλά ζητήματα. Λοιπόν, λέω να τους διευκολύνουμε. Σκεφτείτε έναν τόμο τριακοσίων σελίδων, που θα παρουσιάζει την ιστορία, τα κτίσματα και τους ανθρώπους του χωριού, θα παρουσιάζει με φωτογραφίες, χάρτες και σχέδια, πίνακες και κείμενα τιαγαθά κρύβουν οι Χωρεπίσκοποι, και θα ακολουθεί ένας μεγάλος κατάλογος δράσεων και έργων που θα βοηθήσουν τον πολιτισμό του χωριού να γίνει γνωστός, πιό ευχάριστος και αποδοτικός.Ολες οι δράσεις αυτες θα είναι κοστολογημένες και αξιολογημένες και θα τηρούν όλες τις προδιαγραφές που θέλουν οι φορείς που χρηματοδοτούν τέτοια πράγματα.Δεκάδες πόλεις και χωριά στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, έκαναν τέτοιες μελέτες και μέσα σε πέντε και δέκα χρόνια μεταμορφώθηκαν προς το καλύτερο. Αυξήθηκε το εισόδημά τους, οι επισκέπτες τους,καλυτέρεψε ο τρόπος της ζωής τους.Ομόρφηνε ο τόπος τους.

Αυτές οι μελέτες, ξέρω πως γίνονται.Θα μπορούσα να καθήσω σε δυό χρόνια να την κάνω μόνος μου,αλλά κι εγώ τρέχω γιά το μεροκάματο,όπως όλοι μας. Λοιπόν, προτείνω όποιος θέλει, να βοηθήσει.Να προτείνει ζητήματα, να προτείνει λύσεις, να σκεφτεί λύσεις,να ψάξει γιά στοιχεία, να βάλει το χεράκι του, όπως νομίζει και όπως δύναται.Και να γραφτεί ως εθελοντής γιά να συμμετέχει σε μία ανοιχτή ομάδα εργασίας,που θα βοηθήσει στην δουλειά.Μπορεί να μη πληρωθεί, αλλά και δεν θα πληρώσει! Πρώτος στόχος της μελέτης πρέπει να είναι να μη επιβαρυνθεί κανένας κάτοικος από τα έργα και τις δραστηριότητες που θα γίνουν. Κι επιπλέον, να αποκτήσουν όσοι εμπορεύονται μεγαλύτερο εισόδημα, όσοι δουλεύουν στα δέντρα και στα κτήματα να έχουν βελτιωμένες συνθήκες γιά τα προϊόντα τους, όσοι είναι επαγγελματίες να έχουν δουλειά και να υπάρξει δουλειά και γιά πολλούς νέους. Επίσης, να υπάρξουν πολλοί ακόμη επισκέπτες στο χωριό κάθε καλοκαιρινή σεζόν,που να έχουν μπροστά τους την δυνατότητα να αγοράσουν ένα αναμνηστικό, να δούνε ένα ωραίο κτίσμα, να καθήσουν μαζί μας μερικές ώρες.

Η μελέτη θα προβλέπει πολλά πράγματα.Από το πώς θα ρυθμιστεί το να έχει κάθε κάτοικος μιά θέση στάθμευσης, που θα σταθμεύουν οι ξένοι μας, πώς θα βρίσκουν τον δρόμο γιά το μουσείο μας, έως το πώς θα έχουμε καλό φωτισμό, καλοστρωμένα καλντερίμια,καλοβαμένα σπίτια,λιγότερα σύρματα και καλώδια, λιγότερα σιδερικά στις αυλές μας, υπολογιστές γιά τα παιδιά μας, καλύτερη ζωή γιά τους γέροντες και γιά τους νέους. Οι επισκέπτες μας κάθε Αύγουστο, αλλά και σε άλλες ευκαιρίες να έχουν πολλά πράγματα να δούν και να ακούσουν.

Επιπλέον, στο τομέα του πολιτισμού, θα προβλέπονται θεατρικες και μουσικές παραστάσεις και πολλές εκπλήξεις γιά τα παιδιά.

Η δουλειά φαίνεται δύσκολη, αλλα δεν είναι. Χρειάζεται σύστημα και επιμονή.Πρέπει όλοι μαζί να καταγράψουμε το παρελθόν του χωριού, να σημειώσουμε τι χρειάζεται στο παρόν και να προτείνουμε τι πρέπει να γίνει στο μέλλον.Κι αυτη η δουλειά πρέπει να έχει την μορφή μιάς ελκυστικής και σοβαρής έκθεσης, γραμμένης με τέτοιον τρόπο, ώστε να μπορεί να την καταλάβει και να πειστεί τόσο ένας ελληνικός ή ευρωπαϊκός φορέας που διαχειρίζεται τέτοια ζητήματα, όσο και ένας ιδιώτης ή ίδρυμα που θέλει να βοηθήσει.Γι΄αυτό και ο τίτλος της μελέτης θα είναι Χωρεπίσκοποι: μελέτη πολιτιστικής ανάπτυξης.Στόχος να αναδειχτούν οι αξίες του οικισμού, χωρίς να χρειαστεί να  καταστραφεί και να χάσει το χρώμα του γιά να ζήσουν οι κάτοικοί του, μήτε να προσελκύσουμε το εύκολο τάλιρο και να μη μπορούμε να ζήσουμε την ζωή μας εδώ.

Σήμερα, σας καταθέτω τον αναλυτικό πίνακα περιεχομένων της μελέτης.Οποιος νομίζει ότι μπορεί να βοηθήσει, άς γραφτεί ως εθελοντής της ομάδας εργασίας στον κατάλογο που ανοίγουμε σήμερα και έχω υπογράψει ήδη με την γυναίκα μου.

[Προσχέδιο γενικών αρχών]

Η μελέτη πολιτιστικής ανάπτυξης Χωρεπισκόπων

  • Συντάσσεται από  πολίτες που προσφέρονται εθελοντικά να συμμετάσχουν σε μία ομάδα εργασίας, και δηλώνουν ότι κατά την ειδικότητα ή την διάθεση του καθενός θα συμβάλουν, όσο το επιτρέπει ο χρόνος τους, στην κοινή προσπάθεια.
  • Τα στοιχεία της θα είναι έγκυρα και διασταυρωμένα,σύμφωνα με τις επιστημονικές απαιτήσεις του αντικειμένου
  • Η καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης του οικισμού αναλαμβάνεται από εθελοντές κατοίκους και φίλους του οικισμού, χωρίς να προκύπτει καμία οικονομική επιβάρυνση γιά οποιονδήποτε.
  • Η συμβολή του καθενός μνημονεύεται τιμητικά και ενυπόγραφα.
  • Παρουσιάζεται υπό ενιαίο ύφος, σύλληψη και κεφάλαια, που γίνονται εξαρχής αποδεκτά απο την ομάδα εργασίας που την συντάσσει.
  • Ενόσω συντάσσεται, στην ομάδα εργασίας μπορούν να προστίθενται πολίτες που είναι πρόθυμοι να συμβάλουν με την παροχή στοιχείων, αποδεικτικών και ιστορικών, ιδεών και προτάσεων που συμβάλουν στην βελτίωση της ποιότητάς της.
  • Ως  μόνη οικονομική επιβάρυνση που ενδεχομένως προκύψει κατά την σύνταξη της ,αναγνωρίζεται η κάλυψη εξόδων φιλοξενίας και μεταφοράς ειδικών,που ,εφ΄όσον αποδειχθεί απαραίτητη και επωφελής,θα καταβληθεί προσπάθεια να καλυφθεί από πόρους και συνδρομές υποστηρικτών της.
  • Οταν περατωθεί, θα βρίσκεται στην διάθεση των κατοίκων του οικισμού και των πολιτών γιά οποιαδήποτε νόμιμη χρήση,θα υποβληθεί κατά περίπτωση σε κάθε αρμόδιο εγκριτικό όργανο της πολιτείας και θα ενισχύει τα αιτήματα που σχετίζονται με την υλοποίηση των στόχων της,προς τρίτους.
  • Εννοείται ότι θεωρείται πνευματικό έργο των δημιουργών της, που εκ των προτέρων διατηρούν την πνευματική ιδιοκτησία της, αλλά εκ των προτέρων παραιτούνται από κάθε οικονομική εκμετάλλευση ή όφελος που ενδεχομένως προκύψει. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, τα όποια υλικά οφέλη παραχωρούνται στον φορέα υλοποίησης της μελέτης,που θα αποφασιστεί με κοινή απόφαση της ομάδας εργασίας.

Στόχος της μελέτης είναι

  • Να καταγράψει τις υποδομές και τους ανθρώπινους πόρους του οικισμού
  • Να εντάξει τον οικισμό μέσα στον περιβάλλοντά του χώρο και στην  ευρύτερη περιοχή ως παράγοντα αειφορίας, πολιτιστικής και οικονομικής ανάπτυξης, με κριτήρια που βοηθούν τόσο το σύνολο των κατοίκων όσο και τον δήμο στον οποίο ανήκει, αλλά και την ίδια την Κέρκυρα
  • Να αξιολογήσει με πολιτιστικά και κοινωνικά κριτήρια όλες τις πολιτιστικές αξίες που εκπηγάζουν ή υπηρετούνται μέσα στον οικισμό  με στόχο την συμπερίληψή τους στο αναπτυξιακό τμήμα της.
  • Να προτείνει συγκεκριμένα μέτρα και δράσεις που θα συντελέσουν στην πολιτιστική ανάπτυξη του οικισμού, με δεδομένο ότι ο όρος «πολιτισμός» χρησιμοποιείται με την ευρύτερη έννοια της καλλιέργειας ενός βελτιωμένου τρόπου ζωής και δεν περιορίζεται σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.
  • Να υποδείξει τρόπους χρηματοδότησης των προτεινομένων δράσεων και να προκαλέσει το ενδιαφέρον και τη στήριξη κάθε φορέα, δημοσίου ή ιδιωτικού, που ενεργοποιείται στην Ελλαδα ή στο εξωτερικό,που μπορούν να βοηθήσουν με ποικίλους τρόπους στην όλη προσπάθεια.
  • Αναγνωρίζεται ότι ο χρονικός ορίζοντας περάτωσης της μελέτης ,ανάλογα με την συμμετοχή και την διαθεσιμότητα της ομάδας εργασίας, μπορεί να περιοριστεί στους έξη μήνες και να επεκταθεί το μέγιστο έως τον ένα χρόνο από την κοινή απόφαση της ομάδας εργασίας, ενώ η πρόβλεψη της ισχύος των προτάσεων και των ενεργειών που προτείνονται , θεωρείται δεκαετής,ενώ συνιστάται η επικαιροποίησή της κάθε τριετία.

Η ομάδα εργασίας

  • Συνέρχεται κατ΄ελάχιστον μία φορά τον μήνα και τα μέλη της μπορούν να εργάζονται στο μεσοδιάστημα ατομικά η ομαδικά, αναλόγως των απαιτήσεων, ενώ σε κάθε συνάντηση θα γίνεται συζήτηση γιά την πρόοδο της εργασίας.
  • Στην πρώτη συνάντηση της , αποφασίζει γιά τον τελικό πίνακα περιεχομένων της μελέτης, που θα αποτελεί και την βάση εκκίνησής της. Σύμφωνα με τον πίνακα περιεχομένων, τα μέλη της ομάδας εργασίας αποφασίζουν σε ποιόν τομέα ή τομείς θα συμβάλουν.
  • Στην ίδια πρώτη συνάντηση, καθορίζει το χρονοδιάγραμμα συλλογής στοιχείων, προετοιμασίας,επεξεργασίας και συγγραφής του κάθε τομέα της μελέτης.
  • Ευχαρίστως αποδέχεται την διαθεση ενός μέλους της να οργανώσει εθελοντική ομάδα γιά να ενισχυθεί η συμβολή του στην μελέτη, αρκεί να γνωστοποιήσει την συμβολη της ομάδας αυτής επωνύμως, προκειμένου να συμπεριληφθεί στους συντελεστές της μελέτης, όταν αυτή δημοσιοποιηθεί.
  • Όταν το έργο της περατωθεί, ο νέος της στόχος είναι να λειτουργήσει ως Επιτροπή Διεκδίκησης, και με τους ίδιους όρους και συνθήκες θα ασχοληθεί με την προώθηση της μελέτης στους φορείς που κρίνεται σκόπιμο.

Φορέας υλοποίησης

  • Ο φορέας υλοποίησης της μελέτης μπορεί να είναι οποιοδήποτε όμιλος, σύλλογος, σωματείο, ένωση πολιτών ή φορέας, νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου που αναλαμβάνει να τηρησει τα χρονοδιαγράμματα της μελέτης και να την υλοποιήσει συνολικά ή κατά τμήμα.
  • Ευχή της ομάδας εργασίας είναι να αναληφθεί αυτή η ευθύνη από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Χωρεπισκόπων που διαθέτει αντιπροσωπευτικότητα, αναγνωρισιμότητα και έχει αναλάβει επιτυχώς να προωθήσει τις πολιτιστικές δράσεις του οικισμού.Εντούτοις, η υλοποίηση μιάς αναπτυξιακής πολιτιστικής μελέτης, ενδεχομένως να απαιτεί προσθήκες ή μεταβολές στο καταστατικό του Συλλόγου, που είναι αποκλειστικό δικαίωμα των γενικών του συνελεύσεων.Στόχος των αλλαγών του καταστατικού που ενδεχομένως θα ζητηθούν δεν είναι η παρέμβαση στην εσωτερική λειτουργία του Συλλόγου, αλλά η δυνατότητα να απευθύνεται σε ένα ευρύ πλέγμα φορέων, χρηματοδοτικών, ελεγκτικών και παρακολούθησης τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό,εφ όσον η μελέτη μπορεί να υλοποιηθεί μόνον μέσα από την ενεργοποίησή τους.
  • Η ομάδα εργασίας επίσης, προτίθεται να συζητήσει με λεπτομέρεια και καλή διάθεση την ενδεχόμενη συμμετοχή του Δήμου Αγίου Γεωργίου, του οποίου αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα και νομοθετημένο διαμέρισμα. Η επιτυχία της σύνταξης και της υλοποίησης της μελέτης, κρίνεται από την ομάδα εργασίας ως οδηγός εφαρμογής και γιά πολλές ακόμη κοινότητες και οικισμούς της Κέρκυρας, και είναι πρόθυμη να συνεργαστεί και με άλλες ομάδες εργασίας που ενδεχομένως δημιουργηθούν  και θα θέλουν να ανταλλάξουν τις εμπειρίες και την γνώση τους.
  • Ο φορέας υλοποίησης δεν προβλέπεται να μετεξελιχθεί σε υπηρεσία ή σε εταιρεία ,αφού στόχος του είναι η επαρκής παρακολούθηση της προόδου της μελέτης και ήδη οι Χωρεπίσκοποι διαθέτουν Πολιτιστικό Σύλλογο αλλά και συμμετέχουν στην Αναπτυξιακή Δημοτική Εταιρεία.

Μελέτη πολιτιστικής ανάπτυξης οικισμού Χωρεπισκόπων/ Προσχέδιο Περιεχομένων

Α. Υπάρχουσα κατάσταση

  • Γεωφυσικά στοιχεία (στατιστικά, κλίμα,χλωρίδα, καταγραφή επιπτώσεων)
  • Ο οικισμός(ιστορία, εξέλιξη, μαρτυρίες, περιγραφή, μνημεία,αξιολόγηση,εκτίμηση κατάστασης, χρονολογήσεις,ταξινομήσεις, χρήσεις γής,ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ιδιοκτησιακά)
  • Υποδομές(οδικό δίκτυο, δίκτυα παροχών,υπηρεσίες, εμπόριο)
  • Το περιβάλλον(δυνατότητες ανάπτυξης και καταγραφή προβλημάτων, λιμνοδεξαμενή, λατομεία,αειφορία)
  • Οι κάτοικοι και οι δραστηριότητες( οικογένειες, πολιτιστική υποδομή, διασπορά,οργάνωση, σύλλογοι,ασχολίες, δημογραφικά,στατιστικά,τρόπος ζωής,πολιτιστικές δραστηριότητες,θρησκευτική ζωή, πολιτική ζωή, κοινοτισμός)

Β. Μελέτη και Προγραμματισμός

  • Στόχοι και επιδιώξεις της μελέτης.
  • Ανάλυση και εκτίμηση περιόδων πολιτιστικής δραστηριότητας.
  • Ανάλυση και προτάσεις διαχείρισης μνημείων, κτιρίων και ανάπλασης περιοχών.Αποτυπώσεις, χάρτες, διαγράμματα,αναλύσεις,ανά κτίσμα και δραστηριότητα.

Γ. Υλοποίηση

Δ.Χρονοδιάγραμμα

Ε. Προσαρτήματα, τεχνικές εκθέσεις, αναφορές και έρευνα αγοράς, κατά τομείς (επικοινωνιακή πολιτική, οικονομική διαχείριση, ανάλυση κόστους-ωφελείας,κοινωνικές παράμετροι,δράσεις γιά επιμέρους ομάδες, κλπ)

ΣΤ.Παραρτήματα (φωτογραφικό αρχείο,ευρεία περίληψη,διαγράμματα και χάρτες)

Προτεινόμενη ημερομηνία έναρξης της μελέτης:Πρώτη  Κυριακή Νοεμβρίου του  2005

ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΙ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΕΩΝ

Α=δράσεις που μπορούν να ξεκινήσουν αμέσως(37)

Β=δράσεις που θα ξεκινήσουν μετά το 2007(29)

Γ=δράσεις με ορίζοντα υλοποίησης την πενταετία(5)

(*)=η δράση είναι εθελοντική, και το κόστος μηδαμινό ή αμελητέο(37)

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ

  1. ΄Εργο ομάδας εργασίας Α*
  2. Απαραίτητα στοιχεία γιά την εκπόνηση μελέτης Α*
  3. Κοινοποίηση της προμελέτης γιά έκφραση γνώμης προς φορείς και πολίτες Α*
  4. Αποδοχή τελικού κειμένου μελέτης Α*
  5. Καταστατικές και περιοδικές συνεργασίες με συλλογικούς φορείς των κατοίκων και των ετεροδημοτών Α*
  6. Κατάστρωση και τήρηση πίνακα Φίλων των Χωρεπισκόπων Α*
  7. Ενδεχόμενες αλλαγές καταστατικού πολιτιστικού συλλόγου Α*
  8. Αντιμετώπιση ζητημάτων φορέων διαχείρισης έργων Α*
  9. Ρύθμιση πολιτικών ζητημάτων, ώστε να υπάρξει ομόθυμη συμμετοχή των πολιτών Β*
  10. Αναθέσεις αρμοδιοτήτων σε φυσικά πρόσωπα μέσω γενικών συνελεύσεων Β*
  11. Θεσμική κατοχύρωση εθελοντισμού και προστασίας περιβάλλοντος Β*
  12. Ένταξη σε ευρύτερα δίκτυα πολιτών και φορείς οικισμών ,εντός και εκτός νησιού.Κοινές δράσεις και συμμετοχή σε ευρύτερα προγράμματα και αιτήματα. Β*

ΑΠΟΓΡΑΦΗ-ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ

  1. Καταγραφή οικιστικού ιστού Α*
  2. Κατάλογος κτιρίων προς χρήση, εκμετάλλευση και αξιοποίηση Α*
  3. Καταγραφή δυναμικής και διαθεσιμότητας ανθρωπίνων πόρων Α*
  4. Δελτίο επικοινωνίας από και προς κάθε οικογένεια Α*
  5. Συμφωνία γιά τους πολιτιστικούς στόχους και την προβολή τους Α*

ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΙΣΤΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ

  1. Θέσεις πάρκινγκ Α
  2. Κίνητρα απομάκρυνσης  αχρήστων αντικειμένων Α
  3. Σήμανση, σηματοδότηση, επιγραφές Α
  4. Πολιτιστική σήμανση χωριού Α
  5. Επιλέξιμα διατηρητέα χαρακτηριστικά κτίσματα Α
  6. Προσδιορισμός και επανάχρηση δημοτικής περιουσίας Α*
  7. Ειδικά μέτρα θερινής περιόδου Α
  8. Ειδική χωροθεσία θρησκευτικών τελετών και κοινωνικών δράσεων Α*
  9. Ρύθμιση προβολής και λειτουργίας εμπορικών δραστηριοτήτων Α*
  10. Φωτισμός Β
  11. Περίπατοι Β
  12. Ενιαία τηλεοπτική κεραία Β
  13. Διευθέτηση και ανάπλαση κοινοχρήστων χώρων Β
  14. Αγορές, παραχωρήσεις, διαρρυθμίσεις κτιρίων ειδικών χρήσεων Γ
  15. Κίνητρα υποδοχής  και φιλοξενίας επισκεπτών Γ
  16. Κίνητρα ανάπλασης όψεων Γ
  17. Υπογειοποίηση  δικτύων Φόρου Γ
  18. Διάστρωση και τακτοποίηση παρόδων Γ

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

  1. Διαμόρφωση γνώμης γιά την λιμνοδεξαμενή και τις επιπτώσεις της Α*
  2. Διαμόρφωση γνώμης γιά τα λατομεία και τις επιπτώσεις τους Α*
  3. Διαμόρφωση γνώμης γιά τις στρατηγικές ήπιας διαχείρισης περιβάλλοντος Α*

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ

  1. Σταδιακά αιτήματα χορηγιών, χρηματοδοτήσεων, εντάξεων σε προγράμματα, ανάλογα με την πρόοδο της μελέτης και την υλοποίησή της. Α*
  2. Διερεύνηση απασχόλησης μέσω προγραμμάτων ανεργίας Β*
  3. Συνεργασίες και καταστατικές συμφωνίες με Πανεπιστήμια, Ιδρύματα, Φορείς του Δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, προμηθευτές, ΝΠΙΔ και ΝΠΔΔ, υπουργεία, Περιφέρεια, νομαρχία (μέσω του Δήμου κυρίως) Β*
  4. Αντισταθμιστική αποζημίωση προς τους κατοίκους μέσω νομικής οδού Β
  5. Μεταφορά μέρους της πολιτιστικής υπεραξίας σε όμορους οικισμούς. Β*

ΔΡΑΣΕΙΣ:

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

  1. Θέατρο Α
  2. Λογοτεχνία Α
  3. Τοπική ιστορία Α
  4. Ημερίδες και συναντήσεις Α
  5. Λαϊκά δρώμενα Α
  6. Συνεστιάσεις, πανηγύρεις, θρησκευτικές τελετές. Α
  7. Βελτίωση υποδομών γιά τις υπάρχουσες πολιτιστικές δραστηριότητες Β
  8. Εικαστικά Β
  9. Αρχιτεκτονική Β
  10. Μουσική Β

ΠΑΙΔΕΙΑ

  1. Ενημέρωση μαθητών και διδακτικού προσωπικού,πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, διερεύνηση ανάθεσης εργασιών γιά εκπαιδευτικούς σκοπούς. Β*
  2. Συνεργασία με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλα ανώτερα και ανώτατα ιδρύματα της Ελλάδας και του εξωτερικού Β*

ΗΛΙΚΙΑΚΕΣ  ΔΡΑΣΕΙΣ

  1. Παιδικές θερινές θεατρικές δράσεις Β
  2. Θερινά παιδικά εργαστήρια χορού, μουσικής προπαίδειας και εικαστικών Β
  3. Δράσεις γιά την  Τρίτη ηλικία (χώρος διημέρευσης,εκδρομές,ενημέρωση,ανάληψη πρωτοβουλιών δημιουργικής απασχόλησης) Β

ΠΡΟΒΟΛΗ

  1. Με την πρόοδο της μελέτης και των στόχων της, ανεύρεση επικοινωνιακών χορηγών, έκδοση δελτίων τύπου και ροή ενημερωτικού υλικού προς τα ΜΜΕ της επικράτειας Α*
  2. Με την συμπλήρωση της μελέτης, πρόκληση μεγάλου δημοσιεύματος σε ελληνικό και ξένο περιοδικό Α*
  3. Ειδικός επικοινωνιακός χειρισμός κάθε πρωτοβουλίας Α*
  4. Ενημέρωση τοπικών αρχόντων, βουλευτών, κομμάτων. Β*

ΑΡΧΕΙΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ

  1. Σταδιακή έκδοση αρχειακού υλικού των Χωρεπισκόπων Α
  2. Δημιουργία χάρτη του οικισμού Α*
  3. Φωτογράφιση του οικισμού Α*
  4. Έκδοση ετησίου 16σέλιδου περιοδικού (κάθε αρχή καλοκαιριού) με παρουσίαση μνημείων, τοπικής ιστορίας, οικογενειακών δέντρων,αρχειακού υλικού κλπ.Β

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

  1. Ενημέρωση παραγόντων τουριστικού τομέα.Β *
  2. Επιλογές αγροτουρισμού, στήριξης μικρών επιχειρήσεων.Β
  3. Συνεννοήσεις με τουριστικούς πράκτορες ,με την πρόοδο της υλοποίησης της μελέτης.Β*
  4. Έκδοση (σε διάφορες γλώσσες) ειδικού εντύπου γιά τους Χωρεπισκόπους Β
  5. Ιστοσελίδα Χωρεπισκόπων, με την μορφή magazino.  Β

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

ΤΩΝ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

Πρώτο μέρος

Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ

  • Χωρεπίσκοποι: γνωριμία( 300 λέξεις,5 εικόνες)
  • Σύντομη ιστορία του οικισμού (600 λέξεις,10 εικόνες)
  • Δημογραφική και οικιστική εξέλιξη (300 λέξεις, 4 πίνακες)
  • Υποδομές και διοίκηση( θεσμοί που λειτουργούν, κοινοτικοί, σύλλογοι, αυτοδιοίκηση, 300 λέξεις)
  • Το περιβάλλον (φυσική γεωγραφία, καλλιέργειες, ποταμοί,περιοχές φυσικού κάλλους, 300 λέξεις, 10 εικόνες)
  • Τα πρόσωπα και τα γεγονότα (τοπική οικογενειακή ιστορία, λαογραφία, απόδημοι, ήθη, θρησκευτική ζωή, εμπορική κίνηση,εορτές, πανηγύρεις,ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κοινωνικής ζωής σε συνδυασμό με τις αγροτικές ασχολίες, 1500 λέξεις)
  • Ιδιαίτερα οικιστικά χαρακτηριστικά: μνημεία, κτίρια,ενότητες, γειτονιές.(5000 λέξεις,περιγραφές 30 περίπου χαρακτηριστικών κτισμάτων)
  • Τεκμηρίωση υπάρχουσας κατάστασης (7 χάρτες κλίμακας 1/2000 έως 1/10000: οδικός και τοπωνυμικός,καταγραφή χρήσεων γής,μικροτοπωνύμια και διαδρομές,λειτουργία και χρήσεις κτιρίων,παλαιότητα και ιστορικότητα κτιρίων,δομική κατάσταση,βαθμός και εκτίμηση πιθανών παρεμβάσεων)
  • Επισήμανση προβλημάτων και ελλείψεων(1500 λέξεις)
  • Αρχιτεκτονικά σχέδια(παλιό σχολείο, κτίριο Βούλγαρη και σημαντικές κατοικίες,ελαιοτριβεία,πηγάδια ,αυλές και αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες(περίπου 80 σχέδια σε κλίμακα 1/20 έως 1/50) και αναπτύγματα(4 σε κλίμακα 1/200)
  • Αεροφωτογραφίες (σε διαχρονική παράθεση με παρατηρήσεις)
  • Συστηματική φωτογράφηση οικισμού και κτιρίων (80 φωτογραφίες με λεζάντες)
  • Ιστορική προσωπογραφία(οικογένειες, επισκέπτες,με παράθεση πορτρέτων, φωτογραφιών, πινάκων κλπ,περίπου 30, με κείμενο 600 λέξεων)
  • Ομοιότυπα ιστορικών εγγράφων και επιγραφών οικισμού (20,με κείμενο 300 λέξεων)

‘Ογκος υλικού: 150 σελίδες A3 landscape

Χρόνος υλοποίησης: 8 μήνες, 1000 ώρες εργασίας γραφείου, 500 ώρες εργασίας πεδίου

Δεύτερο μέρος

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ

  1. Στόχοι και προοπτικές βελτίωσης των υποδομών
  • Η αναβάθμιση του οικιστικού ιστού(1000 λέξεις)
  • Χρήσεις επιλεγμένων κτιρίων(2000 λέξεις)
  • Χωροταξικές και πολεοδομικές διευθετήσεις(2000 λέξεις)
  • Πολιτιστικά επίκεντρα(1000 λέξεις)
  • Πολιτιστική σήμανση(1000 λέξεις)
  • Περίπατοι και περιβαλλοντικό ενδιαφέρον(3000 λέξεις)
  • Σχέδια, διαγράμματα και χάρτες (120 ,διαφόρων κλιμάκων)
  1. Η εκμετάλλευση του ανθρώπινου δυναμικού
  • Πολιτιστικές δράσεις κατοίκων(1500 λέξεις)
  • Ειδικές πολιτιστικές ενέργειες(1000 λέξεις)
  • Εκμετάλλευση του πολιτιστικού αποθέματος(2000 λέξεις)
  • Τουρισμός(4000 λέξεις)
  • Εμπόριο, υπηρεσίες,εθελοντισμός(2000 λέξεις)
  • Διαχείριση πολιτιστικού προϊόντος(2000 λέξεις)
  • Εξηγητικά Διαγράμματα(5)

 Όγκος υλικού: 100 σελίδες, Α3 landscape

Χ ρόνος υλοποίησης: 6 μήνες, 500 ώρες εργασίας γραφείου

Τρίτο μέρος

ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ

  • Αστική υποδομή
  1. Ενιαία τηλεοπτική κεραία
  2. Ενοικίαση, συντήρηση και επανάχρηση κτιρίων
  • Κέντρο κοινότητας
  • Εκθετήριο προϊόντων και μουσείο χωριού
  • Μουσείο παραδοσιακής τεχνικής
  • Αρχείο ιστορίας και παράδοσης Χωρεπισκόπων
  1. Αναβάθμιση πολιτιστικών χώρων
  2. Αναβίωση παραδοσιακών κατασκευών(πηγάδια,πύλες)
  3. Πολιτιστική σήμανση
  4. Χώροι στάθμευσης κατοίκων και επισκεπτών
  5. Αποκομιδή βαρέων αντικειμένων
  6. Ευτρεπισμός όψεων
  7. Μορφολογική ενοποίηση όψεων
  8. Φωτισμός δρόμων και παρόδων
  9. Επετειακή διακόσμηση δρόμων
  10. Βελτίωση υποδομής πολιτιστικών γεγονότων
  11. Χάραξη περιπάτων και τουριστικών διαδρομών
  12. Υπογειοποίηση δικτύων,σε συνάρτηση με άλλους αγωγούς
  13. Πλακοστρώσεις, διαστρώσεις και μικρορυθμίσεις παρόδων
  14. Προσθήκη μνημείων,απόκρυψη ασχημιών
  15. Αθλητικοί χώροι και εγκαταστάσεις
  16. Διερεύνηση δημιουργίας οικογενειακών ξενώνων

Τεχνικές εκθέσεις, υλικά και εργασία ανά τομέα, προϋπολογισμό, διαδικασίες έγκρισης και υλοποίησης,με ξεχωριστό χρονοδιάγραμμα γιά κάθε δράση. Σύνολο, 15000 λέξεις και 100 σχέδια.

  • Πολιτιστική δραστηριότητα
  1. Ενίσχυση και προβολή χορωδίας
  2. Ίδρυση θεατρικής ομάδας
  3. Θερινό παιδικό εικαστικό τμήμα
  4. Θερινό παιδικό θεατρικό τμήμα
  5. Θερινό παιδικό χορευτικό τμήμα
  6. Αναβαθμισμένο πρωτόκολλο τελετών, εορτών, πανηγύρεων
  7. Ημερίδες
  8. Εκθέσεις
  9. Λειτουργία κέντρου τρίτης ηλικίας
  10. Λειτουργία κέντρου νεανικών δράσεων
  11. Λειτουργία κέντρου ιστορικής μνήμης Χωρεπισκόπων

Τεχνικές εκθέσεις, υλικά και εργασία ανά τομέα,προϋπολογισμό, διαδικασίες έγκρισης και υλοποίησης,με ξεχωριστό χρονοδιάγραμμα γιά κάθε δράση.Σύνολο ,5000 λέξεις.

  • Ενισχυτικές δράσεις
  1. Ένταξη στην εναλλακτική τουριστική κίνηση(περιπατητικός και ποδηλατικός τουρισμός, greenways,οικολογικοί περίπατοι)
  2. Προβολή και επικοινωνία εκδηλώσεων και δράσεων οικισμού
  3. Επικοινωνιακοί χορηγοί
  4. Καταστατική συνεργασία σε αυτοδιοικητικό,περιεφερειακό και ευρωπαϊκό ορίζοντα
  5. Προγραμματικές συμβάσεις με φορείς, ιδρύματα και ευρωπαϊκά δίκτυα
  6. Αγροτουρισμός και συνεταιριστικές δράσεις

Τεχνικές εκθέσεις, υλικά και εργασία ανά τομέα,προϋπολογισμό, διαδικασίες έγκρισης και υλοποίησης,με ξεχωριστό χρονοδιάγραμμα γιά κάθε δράση.Σύνολο ,8000 λέξεις.

Τέταρτο μέρος

ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ , ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ

Ενιαίο κείμενο 3000 λέξεων με διαγράμματα και «σενάρια» υλοποίησης, χρηματοδοτικό ορίζοντα, άδειες και πιστοποίηση μελέτης,διαδικασία επικαιροποίησης.

Όγκος υλικού: 200 σελίδες A3 landcape

Χρόνος υλοποίησης 10 μήνες, 1000 ώρες εργασίας.

Σύνολο μελέτης: 3000 ώρες εργασίας

 Εικόνες από μία έκθεση

Οχι, η έκθεση στην οποία αναφέρομαι δεν είναι από τις επετειακές, τις ολυμπιακές, τις προβεβλημένες μετά δεξιώσεων και διαφήμισης.Ο τίτλος παραπέμπει σε ένα γνωστό μουσικό έργο, που είχα συνεχώς στο μυαλό μου όταν την επισκέφτηκα. Πρόκειται γιά μιά μικρή αποθήκη, χωνεμένη στη γωνιά ενός κλιμακωτού οικοπέδου, σε ένα νησιώτικο ημιορεινό χωριό.Ήπιαμε κρύο νερό στο σπίτι του Τάκη, κάτω από την κρεβατίνα και ξαφνικά ο Δημήτρης, όταν η εγκαρδιότητα περίσσεψε, τον ρωτάει : «Δεν θα μας δείξεις τις αποθήκες σου;».

Μας τις έδειξε. Ήταν μιά άκρως τακτοποιημένη, καθαρή και εύληπτη συλλογή από πρακτικά και χρηστικά αντικείμενα, αγροτικά, βιομηχανικά, αναμνηστικά και curiosities.Υπήρχε γιάλινη εντομοπαγίδα, αλλά και πατητήρι που δούλευε.Υπήρχε πορσελάνη τριατατικής κολόνας , αλλά και μιά χελιδόνα, ένα μακεδονίσι γιά ξύλινο φύλλο.Ολα ευκρινή, όλα με τάξη και μεράκι. Κλειδαριές, σκεύη και εργαλεία,μπουκάλια και παλιά κυνηγετικά όπλα, όλα εξαρτήματα μιάς παράξενης εποχής, όπου η χειρωναξία δεν θεωρούνταν βρισιά και η χειροτεχνία δεν είχε περιοριστεί στην παραγωγή αναμνηστικής και νοσταλγικής θεραπείας ,προορισμένης γιά την ανάταξη ανθρώπων που βίωναν την ψηφιακή εποχή χωρίς να τους θερμαίνει την καρδιά.Ο Τάκης δεν κλείδωσε τις αναμνήσεις τις ζωής του σε ένα θαλάμι, μήτε οργάνωσε ένα μικρό μαυσωλείο όπου οι προσωπικές του αξίες θα ήταν σε μόνιμη αντιπαλότητα με την «ευτέλεια» των καιρών και τον ήχο των ημερων που θα έρθουν. Έβλεπα πως κρατούσε τα αντκείμενα που μού έδειχνε: με τον τρόπο του χειριστή τους, όχι με τον τρόπο του συλλέκτη.Αγαπούσε αυτό που προστάτευε, δεν προστάτευε αυτό που αγαπούσε.

Μερικοί τόποι και μερικοί άνθρωποι, μερικά τοπία και μερικοί ουρανοί ,είναι από μόνοι τους δημόσια κτήματα, χωρίς την ανάγκη ανίχνευσης. Τι θα ωφελούσε άν σας έγραφα ότι αυτά που βίωσα, μιά ωρίτσα από την ζωή της περασμένης εβδομάδας, έγιναν στον οικισμό Χωροεπίσκοποι της Κέρκυρας;Σπίτια διακοσίων και βάλε ετών, μιά λιμνοδεξαμενή που θα γίνει κάποτε στα ανατολικά, ένα λατομείο που ενοχλεί, ένα τοπίο μπροστά αφάνταστο, μιά κοιλάδα σαν κύτος αμνημόνευτης κιβωτού.Μνήμη Θεοτόκη, του συγγραφέα, μιά μουσμουλιά πυκνή,πρόσωπα σκαμμένα και ευαίσθητα, πάντοτε χαμογελαστά.

Ευχαριστώ.

Το μόνο μου ιντερέσο

Ξενύχτησα υπό την σελήνη του Αγίου Στεφάνου, της οποίας την ύπαρξη υπέθετα βέβαια, αφού το νερό που έπεσε στα μέρη μας, έκανε πιό πιστευτό το απίστευτο παλιροϊκό κύμα που απλώθηκε στον Ινδικό, ως βουβό και χαμογελαστό μέλος μιάς νεοελληνικής παρέας, με συνεκτικό κρίκο, ένα μαλακό κρασί και μιά κιθάρα.

Χάζευα ένα σκίτσο του Lear που έμεινε ένα φεγγάρι του 1856 στο χωριό που κατοικώ και συστήνει  στην αδελφή του να το λέει Hocus-Pocus ,επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να μάθει σωστά την προφορά του, ενώ ολόκληρη η ντόπια παράδοση άφηνε τους ήχους της να σκάσουν πάνω στην βλαχοποντιακή μου γκλάβα,δημιουργώντας σάστισμα. Εμαθα γιά μιά πέμπτη φωνή ,την λεγόμενη «σουλτάνα», που την αναλάμβαναν γιαγιάδες και έμοιαζε παράφωνη, ενώ δεν ήταν, άκουσα πλήθος στίχων γιά δύο αστέρια που λείπουν από το στερέωμα επειδή τα κατέχει μιά κυρά που ρίχνει τα μαύρα μαλλιά της έξω από το παράθυρο γιά να ανέβει ο ερωτευμένος,μόνο και μόνο γιά να της ψιθυρίσει «θά΄σαι το μόνο μου ιντερέσο/ και η μορόζα μου», που οι Μακεδόνες θα το εξέφραζαν ως «σένα μόνο θα νοιάζουμαι, την αγαπητικιά μο’» και οι επιβήτορες του λαϊκού ενδιάθετου θα τραγουδούσαν «θα ζε μπροζέχω μπουλάγκι μου,  έτσι και ζ΄έχω γκομενάγκι μου»,στιχάκι που φοβάμαι ότι χρειάζεται περισσότερη μετάφραση από το επτανησιακό του έκδοχο. Οι αμπελουργοί της παρέας πείραζαν τον οικοδεσπότη που παγκοσμιοποίησε την φετεινή του σοδειά φέρνοντας σταφύλι από την Νεμέα,υπακούοντας στην πανάρχαια σχέση μίσους και αγάπης με τους Κορινθίους, που ήταν και μία από τις αφορμές του πελοποννησιακού πολέμου.Είχα ήδη τρελαθεί ακούγοντας από ένα ντόπιο κανάλι το «ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριον» με παιδική χορωδία και πιάνο, όταν μιά κυρία που ήρθε από γάμο, μου μήνυσε ότι το «Ησαϊα χόρευε» μόλις εκτελέστηκε μέσα στον ναό (επειδή έβρεχε καρέκλες) με ακορντεόν και δύο ακόμη όργανα.

Χάρηκα και μελαγχόλησα ταυτόχρονα. Εδώ,ακόμη κι άν μακροημερεύσω,θα παραμείνω στην χειρότερη περίπτωση ένας αμερικανός τουρίστας, όλο «γουάου» και «ινκρέντριμπλ» και στην  καλύτερη ένας σεμνός θαυμαστής του τόπου που πάντοτε θα βλέπει τα δικά του φαντάσματα πίσω από την επιφάνεια.Σε έναν κυματιστό, παραδοσιακό χορό τους, γιά παράδειγμα ,δεν άκουγα βιολιά και μελίσματα, αλλά τα πηδηχτά ,αρμονικά τύμπανα μιάς κέλτικης κομπανίας.Ήδη έπλασα την θεωρία ότι κατοικώ σε μία μεσαιωνική επαρχία δυτικού τύπου (που είναι και η μόνη βυζαντινή)υπόλοιπο που διατηρήθηκε από τον πολιτιστικό σεισμό της Κωνσταντινούπολης του 1453 και το παλιροϊκό του κύμα ξεπέρασε τις συμφορές του Πουκέ.

Φαίνεται ότι η περιέργεια «είναι το μόνο  μου ιντερέσο/και η μορόζα μου»..

Η γή τρέμει

Δεν είμαι σινεφίλ (μάλλον εχθρεύομαι το είδος) και οι ταινίες που προσφέρουν πολλές εφημεριδες,ενίοτε πολύ καλές, δεν με οδηγούν στην απόλαυση του κινηματογραφικού έργου, αλλά σε μία ιδιότυπη κατάσταση, όπου περισσότερο ανατρέχω στην εποχή που πλάστηκαν. Τελικά, ανακάλυψα ότι κατάκλεψα όχι μόνον ατάκες αλλά και συμπεριφορές ολόκληρες από μερικές ταινίες.Δεν θα κάπνιζα με μανία άν δεν πρόσεχα στα 17 πώς άναβε στο «Αλφαβίλ» το άφιλτρο ο Έντι Κονσταντέν,μήτε θα απλωνόμουνα σε σκοτεινές γιορτές άν δεν γοητευόμουνα από την απότιση φόρου τιμής στον Τσάπλιν που επιχειρεί ο Παζολίνι σε ένα επεισόδιο των «Θρύλων του Καντέρμπουρι».Τελικά, χρωστάω την συμπεριφορά μου στο σινεμά ή μήπως επιλεκτικές σκηνές του χρησίμευσαν ως δικαιολογίες γιά την ζωή μου;

Αναρωτιόμουνα ενόσω με απασχολούσαν τα καθημερινά, όταν μία δόνηση, καλούτσικη, τάραξε το σπίτι. Δεν έδωσα σημασία, έζησα Σαλονίκη την εποχή των σεισμών, και σε ένα δύωρο ,η γή ξανακουνήθηκε.Μάλιστα, σμηνοσειρά,όπως στα Ψαχνά. Οταν τρίτωσε το κακό, άρχισα να ψάχνομαι. Αλλα΄δεν υπήρξε δημόσια ανακοίνωση, πράγμα που με ευκολία απέδοσα σε κάποια συνομωσία.

Την άλλη μέρα , έγινε φασαρία. Απέναντι από το χωριό που κατοικώ υπάρχει ένα τεράστιο νταμάρι και οι συγχωριανοί μου (όχι όλοι, επειδή πολλοί ανέχονται τη  λειτουργία του γιά να βγαίνει το μεροκάματο) έδειχαν ρωγμές στα σπιτικά τους,που προκαλούνταν από τις εκρήξεις του λατομείου.Πήρα κι εγώ απόφαση ότι ωραία η φύση, αλλά οι άνθρωποι δεν ζούνε βάσει της ωραιότητος αλλά βάσει των αναγκών και συνέχισα τον βίο μου, ελαφρώς πιό μελαγχολικός.

Πέρασαν μερικές ώρες και το σπίτι κουνήθηκε πάλι.Έστειλα τα δέοντα μπουκέτα στους λατόμους.Αλλά δεν έφταιγαν αυτοί. Ηταν ένας σεισμός! Ανακοινώθηκε,ήταν τεσσάρης, με την υπόμνηση ότι έγιναν κι άλλοι αυτές τις μέρες.

Και τώρα, τι να πιστέψω; Εντέλει αυτές οι τέσσερις δονήσεις ήταν από τον Ποσειδώνα ή από τον μιναδόρο;κι άν μοιράστηκαν την επιχείρηση, γιατί το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το ίδιο; Το εμβρόντητο βλέμμα του ηθοποιού Τσίτι ήταν που με έκανε να ξεκινάω πάντοτε έτσι τις πλάκες προς τους φίλους μου ή το βλέμμα ήταν κλεμμένο από κάπου αλλού; Οταν η γή τρέμει από την επέμβαση του Ερεισίχθονος και όχι κάποιων συγκατοίκων του πλανήτη, γιατί δεν ενοχλούμαστε τόσο;μήπως επειδή θεωρούμε ότι οι ατακτούντες παίζουν τον δαίμονα,ενώ είναι άγγελοι; Η αφηνόμαστε στην μοιρολατρία, επειδή δεν μπορούμε να παρέμβουμε στην τοπική αυτοδιοίκηση ζητώντας το δίκιο μας;

Τελικά δεν είμαι σινεφίλ, αλλά εξαρτημένος από τις εικόνες που παίρνω απ όλους σας.

Τα αβγά

Στο νησί όπου διάλεξα να αφήσω τα κόκκαλά μου, το χιόνι είναι σπάνιο σαν  παραίτηση ιεράρχη και το φαγητό παράξενο στην ορολογία του, σαν επιχειρήματα των υπερασπιστών του Γιοσάκη.Την ομελέτα την λένε «φλουτάγια» και τα αβγά ποσέ «μπανιομαρία».Αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι τα αβγά παραμένουν αβγά.Παράγονται από κότες, σπάζουν άν τα αφήσεις να πέσουν από ύψος και τα λοιπά. Ενώ δύσκολα μπορώ να νοσταλγήσω την  πατρίδα μου, επειδή τα μηνύματα που έρχονται μοιάζουν σταλμένα από κάποιον μαρκόνη που ξεχάστηκε σε μιά παμπάλαιη σκούνα και στέλνει τα ίδια και τα ίδια,εδώ και πενήντα χρόνια. Λόγου χάρη, το ΥΜΑΘ πρέπει να καταργηθεί, η Περιφέρεια και η Νομαρχία βρίσκονται στις επάλξεις γιά τον χιονιά, η Θεσσαλονίκη είναι αδικημένη και το έργο του Σκαμπαρδώνη κινδυνεύει από μία απεργία.Προσφιλής νεαρός μου στέλνει ένα μουσικό κομμάτι να ενσωματώσω στο κινητό μου και είναι ένα τσάμικο,μπερδεμένος από το  γεωγραφικό πλησίασμα του τόπου με την Ήπειρο, ενώ εδώ ψέλνουν  με χορωδίες και πιάνο και ρίχνουν στη θάλασσα κάθε κλαρίνο.Αλλά όταν οι επικεφαλής της «κάθαρσης» μιλάνε γιά «κεφάλια που θα κοπούν» και γιά «μαχαίρι που θα φτάσει στο κόκκαλο», σκέφτομαι ότι αυτά τα αιματοβαμμένα  συνθήματα δεν θα βελτιώσουν το κλίμα, ακόμη κι άν γίνουν πράξη.Επειδή  οι κρινόμενοι γίνονται κριτές και τούμπαλιν, όλοι μιλάνε με όρους κρεοπωλείου, όχι ιδιαίτερα καθαρού, αλλά το μόνο  πράγμα που δεν έχει αλλάξει μήτε κατα κεραία στα Μέσα ,είναι οι διαφημίσεις: κρατικός τζόγος, αγοράστε αυτοκίνητα, αγοράστε έντυπα γεμάτα με δωράκια.Το χιόνι πολιορκεί την Θεσσαλονίκη,αλλά κανένας δεν θα αγοράσει ποτέ το ειδικό φτυάρι που καθαρίζει τις εισόδους,όπως έκαναν ο Ιγκι και ο Αλβιν γιά να πάει η μικρή Λουλού στο σχολείο.Μήτε πότε θα μείνουν κλειστά τα σχολειά δεν ξέρουν: αντί να βάλουν τους δήμους να αποφασίσουν, θα αποφασίσουν οι διευθυντές των σχολείων.Έτσι και στην «κάθαρση»,τρέχουν πίσω από πρωτοδίκες και ιεράρχες,ελπίζοντας ότι τα φαινόμενα είναι πρόσκαιρα και ατομικά, ενώ είναι σαφώς ομαδικά και μόνιμα. Είναι σαφές ότι υπάρχει αντιγνωμία ως προς τον τρόπο μαγειρέματος των αβγών, ενώ τα αβγά πάνω απ όλα, πρίν απ όλα, γιά να  μαγειρευτούν, πρέπει να σπάσουν. Πρέπει ,μου φαίνεται , να ξεχάσω τα γιαπράκια και το σκορδοστούμπι ,τα τσίπουρα και τους σαρμάδες, και να συνηθίσω τον ουρανίσκο μου στις συκομαϊδες, την παστιτσάδα, το λεμοντσέλο και το σοφρίτο.Αλλά η Θεσσαλονίκη δεν είχε μήτε δέκα χρόνια Ενετοκρατία, ενώ η Κέρκυρα μήτε δέκα χρόνια τουρκοκρατία.Φαίνεται ότι πρέπει να σταματήσει η ισχύς του ρητού «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις» γιά να μετακομίσουμε στην μελαγχολία του «στην Ελλάδα δηλώνεις αυτό που είσαι».Αναρωτιέμαι ποιό είναι το μυστικό, ποιά μυστήρια και γιγαντική ομάδα ανθρώπων με επιρροή κρύβεται πίσω από το νέφος που εξακοντίζεται στους δικαστές, στους αρχιερείς, στους δημοσιογράφους και σε ένα σωρό άλλους και γιατί έχουμε πέσει στη λούμπα με τέτοια απόλαυση.Τέτοια εμπιστοσύνη έχουμε στην απόφαση της λησμονιάς και στην παντοκρατορία της λήθης; Η μήπως δεν τρώμε αβγά;

Η πίκρα

Όπως όλοι σας, ζώ τη  ζωή μου κανονικά έως την ώρα των βραδυνών «αποκαλύψεων».Τελικά βγαίνει το συμπέρασμα ότι κακώς σπατάλησαν τη φαιά τους ουσία οι φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες και οι ανθρωπιστές.Όποιος δεν ανακατεύτηκε με τα πίτουρα, ή ανακατεύτηκε νομίζοντας πως ήταν όρνιθα (ενώ ήταν κολιμπρί) κακώς υπάρχει.Πίσω από τον εικονικό βίο που ξέρουμε όλοι και παθιαζόμαστε γιά έπεα πτερόεντα, όπως η εκπαίδευση, η μόρφωση και η κριτική σκέψη, φαίνεται ότι διαχρονικά κυριαρχούν διαφόρων τύπων κυπατζήδες, πάντοτε ευσεβείς και αείποτε σεβαστικοί.Η επίθεση κατά του Χριστόδουλου είναι τόσο συστηματική και επίμονη, ώστε καταλαβαίνω πάρα πολύ το ότι δεν έχει καταλάβει ο ίδιος την έντασή της.Φυσικά, η φιλοδοξούσα να αναλάβει την «κάθαρση» νέα τάξη πραγμάτων, δεν θα έχει μήτε κάν την ατσαλωσύνη και τη γενική διάλα που αποπνέει ένας Μπερλουσκόνι (άς σημειώσω ότι προσεγγίζω το ζήτημα διαφορετικά από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, που βαφτίζοντας κάτι (δεν παίζει ρόλο τι) «ανήθικο»,μετατρέπεται στον πολυτιμότερο παίκτη της Νέας Δημοκρατίας,παρά τις κορόνες).Και σε αυτό το γενικό κλίμα που προβλέπω να γίνει της πλάκας όσο περνάνε οι μέρες, ο Συνασπισμός επιλέγει να μη γίνει «ουρά του δικομματισμού», μέσα από έναν συλλογισμό ακατανόητο σε κάθε έμβιο όν του 2005 αλλά γιά τον οποίον όλοι οι μεγάλοι προφήτες της μεγάλης αριστεράς ,από τον Μπλανκί έως τον Γκράμσι, θα ήταν περήφανοι. Αφερίμ.Το μόνο  που θέλω να επαινέσω και να σταθώ με περίσκεψη, είναι το πρόσωπο του μητροπλίτη Σύρου.Σταχτής από πίκρα και απελπισία, φαρμακωμένος. Προσπαθεί να εκστομίσει με ηρεμία μερικά λόγια και είναι οφθαλμοφανές ότι ο άνθρωπος υποφέρει και υφίσταται τρομερή πνευματική βάσανο.Δεν είναι σαν τον νεαρό Επιφάνιο, που είναι εριστικός όπως ακριβώς εκείνο το εφηβάκι ,ο γιός του φαιοχίτωνα που έδειξαν οι αδελφοί Ταβιάνι στην «νύχτα του Σάν Λορέντσο». Στην σκηνή παραπέμπω, όχι στα πραγματικά στοιχεία.Τώρα καταλαβαίνουν όλοι, κρατούντες και μή, ότι όταν θυσιάζεις στο χρυσό μοσχάρι της επικοινωνίας, δεν υπάρχει έγγραφο που να θεωρείται γνήσιο, μήτε φωτογραφία που να μη είναι μοντάζ.Και τι ήθελαν όλοι αυτοί οι πατριώτες στα Ιεροσόλυμα;πάλι έσωσαν τον ελληνισμό;κι άν τον ελληνισμό μπορεί να τον σώσει μόνον ένας υπό αναστολήν κατάδικος, που μπορεί να βγάλει πλαστή ταυτότητα και κάνει δημόσιες σχέσεις αλλά είναι και καλόγερος, τότε γιατί δεν γινόμαστε όλοι Βέλγοι ή Αργεντίνοι, να γλυτώσουμε;

Αφήστε το καλύτερα.Ψάχνω να βρώ το όνομα της χώρας που κατοικώ και άκρη δεν βγάζω. Οπως έλεγε ένας ντόπιος καταπιεσμένος: «παλιά μας λέγαν μπούλγκαροι, τώρα μας λένε σκοπιανοί, να δούμε πότε θα μας πούνε ατηναίοι»…

To Ξένο Γιαλί

Δεν ξέρω πόση μη εντόπια τηλεόραση βλεπετε, αλλά στην περίπτωσή μου, που κατοικώ απέναντι στα Αλβανικά βουνά,έχω στη διάθεσή μου το κρατικό αλβανικό κανάλι και το δορυφορικό της γείτονος.Κι έχω περάσει πολλές ευχάριστες ώρες παρακολουθώντας παραδοσιακή τους μουσική από διάφορους τόπους (είναι καλοί στα πολυφωνικά, αν και το παρακάνουν ,όπως όλοι οι βαλκάνιοι, με τα θεατρικά και επινοημένα στοιχεία μιάς παράξενης «λαογραφίας» γιά την οποία κανένας λαός ποτέ δεν είχε πάρει χαμπάρι) αλλά τέτοια προσλαμβάνω κι από την Κορέα, από το Ντουμπάι, από παντού. Κοίταζα λοιπόν να περάσω πιό παραγωγικά τις ώρες αναγκαστικής αδράνειας (γιά μένα ψυχαγωγία είναι το γράψιμο και τα παιχνίδια στον υπολογιστή) μετρώντας τι ακριβώς προσπαθούν να περάσουν οι Αλβανοί στον τόπο τους.

Λοιπόν, το τοπίο τους ξαφνιάζει. Μιμούνται τους πάντες στις Ειδήσεις και στις συζητήσεις.Εμάς, μας θυμούνται σε δύο περιπτώσεις: στα ποδοσφαιρικά τους, (όπου η αναμέτρηση των εθνικών μας ομάδων είναι κάτι σαν θρύλος) και στην παρουσίαση των γκλαμουράτων τραγουδιστών τους. Είναι προφανές ότι δεν έχουν ως πρότυπο τα ιταλικά παραδείγματα, αλλά εκείνο το μίγμα φανφάρας, λαμέ, χορευτικών τσαλιμιών, σκηνικών (τα μισά virtual) που χαρακτηρίζουν την νεοελληνική χλίδα (άλα τις!), από το Fame story έως τα ξενυχτάδικα.Είναι ένας τομέας στον οποίο μας αναγνωρίζουν απόλυτη υπεροχή.Σε μερικά πάνελς γαλλοφέρνουν  κάπως (έχουν λίγους συνομιλητές που μιλάνε πολύ και δεν διακόπτουν ο ένας τον άλλον) ενώ στις υπόλοιπες εικόνες τους είναι προφανής η έλλειψη μέσων και στόχων. Σαν ελληνική τηλεόραση του 1990, να μη πώ τίποτε χειρότερο.

Από την Ελλάδα έχουν αρκετά ρεπορτάζ, παραπάνω από  ενδιαφερόμενοι γείτονες, μάλλον σαν κάτοικοι μιάς επαρχίας που έχουν το μάτι στην πρωτεύουσα.Η κυβερνητική τους παρουσία θυμίζει μάλλον δικούς μας νομάρχες και περιφερειάρχες, αλλά δεν μπορώ να καυχηθώ ότι καταλαβαίνω τι λένε, αφού με το ζόρι μέσα σε μιά εβδομάδα κατάφερα να μάθω εκατό δικές τους λέξεις.Τώρα με τα χιόνια ,περνάνε τα πανδεινα. Τα μετεωρολογικά τους δελτία περιορίζονται στο πόσα μέτρα χιόνι έχουν οι πόλεις τους (δυόμιση μέτρα είναι το ρεκόρ) και βέβαια, δεν περιμένουν κάποιον να τους σώσει. Μήτε έχουν εκδρομείς που κολλάνε με δήθεν τετρακίνητα έξω από χασαποταβέρνες. Τα κάστρα τους είναι τόσο παρατημένα όσο τα δικά μας, και οι αρχαιολογικοί τους χώροι έχουν τους ίδιους θάμνους με τους δικούς μας. Δεν υπάρχει οφθαλμοφανής «ξένη» προπαγάνδα. Αλλά υπάρχει κάτι άλλο, βασικό:

Συστηματικά, κάθε πρωί, υπάρχουν μαθήματα Ιταλικών. Τόσο καλά και πειστικά, που άρχισα να τα παρακολουθώ! Βλεπετε, όταν ένα κράτος διαθέτει εξωτερική πολιτική, δεν την θεωρεί ένα σύστημα ταξιδιών και «επτιτυχιών». Κάνει υπόγεια, θετική δουλειά. Εμείς αφήσαμε στον έξοχο ιεράρχη, τον αρχιεπίσκοπο Αλβανίας όλη τη  δουλειά.Δεν νομίζω ότι υπάρχει Ιδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού στην Αλβανία. Οχι σαν υποστήριξη της Βόρειας Ηπείρου, αλλά γιά κάτι αυτονόητο: φιλοξενούμε το ένα τρίτο τουπ ληθυσμού τους, στα μέρη μας.

Καλά, ας μη το σοβαρέψω πάλι…

Τα χαμένα γιαλιά

Καλά που έχασα τα καβαφίζοντα γιαλιά μου πρίν μήνες έξω από το όρος του Μονοίκου (ναι, πρόκειται γιά το πριγκηπάτο του Μονακό..)και τα παιδιά της Δίωξης (αυτά που αναζητούν τον Βαβύλη) δεν με κοιτάζουν περίεργα όταν διαλέγω φρέσκο σινάπι από την λαϊκή που βρίσκεται μέσα στην τάφρο του Νέου Φρουρίου ,όπου δοξάστηκε ο Σούλενμπεργκ.Αλλά προσέχοντας πάλι και πάλι αυτην την φωτογραφία ταυτότητας του φυγόδικου, νομίζω ότι έχει μιά ομοιότητα με τον Ταλάτ, που μόλις κέρδισε τις τουρκοκυπριακές εκλογές στα κατεχόμενα.Και αναρωτιέμαι: βρε, μπάς και είναι ο ίδιος; Οι ημερομηνίες ταιριάζουν, η δράση υπέρ οικοπέδων του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στο βόρειο τμήμα του νησιού ομοίως.Λές να εξαφανίστηκε ,όχι σε διαμερίσματα του Χολαργού, ή μεταξύ Καλαβρίας και Χίου, αλλά μέσα στην πολιτική ζωή του ψευδοκράτους; Ως συγγραφέας δεν θα είχα τον παραμικρό δισταγμό να τον τοποθετήσω εκεί. Θυμάμαι εξάλλου μιά διήγηση του πατέρα μου, σύμφωνα με την οποία ένας άτακτος θείος της οικογένειας, επειδή δεν του άρεσε η νύφη που του έταξαν,κρύβοντας άλλη κοπελα κάτω από την καλύπτρα, πήρε των ομματιών του από το Ιρκούτσκι της Σιβηρίας και τον ανακάλυψαν στην Σαμαρκάνδη να παρασταίνει τον κατή και τον χότζα σε ένα τουρκομανικό χωριό.Η διολίσθηση προς έναν διαφορετικό βίο, μοιάζει να είναι η τελική λύση γιά κάποιον απελπισμένο, που έκανε μαντάρα την υπάρχουσα ζωή του.Τελικά, πόσος Βαβύλης εμπεριέχεται μέσα στα γονίδιά μου;Απλό. Είναι όπως στις παραδοσιακές συνταγές. Οταν ρωτάς την γερόντισσα πόσο αλεύρι μπαίνει στον χυλό, σου απαντά αφοπλιστικά «όσο πάρει». Τόσος Βαβύλης λοιπόν περιέχεται στις πράξεις και τα λόγια μου (επίτηδες χρησιμοποιώ πρώτο ενικό, γιά να μή αισθανθήτε εσείς ένοχοι, οι αναγνώστες μου).

Μάλιστα, ζούμε ιστορικές στιγμές.Μπορεί να μας κυνηγούν πανευρωπαϊκώς επειδή δεν μπορούμε να ανακυκλώσουμε τα σκουπίδια μας, αλλά είμαστε πρωτοπόροι παγκοσμίως στην ανακύκλωση λόγων, εγγράφων, αποδεικτικών στοιχείων και πλαστών ενδείξεων. Νομίζω μάλιστα ότι σε αυτό το λαμπρό πεδίο δόξης υπνώττει η μελλοντική κάλυψη όλων των δημοσίων ελλειμάτων μας,άν αποφασίσουμε να μετατρέψουμε την σχετική τεχνογνωσία σε εξαγώγιμο προϊόν.Όπως έρχονται στους Ιρλανδούς γιά software,και στους Σκοτσέζους γιά παραλλαγές ταρτάν, εμάς θα θυμούνται όποτε έχουν ανάγκη να μπλέξουν μηρούς, να ρίξουν μελάνη,να προσποιηθούν τις σουπιές, να παίξουν τις στρουθοκαμήλους.

Από την άλλη, σκέφτομαι ότι κακώς δεν έχω αντικαταστήσει τα καβαφίζοντα γιαλάκια με πανομοιότυπα.Στο κάτω κάτω,μήγαρις  το τελευταίο δημοσιευμένο ποίημα του Καβάφη δεν είναι αφιερωμένο στον Ιουλιανό και στην προσπάθειά του να εξαφανίσει το άγιο λείψανο του πολιούχου της Αντιοχείας, που τον έλεγαν (άκουσον, άκουσον..) Βαβύλα;

Αποχαιρετισμός στη Σάντρα Ντή

Τα μπλούζ του Ηλία Ζάικου συνόδευαν τους καταρράκτες του ουρανού στο Μαντούκι. Ακούγοντας και βλέποντας την κιθάρα του να γίνεται όλμος,εκεχειρία, αναστεναγμός και τρυφερότητα,το μυαλό μου δεν έβοσκε στα παλιά λημέρια, όταν παίζαμε στο θέατρο και στο σινεμά είκοσι χρόνια νεότεροι,και εξίσου απένταροι, αλλά στην Σάντρα Ντή, την μικρή υπερατλαντική ουτοπία με το άψογο ξανθό μαλλί και το μακρυνό χαμόγελο που πέθανε τις προάλλες στα εξήντα της.Ούτως ή άλλως, τα λογάκια του Ηλία ενόσω ετοίμαζε γιά το κοινό του το επόμενο κράμα ήχων και πόνου(μερικές φορες τα λέμε τραγούδια γιά συντομία) ήταν κατάφορτα με αφιερώσεις γιά σολίστες και μουσικούς που πέρασαν στον άλλο κόσμο εσχάτως.Αλλά εμένα μου κόλλησε η Σάντρα Ντή, επειδή την αγαπούσαν πολύ οι εξαδέλφες μου και οι φίλες τους, ιδίως όταν πήγαμε στο σινεμά «Απόλλων» στην Αγία Τριάδα και την είδαμε να πρωταγωνιστεί με τον Πήτερ Φόντα,ως γοητευτικό γιατρουδάκι με ένα πουλόβερ που άναβε πόθους και έκαιγε καρδιές τον καιρό που δεν μπορούσε μήτε ο ίδιος να φανταστεί ότι θα έβαζε ένα πέτσινο και θα μας έστελνε στους μελαγχολικούς δρόμους της εσωτερικής μας ερημιάς ως easy rider.H Σάντρα Ντή, ήταν πάντοτε μιά ηρωίδα της, η Τάμι.Από κεί και το ομώνυμο τραγούδι που βέβαια το έχετε ξεχάσει άπαντες συμπαντικώς.Και ήταν ερωτευμένη με τον Μπόμπι Ντάριν,και τσακωμένη, και ξαναερωτευμένη, και μητέρα ενός παιδιού. Κι όταν ο Πήτερ Φόντα πήρε τους δρόμους, σε λίγο ο Μπόμπι Ντάριν πήρε την άγουσα γιά το νεκροταφείο.Χαλκομανίες του Χόλιγουντ, φτιαγμένες από Όσκαρ,αέρα και νερό, σαν αυτό που τυραννάει τις προσχώσεις στο Μαντούκι,κατασκευασμένες σαν αποκριάτικα κοστούμια ένα μέγεθος, γιά να χωράμε όλοι.Αλλά εμείς δεν τα χάφταμε κάτι τέτοια.Εμείς ήμασταν χωρίς εντόπιες αγάπες, επειδή γουστάραμε την μόνη πραγματικότητα του κόσμου, δηλαδή την καθαρή φαντασίωση που παράγει ένα εφηβικό μυαλό και είναι η μόνη που δεν μπορεί να σου κλέψουν στον δρόμο οι «ειδικοί» και οι «επαγγελματίες», αλλά και η σιωπηλή πλειοψηφία που δεν μπορεί να ξεχωρίσει μιά τηλεοπτική εκπομπή από ένα μετεωρολογικό φαινόμενο.Ηθελα να του πώ «Ηλία, μάλλον είμαστε αυθεντικά αμερικανάκια,εσύ με τα μπλούζ, εγώ με τους μπίτνικς», αλλά ντράπηκα.Και ανεβαίνοντας γιά το σπίτι,φαρμακωμένος από το τσιγάρο,γιά να αντέξω την μαύρη φύση,αναγκάστηκα να ακούω επαναληπτικά το 7ο τραγούδι από το Undercover των Stones που διασώζει λίγα ξέφτια από Alexis Corner,την εποχή που μεσουρανούσε η Σάντρα Ντή,ενώ ο Λόμαξ,που που έταξε ο εκδότης μου,δεν έφτασε από την Αθήνα με το ταχυδρομείο.

Λεξούλες

Η Έλενα Παπαρίζου δήλωσε ότι το ευρωτραγούδι της «έχει ρίζα», ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος παρέπεμψε στον «συγγραφέα» μιάς επιστολής,αντί να εκτιμήσει ο ίδιος την όποια σημασία της.Και η γειτόνισσά μας, προσθέτω, στην πρόθεσή μας να βάλουμε κανένα σύνεργο στα παράθυρα, μη μας φάνε τα κουνούπια, μέρες που έρχονται, πρότεινε «στσι  φενέστρες τα σκούρα να τά΄χομε λιμπρέτο».Αυτό το τελευταίο γλωσσικό ιερογλυφικό το κατάλαβα: να γέρνουμε τα παντζούρια στα παράθυρα.Τα άλλα, ακόμη τα περιεργάζομαι.Κοντεύω να ερμηνεύσω τον δίσκο της Φαιστού και την ασπίδα του Αχιλλέα (που λέει ο λόγος..) αλλά μερικές λεξούλες θα μείνουν εσαεί στο φλού.

Σιγά μη «έχει ρίζα» το τραγούδι! Με κάτι τέτοια ο αείμνηστος Φραγκίσκος Μανέλης, παριστάνοντας τον οδοντίατρο, έγδυνε εύχυμη  πελάτισσα και στην ερώτησή της «μα τι κάνετε εκεί κάτω γιατρέ;» απαντούσε «ψάχνω να βρώ την ρίζα»,κάποιου τραπεζίτη, υποθέτω.Ενα κλαδάκι διαθέτει, μ ένα φύλλωμα φανταχτερό,όπου βρίσκεται κρεμασμένο ένα ζευγάρι μπότες, η μιά κρητική, η άλλη ποντιακή και γιά το ευρωπαϊκό κοινό «κάτι της μόδας».Οσο για τις επιστολές, τις συντάσσουν και δεν τις συγγράφουν, παρεκτός κι αν πρόκειται γιά ψευδοεπιστολές που κρύβουν ένα σύνηθες λογοτεχνικό είδος ή εάν τις έχει συντάξει ο Σουίφτ  και ο Παπαδιαμάντης, οπότε ,όλο και κάποια συγγραφική επίνοια δαπανάται κατά την σύνταξή τους.

Που υπάρχει πρόβλημα; Στις έννοιες.Η λέξη «ρίζα» μεταφορικά παραπέμπει σε κάτι που δεν είναι επιφανειακό, άρα έχει την αξία του,πράγμα που ισχύει γιά τις πατάτες και το τζινγκσενγκ αλλά όχι γιά τις ανεμώνες και τις ροδακινιές, ενώ  η χρήση της λέξης «συγγράφω» αντί «συντάσσω», άν δεν είναι αδόκιμη, κρύβει ελαφρά απαξίωση της δουλειάς του συγγραφέα, που κατά την κοινή γνώμη, κρύβει τις δυνατές ,απλές γεύσεις, με διάφορες σάλτσες.Ετσι, ο συγγραφέας μιάς επιστολής, είναι δυνητικά ένας αναξιόπιστος πλαστογράφος.Αν είναι μάλιστα και υπουργός,τόσο το χειρότερο που δεν «συντάσσει»,αλλά «συγγράφει», άρα φαντασιοκοπεί.

Πίσω από αυτήν την φλουταρισμένη χρήση ελαχίστων συλλαβών, κρύβεται η ετοιματζίδικη και πρωτόλεια τροφοδοσία της ομαδικής συνείδησης, με το προσφάι που εκείνη προτιμά, όχι με την τροφή που μπορεί να προσλάβει.Η κοινή συνείδηση εκτιμά την ρίζα παραπάνω από το φύλλωμα, επειδή φοβάται τα μέλλοντα και δεν καταλαβαίνει από την περιοδική γοητεία της άνθησης.Εκτιμά επίσης πολύ (μάλλον  ατενίζει με θαυμασμό) έναν ανύπαρκτο πολιτικό χαρακτήρα: τον αγράμματο πλήν  δραστήριο εκτελεστικάριο, που ξηλώνει με τα δόντια το κακό και μετά καταπίνει κανα δυό αντιπαθείς διανοουμένους που σε τρελαίνουν με τα «ναι μεν αλλά» τους.

Γι΄αυτό και εμείς θα΄χουμε λιμπρέτο τα σκούρα στις φενέστρες γιά να κάθονται τα μοσκίτα στον μπότζο…

Ο νόμος και η παροιμία

Χά! Χαχαμπούχα! Δικηγόρος δέρνει στο κέντρο του Αθηνιστάν κάποιον και ο πρόεδρος του επαγγελματικού συλλόγου του, του μηνάει να του στείλει απολογία ώστε να κρίνει άν θα πράξει κάτι αυτεπάγγελτα. Όιντα! Τεφαρίκι! Κόβουν τον κερκυραϊκό ελαιώνα γιά καύσιμο πιτσαρίας στην Ιταλία και ένα νομοσχέδιο στα σκαριά φυτρώνει ένα χρόνο στο ωραίον υπουργείο που διευθετεί τα αγροτικά, ενώ 453 τοπικοί υπεύθυνοι παραδέχονται την βαρύτητα του προβλήματος. Αφερίμ! Αν δεν καταγγείλεις, δεν κλάψεις ,δεν θρηνήσεις, δεν απαιτήσεις, δεν διασυρθείς στο γιαλί, δεν αποδεχτείς την προδικαστική διαδικασία των πρωινών, μεσημεριανών και βραδυνών άνκορμεν, κανένας δεν ελέγχει τρόφιμα, σφαγεία, ζαρζαβατικά. Τέλεια! Ρητορικές περί «κοινωνίας πολιτών» απαιτούν να γίνουμε κοινωνία ρουφιάνων, επειδή η μεγάλη δύσχρηστη και αιωνόβια κρατική μηχανή ασχολείται να πλένει τα εσώρουχά της, ή να «καλύπτεται με έγγραφα».Δεν με πείθει ο υπουργός, δεν με πείθει ο σκιώδης υπουργός, δεν με καλύπτει ο αρνητισμός του  ΚΚΕ και δεν καταλαβαίνω ντιπ από Συνασπισμό.Τι να κάνω τώρα; Επιπλέον,έχω λάβει μέρος σε σπάνιες όμορφες στιγμές της δημόσιας ζωής και σε πάμπολλες ανοησίες της. Δεν έχω μήτε την έσωθεν καλή μαρτυρία, που να κυνηγάω την έξωθεν.Αλλά πραγματικά, τι κάνουμε τώρα; Η μόνη ζώσα πραγματικότητα στην χώρα, η μόνη αυτεπάγγελτη δυναμική της είναι η πλήρης αποδοχή και η χρήση των παροιμιών,ενίοτε αντιθέτων μεταξύ τους. Δηλαδή «λαγός την φτέρην έσειε, κακόν της κεφαλής του», «όταν καλοθερίζανε,γειά σου κυρ Αριστείδη και όταν αλωνίζανε τι θέλεις βρε κασίδη» «Τι΄χεις Γιάννη, τί΄χα πάντα», «Εχει κι ο Γιάννης καϊκι», «Η στραβά πάει ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε» και τα παρόμοια. Αν τα ανακατέψω με τις παροιμιώδεις κοιτοτυπίες «δυναμική τοπικών κοινωνιών», «αποκέντρωση εδώ και τώρα» «πόσο πάει ο μαϊντανός» «Ο Μουρατίδης είναι θεά» «Εν οιδα ότι ουδέν οίδα» «το ζήτημα απαιτεί λεπτούς πολιτικούς χειρισμούς» «οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι..», ίσως δημιουργήσω ένα τεφτέρι  αρκετά ογκώδες γιά να βαράω ρυθμικά την γκλάβα, όπως οι καλόγεροι στο «Δισκοπότηρο» των Μόντι Πάιθονς.Αν δεν εφαρμόζουμε τους νόμους, τι το κρατάμε το ρημάδι το μυαλό; Άν δεν υπάρχουν εφαρομοστές του νόμου, με σηκωμένα μανίκια επί εικοσιτετραώρου βάσεως, γιατί να πληρώνω διορισμούς γιά τις χαμαλοδουλειές που μετατρέπονται σε εργάτες γραφείου στο πιτς φιτίλι; Δεν ξέρω τι να κάνω, αν και κάτι πρέπει να κάνω.  Δεν έχω που αλλού να μετακομίσω, αφού το έπραξα 46 φορές σε 57 χρόνια. Ο Καποδίστριας έχει αλλάξει όλα τα ονόματα των τόπων που αγάπησα. Ο Νίμιτς θα αλλάξει και το όνομα της περιφέρειας. Προτείνω το «Μακηδονία»,δηλαδή την «διαρκή ηδονή» ,ώστε νά΄χουμε αντίπαλο τον Χιού Χέφνερ, κι όχι τους ζόρικους βαλκάνιους.Από την άλλη, μήπως είμαι έτοιμος γιά μετακόμιση στις μεσοδυτικές πολιτείες, όπου η εθνική κραυγή είναι το «γίπι-άιο-κάι-έεεε»;

Εκδρομικοί έφηβοι

Πρώτη φορά τους προσέχω, όχι από μιά πόλη εκκίνησης, αλλά σε μία πόλη υποδοχής.Γιά χάρη τους έχουν ανοίξει τα πρώτα τουριστικά μαγαζιά, έχουν απλωθεί λόχμες από καρέκλες,τα μάτια των επιχειρηματιών είναι στους ουρανούς και βλέπουν εχθρικά τα σύννεφα,μη βρέξει και στοκάρουν τις φραπεδιές και τους φρέδους.Τα λεωφορεία συνωστίζονται σε χύμα ή οργανωμένες αλάνες,οι δημοτικοί άρχοντες θυμούνται ότι υπάρχουν και διαλέγουν τις ώρες αιχμής των νεαρών εκδρομέων γιά να ασφαλτοστρώσουν, να χαράξουν λευκές ρίγες, να μαζέψουν μεσημεριάτικα τα σκουπίδια.Αυτοί που κόβουν εισιτήρια και μονέδα σε διάφορους χώρους ,χάνουν την χειμερινή βολή τους.Από τα λεωφορεία κατεβαίνουν σε ομάδες που γίνονται ολοένα και μικρότερες όσο απομακρύνονται από τις αυτόματες θύρες τους.Πενήντα στη Σπιανάδα, εικοσαριές στο Λιστόν, δέκα-δέκα στα φρούρια, ανά πέντε στο Καμπιέλο και στη Γαρίτσα.Στα εστιατόρια ξαναμαζεύονται, ενώνουν τραπέζια,γελάνε με τα τρέχοντα.Μιλούν κυρίως γιά την βραδυνή έξοδο που προετοιμάζεται, από το Νέο Φρούριο έως το Κεφαλομάντουκο,στα εντεταλμένα προς τούτο ξενυχτάδικα,απ όπου η θάλασσα που διακρίνεται ανάμεσα στις ταμπέλες είναι η μόνη διαφορά από τα ξενυχτάδικα των πόλεών τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, όπου η «πολιτιστική» πτυχή της εκδρομής είναι ένα μάλλον μαραμένο κερασάκι σε μία τούρτα ταχυφαγίας και αναμνηστικών δώρων,τα παιδιά κυκλοφορούν ,άλλα με πρωτευουσιάνικο αέρα, άλλα με την συστολή ενός επαρχιακού λυκείου, φορώντας τις ίδιες στολές, βαμμένα και στολισμένα τα κορίτσια χωρίς τις επεμβάσεις της μαμάς, σε εύθυμα μπουλούκια τα αγόρια, κάνοντας ομαδικές πλάκες, σαφώς πιό κινητικά και παιδόμορφα απ΄ότι οι συμμαθήτριές τους.Το νησί τους αρέσει και το δείχνουν, αλλά πιό πολύ τους αρέσει που αισθάνονται ελεύθερα, που βρίσκονται «αλλού», που έχουν μετακομίσει προσωρινά από τα φροντιστήρια και τα τρέχοντα, που τα μεγάλα πλοία οδηγούν  πέρα από την γραμμή των οριζόντων.Λίγες εβδομάδες πρίν τις εξετάσεις, που εκπαιδεύτηκαν να θεωρούν οριακό κόμβο στη ζωή τους, μοιάζουν κάπως με μονομάχους που διασκεδάζουν πρίν τους ξαποστείλουν στις θηριομαχίες.

Θα ξανάρθουν, πολλά χρόνια αργότερα, ζευγαρωμένοι και άγαμοι, μετά παντρεμένοι μετά τέκνου,συχνά με φιλικά ζευγάρια, θα ξανάρθουν ίσως γιά δουλειές η τράνζιτ, και μετά μισόν αιώνα σε εκδρομή γερόντων. Το νησί θα ασχολείται πάλι με τον τουρισμό του και τα τρέχοντα, ενώ πάντοτε οι μαγαζάτορες θα κοιτούν με ανησυχία τα σύννεφα στον ουρανό…

Ποιός δεν κάθεται ήσυχος;

Κάποιος γείτονας είχε λάβει πεσκέσι ένα καλούτσικο φλασκί  από την Όσσα,καθήσαμε να το δοκιμάσουμε μερικοί πολιτιστικώς ανόμοιοι προγέροντες καθώς έπεφτε ο ήλιος ανήμερα των Βαϊων, ανάμεσά μας χορταρούδια, λείψανα ενός ξαρμυρισμένου βακαλάου, δυνατή σκορδαλιά, είχαμε καθαρίσει τις αυλές μας,κάψαμε φύλλα και ξερόκλαδα,λευκοί καπνοί ξέπνοοι,κουβεντιάζαμε γιά λιτανείες, φιλαρμονικές, γιά τους πολλούς επιταφίους που θα κύκλωναν στην Σπιανάδα,λέγαμε ιστορίες πόσο διαφέρει η μαγειρίτσα από τα τσιλίχορδα,η μεγάλη εβδομάδα έμπαινε μέσα μου καθώς το άρωμα από τις πασχαλιές που εδώ τις λένε λαμπριές, ενώ πασχαλιές λένε τις γλυτσίνες,ανακάλυπτα στα λόγια τους τα πτωχοπροδρομικά «χορδοκοιλίτσια» και τις «μαγειρίες»,προχτές μου είχαν δείξει κάτι νερόμυλους υπέροχους,ώσπου τα μικρά της παρέας άνοιξαν τηλεόραση, επειδή μάλλον παρουσίασαν σύνδρομα στέρησης και τους έλειπαν οι φεϊμστορίτες, το number one και ο Σάκης,οπότε από το κουτί βγαίνει ένα παράπονο φρικτό. «Αφήστε μας ήσυχους, αφήστε τον κόσμο να κάνει Πάσχα, αυτοί που ενδιαφέρονται τόσο, μα τόσο γιά την Εκκλησία, αφήστε μας, αφήστε μας!» Τι συνέβαινε; Ο αρχιεπίσκοπος μετά την λειτουργία, έκανε δηλώσεις, μονταρισμένες με αντίστοιχες δηλώσεις άλλων ιεραρχών.Κοιταχτήκαμε. Και ο κουμούνας, και η δεξιάντζα και ο λόγιος (αχαχούχα!) και ο σύριζας και ένας οπαδός του Δρύ (ναι,υπάρχουν ακόμη..).Ποιός ατάκτησε,ποιός πρόλαβε; Ήσυχοι ήμασταν όλοι.Εκτός από κάτι «εκκεντρικούς» που επιμένουν σε δευτερεύοντα, ακόμη κι ο Μακης θα έβγαινε με Νταλάρα στην εκπομπή του, ο Κούγιας δήλωνε ότι τον έλκει το άλλο φύλο,η αρθρογραφία ήταν άλλα λόγια ν άγαπιόμαστε, ο κόσμος νήστευε, ακολουθούσε έθιμα περιμένοντας κόσμο από τα αστικά κέντρα,ποιόν ακριβώς έπρεπε να αφήσουμε περισσότερο ήσυχο;μόνον στα Ιεροσόλυμα και στη Μπολόνια ,λόγω Ειρηναίου και Βαβύλη,γινόταν κάτι άκεφα και περίπου υπηρεσιακά.Κανένας δεν είπε «δεν θα πάω στον Επιτάφιο και στην Λαμπρή»,απεναντίας έκλειναν ραντεβού από τώρα,θαρρείς και θα έχαναν τις τελετές, όπως τα αρνάκια χάνουν την εθνική τους ταυτότητα, πάντοτε τέτοιες μέρες.Εδώ και αρκετές εβδομάδες, τα πράγματα έχουν ηρεμήσει, η τελευταία αναστάτωση στους ρασοφόρους μάλλον θα πάρει την άγουσα προς την περιπαικτική γραμματολογία, ώστε μετά έναν αιώνα να προστεθεί στην ζώσα παράδοση ενός παιχνιδιάρη λαού, που γεμίζει διαχρονικώς τις εκκλησίες αλλα δυό τρείς φορές το χρόνο θυμάται πώς τρίβουν το πιπέρι οι καλογέροι.Στο κάτω κάτω, ποιός συνέθεσε και διασκέδαζε με την «ακολουθία του σπανού», μήγαρις ο Βορίνας; Κάποιοι αποθαμένοι εδώ και χίλια χρόνια.

Κάποιος σκέφτηκε φωναχτά: μήπως αισθάνονται περίεργα που τους έχουμε όντως αφήσει ήσυχους; Μήπως τους έλειψαν οι κόντρες, οι καταγγελίες, τα βάσανα και οι προβληματισμοί περί αγαμίας, υπερτελών συνόδων και πηγών χρυσού,ήτοι Χρυσοπηγών; Τον αποπήραμε αμέσως.Τα τσιλίχορδα δεν είναι μαγειρίτσα.Αρνίσιο ψαχνό, διαλυμένο με το χέρι,με πολύ σκόρδο,να αφήνει μιά πηχτή σάλτσα.Με εντεράκια ,βεβαίως.Και πιπέρι.Τριμμένο στον μύλο.

Μάθε τέχνη κι άστηνε..

Καθώς η ζωή μου δεν έχει ωράριο, δεν έχει φυσικά μήτε διακοπές ή Σαββατοκύριακα.Οταν δεν έχεις ωράριο,δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος.Εντούτοις παρασύρθηκα από την εκδρομική συγκυρία και μετά από πολλά χρόνια, πήρα ένα χαρτόνι Α4, ένα πενάκι,μιά μελάνη καφετιά και βάλθηκα να σκιτσάρω ένα ορθογωνικό ξέφωτο ανάμεσα σε ελιές και κυπαρίσια.Σαν απόμαχος που λατρεύει το ρητό «μάθε τέχνη κι άστηνε».

Σιγά μη την μαθαίνεις, άν την αφήσεις, έστω και γιά μία μέρα!Το χέρι μου κυριολεκτικά έτρεμε ,διαγράφοντας απλές γραμμές,παιδικά σχήματα, και μόνον η εμπειρία συγκρατούσε σε υπανάπτυκτο βαθμό κάποιες αναλογίες.Τα μάζεψα σαν βρεμένη γάτα, έβαλα ημερομηνία και τίτλο στο κακούργημα, γιά να έχω μιά απόδειξη της εγκατάλειψης κι αυτής της τέχνης, που δήθεν την έμαθα και την άφησα.

Αντίθετα με τις γραμμές του σκίτσου, η λεζάντα που έβαλα ήταν απολύτως καλογραμμένη και ορθογραφημένη, με ωραία συμπιλήματα γραμμάτων,έμπειρα και ορμητικά.Τυπικά δημιουργήματα ενός ανθρώπου των γραμμάτων, ενός βιβλιοπόντικα και ενός σκεπτομένου (άλα τις!)όντος. Κι έτσι, μπόρεσα να κάνω τις απαραίτητες αναγωγές, εννοώ τις μεταπασχαλινές του πολιτικού μας βίου.

Η τέχνη του τσουγκρίσματος αβγών σε στρατόπεδα, είναι ακμάζουσα τέχνη, επιδέχεται αστειάκια και χαριτωμενιές. Η τέχνη των σκηνογράφων και ενδυματολόγων όπου γής, που αναπαριστούν σε απερίγραπτες ταινιούλες σκηνές της Παλαιάς Διαθήκης και του Θείου Δράματος, παραμένει ρουτινιάρικη αλλά επαγγελματική. Τα λουζόμαστε κάθε μεγάλη εβδομάδα, κι όμως παραμένουμε σταθεροί στις προτιμήσεις μας. Δεν υπάρχει γυναίκα επί της οθόνης που να μη φοράει καλύπτρα φαιόχρωμη και μανίλα λευκή εσωτερικά, αλλά δεν υπάρχει πουθενά καμία «τσίπα», δηλαδή κανένα κάλυπτρο του προσώπου: οι γυναίκες των Γραφών παραμένουν πεισματικά φεμινίστριες. Παρομοίως οι άνδρες δεν υπάρχει περίπτωση να μη φοράνε χειμωνιάτικες χλαμύδες και ωραία πέδιλα, μεταξύ μοναχών μεσαιωνικού τάγματος και χίπιδων της κοιλάδας του θανάτου.Αυτά δεν παίζουν κανέναν ρόλο,αφού η τέχνη τηςπ λασματικής αναπαράστασης καλά κρατεί.Μήτε οι «δηλώσεις» των θεσμικών εκπροσώπων, χρονιάρες μέρες, κινδυνεύουν,αφού η «τέχνη» τους, επανέρχεται περιοδικά: συνετή αντιστοίχιση των επετειακών ημερών με εθνικούς κινδύνος, ολίγον πνεύμα της άνοιξης, αγάπη προς όλους, εντάξει όλα.

Ενώ το σκιτσάκι  του χωραφιού απέναντι, στα γκρέμια των Αρκαδάδων, σκέτος όλεθρος.Ποιός σου είπε, ανόητε επιφυλλιδογράφε, να μαθαίνεις τέχνες που ξεχνιούνται;τελικά, το μόνο επετειακό που ξέρεις καλά, είναι να διαλέγεις καλά αβγά και να τους τσακίζεις όλους στον σχετικό παραδοσιακό διαγωνισμό. Γι αυτό και οι άλλοι τρώνε τα σπασμένα αβγά, ενώ εσύ τα φυλάς ως τρόπαια στο εικονοστάσι…

Πώς γυρνάει η λιτανεία;

Κουβέντιαζα με κάτι ξενάκια τις εντυπώσεις μου από μιά λιτανεία στο χωριό. Μπροστά μιά πελώρια κατηφένια σημαία, η χορωδία, η μπάντα, η εικόνα,οι πολιτευόμενοι, το πλήθος.Πέρασαν μπροστά από το σπίτι, σε μία στενή άσφαλτο και σε κανένα τεταρτάκι επέστρεψαν.Η ερώτηση που έγινε με αιφνιδίασε: «καλά, που βρήκαν χώρο και γύρισαν;» Απέδοσα το γεγονός σε θαύμα, πράγμα που τους καθυσήχασε.

Και μετά, κατάλαβα ότι προ ετών, έτσι ακριβώς, ως συγκροτημένη λιτανεία, έβλεπα τους Πάσοκες να περιφέρονται κυβερνώντες,ψιθυρίζοντας περί βαριδίων του κρατικού μηχανισμού, με φλάμπουρο τον εκσυγχρονισμό,με μπάντα παιανίζουσα άσματα αγαπημένα στα πολιτιστικά ξενυχτάδικα,ενώ η χορωδία κρατούσε ενός λεπτού σιγή κάθε φορά που άλλαζε ύμνο,κάθε φορά υπέρ ενός άλλου δελφίνου και τους συνδικαλιστές μπερδεμένους με τους πολιτικούς,ενώ στο πλήθος συνυπήρχαν κλασικοί σοσιαλιστές, δεξιοί πρακτικιστές και αριστεροί ξέμπαρκοι.

Ανάμεσα στον κόσμο που τους κοίταζε, εκτός από τους συνήθεις αριστερούς, υπηρχαν ανυπόμονοι νεοδημοκράτες που δεν άφηναν την λιτανεία σε χλωρό κλαρί. Η εικόνα του κράτους δεν ήταν περιποιημένη, οι χορωδοί παράφωνοι, η μπάντα δεν πρόσεχε τις παρτιτούρες και χαμογελούσε στα κορίτσια, οι πολιτικοί ήταν λιγότεροι από τους σωματοφύλακες και περισσότεροι από τον κόσμο της πομπής.

Και μετά, η λιτανεία έστριψε θαυματουργικώς και γύρισε από την άλλη κατεύθυνση.Τώρα η μπάντα παιάνιζε το number one ,η χορωδία βάδιζε απλώς κρατώντας ψηλά από ένα κινητό, που έπαιζε το ίδιο ringtone. Οι πολιτικοί είχαν αλλάξει, δεν υπήρχαν συνδικαλιστές, αλλά κάτι καινούργιοι περίεργοι που τσίγκλιζαν διά δηλώσεων την εξουσία.Η λιτανεία έμοιαζε πανομοιότυπη, αλλά δεν ήταν.Διέφερε στους θεατές της. Οι περισσότεροι συνόδευαν την εικόνα στο πήγαινε, και τώρα, στο έλα, κάθονταν και σχολίαζαν. Κι ενώ η δουλειά ενός συνοδού μιάς λιτανείας είναι εξαιρετικά απλή (βαδίζει με μερικούς άλλους πίσω από τους επισήμους), τα σχόλια που άκουγα ήταν μιά αυστηρή κριτική γιατί οι παρόντες συνοδοί δεν τρέχουν, δεν καπνίζουν, δεν αναστενάζουν, δεν χασμουριούνται.

Με λίγα λόγια, αφού όλοι πηγαίνουν στις λιτανείες, για ποιόν ακριβώς λόγο φέρονται σα να συμμετέχουν σε κρουαζιέρα; Καταλαβαίνω να γκρινιάξουν επειδή ένα καπέλο από την μπάντα το φορούσε κάποιος στραβά, αλλά πώς γίνεται και την απαξιώνουν συνολικώς;

Σημασία έχει ότι λιτανεύσαμε και εφέτος τον  ΟΤΕ (γιά να επιστρέψω από τις παραβολές στην πραγματικότητα) και η εθελουσία έξοδος προβλέπω να αποτελέσει αφορμή γιά μιά ακόμη αθέλητη είσοδο.Επειδή, σε αυτήν την πομπή, ξεχάσαμε την εικόνα…

Κανέλα και γαρύφαλο

Ανήμερα του αγίου Πνεύματος, στα ερείπια από ένα ξεχασμένο πανηγύρι, το μοναστηράκι έξω από το χωριό που κατοικώ γιόρταζε με λειτουργία, αρτοκλασία, και φαγητό γιά όλους.Δεν υπηρχαν πλέον καλόγεροι, αλλά ενορίτες.Μακαρόνια με κιμά,τριμμένο τυρί και πολύ κρασί.Προηγήθηκε καφεδάκι, τραγούδια από την χορωδία.Η σάλτσα είχε γαρύφαλο και κανέλα.

Καπνίζαμε οι μεσόκοποι ανάμεσα στα κουφάρια των αυτοκινήτων μας,κάτω από ελιές και πλατάνια, με τα παιδάκια να στροβιλίζονται στο πλάτωμα, βάζοντας πλαστικές καρέκλες πλαγιαστά να παριστάνουν τα γκολπόστ, ενώ δυό βρεφάκια , κυκλοφορούσαν στις αγκαλιές όλων των γιαγιάδων, παίρνοντας ενίοτε τον υπνάκο τους, σαν σύμβουλοι παραγωγικού υπουργείου.

Λέγαμε διάφορα, το μοναστηράκι ήταν όμορφο,προσεγμένο, διορθωμένο γύρω στο 1850 και μετά στο 1950.Αστειάκια γιά σαρδέλες που θα τρώγαμε το βράδι, μιά μπιρίμπα εκκρεμής των γυναικών σε κάποια αυλή,κάποιος να ζητά διπλή μερίδα,ήρθε κι ένας αντιδήμαρχος και έλεγε «ωραία, ωραία». Κοίταζα τα κουφάρια των αυτοκινήτων και εναλλάξ τις κορυφές των γύρω λόφων, με ξέφτια από συννεφάκια που κύκλωναν το τοπίο.Δεν σας ενδιαφέρει, αλλά αυτά ήταν κοντά σε τοπωνύμιο ονόματι Σορωνιά , δυό βήματα από τα κτήματα ενός νοταρίου, του Μαλάκη,που υπογράφει ένα πωλητήριο γύρω στα 1360, «στην αναποταμίαν του Σιδάρεως».Ενας φίλος του Καποδίστρια, ο Αρλιώτης, που το σπιτικό του γειτονεύει με το δικό μου, φρόντισε και έλαβε ένα φόρτωμα πατάτες πρίν το κυβερνήτης τις κατεβάσει στο Ναύπλιο, κι έτσι οι Κερκυραίοι έγιναν οι πρώτοι καλλιεργητές της.

Με το πετρέλαιο στα ύψη και τις αγροτικές επιδοτήσεις να απειλούνται, ο τόπος αυτός θα γίνει εξαιρετικά κατάλληλος γιά φιλοσοφικές ενατενίσεις μελαγχολικών Άγγλων περιηγητών και συγγραφέων εκ Μακεδονίας που κόβουν ένα αγγουράκι από τον κήπο και το μετατρέπουν σε χρονογράφημα.Όλο μαζί το ετήσιο εισόδημα του χωριού μετα βίας καλύπτει ένα καλό παρτι σε νησί του Αιγαίου.Αντιλαμβάνομαι την σημασία των αντιθέσεων στον δυτικό βίο, αλλά τρελαίνομαι όταν παρακολουθώ όλες τις εξόδους των μικρών κοινωνιών μπλοκαρισμένες από εικαστικές χωματερές που μπροστά τους τα Λιόσια είναι κήπος ευωδίας.Οι τηλεοράσεις βάζουν στους γείτονες, που ανταλλάσουν χορταρικά και αβγά γιά το καθημερινο τους φαγητό,φλέγοντα ζητήματα. Ποιός βαφτίστηκε κι από ποιόν, πόσο άδειασε η Αθήνα,τι έγινε στον τάδε γάμο και πόσοι τραγουδούσαν το «σ΄έχω κάνει θεό».Οι άνθρωποι ακούνε γιά ασφαλιστικά, τονιμπλέρηδες,αποτύχατε στις Βρυξέλες,ακρίβηνε ο φρέδος, ΦΠΑ στα ακίνητα και αισθάνονται ότι τους περιτριγυρίζουν νταλίκες με εκρηκτικά,ιπτάμενες.Επί μερικά χρόνια είχαν την ψευδαίσθηση της προκοπής, έστω δανεικής, έστω θεόστραβης. Τώρα, που αισθάνονται ότι κλείνουν οι κουρτίνες του ουρανού τους,δεν έχουν κάν το κουράγιο να τρομάξουν.Εξάλλου, τα επαπειλούμενα θα αργήσουν μερικούς μήνες ή και χρόνια, οπότε δεν θα συμβούν ποτέ.

Μετά πήραμε τα αποφάγια και φύγαμε, να δοκιμάσουν τα κατοικίδιά μας κανέλλα και γαρύφαλο.

Τα γρήγορα σύννεφα

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τότε που η Εθνική το πήρε και το σήκωσε.

Από το Ιταλικό τακούνι και την Αλβανική ωμοπλάτη ξεκίνησαν ταχύτατα σύνεφα και περνούσαν πάνω από τις ελιές της Κέρκυρας κρυώνοντας τον αέρα. Οι τουρίστες τυλίχτηκαν στα πετσετικά τους και έφυγαν από τις παραλίες,δεκάδες φιλαρμονικές παρατάχτηκαν στη Σπιανάδα διώχνοντας τα αυτοκίνητα.Και σε πολλές πόλεις του πλανήτη, στήθηκαν προσκήνια και βγήκαν τραγουδιστές και συγκροτήματα γιά να διώξουν την φτώχεια.

Ποιό είναι το δίδαγμα και το ρητό; Η Κέρκυρα δεν θα μεταβληθεί σε Ισλανδία.Οι τουρίστες θα ξανάρθουν στο νερό.Το πάρκινγκ από αύριο θα ξανακόψει τη μονέδα του.Τα τριάντα χιλιάδες παιδιά που πεθαίνουν ημερησίως στην Αφρική,θα συνεχίσουν να πεθαίνουν.Η Εθνική δείχνει τον δρόμο.Τελεσιδίκως.Οι συγκεντρωτικές προσπάθειες έχουν ημερομηνία λήξης.

Και ποιός χαίρεται με όλα αυτά; Σαφέστατα οι επαγγελματίες. Αυτοί που έστησαν τις σκηνές, αυτοί που πούλησαν τον ήχο και νοίκιασαν τα φωτορυθμικά,αυτοί που γέμισαν το πρόγραμμά τους με εικόνες και μουσική.Η έννοια της μεταφοράς πόρων, ανθρώπων και δυνατοτήτων από τόπο σε τόπο, έχει μόνιμο εμπόδιο τα μεταφορικά.Οι παραθεριστές σκέφτονται περισσότερο τα ναύλα παρά το φαγητό και το ενοίκιο.Ολοι μας παραμένουμε σε αμηχανία με την τύχη του σημαντικού χρηματικού ποσού που έφυγε μόνον από την Ελλάδα γιά τα θύματα του τσουνάμι.Η βοήθεια, τα χρήματα και οι προθέσεις, συνήθως χάνονται στον δρόμο.Και να είστε βέβαιοι ότι δεν πετιούνται στη θάλασσα.

Βαρυέμαι ελαφρά τις τελετουργίες τέτοιου τύπου, κυρίως επειδή είναι απολύτως προβλέψιμες.Ακόμη και οι βίαιες εκρήξεις, που έχουν άμεσο αποτέλεσμα,σε βάθος χρόνου δουλεύουν υπέρ του συστήματος. Ο κομήτης θα φάει μιά στο δοξαπατρί γιά να μαζέψουνε τη σκόνη του προς μελέτην.Αλλά οι άλλοι κομήτες δεν πρόκειται να τρομάξουν και να μεταβάλουν πορεία. Παρομοίως οι G8 δεν υπάρχει περίπτωση να πάρουν μέτρα γιά την Αφρική επειδή τους φόβισε η επαναστατικότητα των Duran Duran. Θα πάρουν τα μέτρα που επιβάλει η συνδυασμένη τους οικονομική πολιτική.Αν υπηρχε παγκόσμια στάση εμπορίου γιά μιά μέρα, με καταλυτικά αποτελέσματα γιά πολλούς, οι ισχυροί θα φρόντιζαν απλώς να μη υπήρχε στο μέλλον παρόμοιο ενδεχόμενο. Οπως οι υπηρεσίες, που όταν βγαίνουν μερικά άπλυτα στην φόρα, ψάχνουν αυτόν που έκανε την διαρροή, όχι να πλύνουν τα άπλυτα.

Είναι λοιπόν όλα μάταια και δεν μετράει καθόλου ένα καθολικό αίτημα ή μιά γενική αντίδραση; Κάθε άλλο.Απλώς ο φόβος του πολιτικού κόστους, που προκαλεί μερικές φορές διαφοροποιήσεις στην οικονομική και κοινωνική πολιτική των κρατών, δεν μπορεί να τιθασεύσει τις απότομες κινήσεις των θηρίων που ζούνε στον βυθό της καθημερινότητας.

Τουλάχιστον να μη χαζεύουμε τα σύννεφα…

Τα κουνάβια

Τελευταία, οι γειτόνοι παθαίνουμε έναν βραδυνό ζαβλαμά, που δεν έχει σχέση με ατμοσφαιρικά φαινόμενα και ανθρώπινες σχέσεις. Ο ένας ψεκάζει το σουλτανί,ο άλλος πουλάει πίτσες, άλλος γράφει χρονογραφήματα κι ο διπλανός καθαρίζει πισίνες.Λέμε και καμιά καλημέρα, καλησπέρα, ανταλλάσσουμε κορόμηλα με σκορδαλιές και λέμε να την πέσουμε νωρίς. Αμ δέ! Κάθε βράδυ κι άλλο μοιρολόι: ο θρήνος γιά το εργασιακό, το αχαχούχα γιά τα ωράρια, το έλα να δείς γιά το ποιός θα μας αλλάξει τα πετρέλαια.Κάθε μέρα, η συνήθεια συνθλιβεται με ακόμη πιό άκριτη, ακόμη πιό δηλωσιακή πολιτική, και μάλιστα με το σταγονόμετρο .Οι δημοσιογράφοι ερμηνεύουν τις υπουργικές συλλαβές, άλλοι τις κόβουν, άλλοι τις κάνουν  πρωτοσέλιδο. Είναι γεγονός ότι βιώνουμε μιά περίοδο γενικής θραύσης αβγών, το πήραν είδηση τα κουνάβια και μας τρώνε και τις κότες.

Υποθέτω πίσω από αυτά βρίσκεται ένας απαθής επικοινωνιολόγος που κάνει τις συστάσεις του και το χειρότερο, τις ακούνε: βγάλε τα όλα τώρα στη φόρα αρχηγέ και τρισμέγιστε, τρέλανέ τους όλους. Οι απέναντι είναι παραζαλισμένοι, οι δικοί μας απασχολημένοι να μεταφράζουνε σε γνήσια νεοδημοκρατικά τα κορεάτικα που ξαμόλησες προχτές. Ευκαιρία να αναστατώσεις το μίγμα, να ωριμάσει ταχύτερα με την μαγιά που έρριξες.

Αυτά είναι ωραία και καλά, με ένα ζητηματάκι ανοιχτό: στην πολιτική ,χρειάζονται μερικοί, ΄εστω και λίγοι, που να έχουν μιά έστω αόριστη συναίσθηση που πηγαίνει το καράβι ή ο γιαλός.Αν ήξερα ότι υπήρχαν ακόμη και δύο ή τρείς άνθρωποι με γνώση της απέραντης νεοελληνικής ομελέτας, θα ήμουν και πάλι αμέριμνος.Αλλά δεν ξέρω. Απεναντίας, δεν έχω κανένα στοιχείο που να με σπρώχνει στην βεβαιότητα ότι κάποιος κάπου και κάποτε, κάτι ξέρει.

Τελικά, ωφελούνται τα κουνάβια, αυτά που εξαιτίας τους, υποτίθεται,τραβάμε τέτοια βραδυνή αβεβαιότητα.Καταλαβαίνω ότι το πρότυπο στις αρχηγικές ενατενίσεις είναι ο μακαρίτης ο Ανδρέας, αλλά κι αυτός φρόντιζα να κόβει το τυρί στη μέση: από τη  μιά εμείς, οι φωτεινοί και οι σωστοί, από την άλλη οι σκοταδιστές. Κι αυτό είχε απόδειξη: ξυπνήσαμε ένα πρωί οι σκοταδιστές των δέκα χιλιάδων μηνιαίως, μας έδωσαν αύξηση δυό χιλιάρικα, αλλά οι σωστοί που έπαιρναν οχτώ, ανέβηκαν στα δεκάξη. Αποτέλεσμα: μπόρεσε και ξήλωσε διευθυντές και πολέμησε με τα τελάρα, έχοντας πίσω του αφοσιωμένους οπαδούς.Επιπλέον, τους είπε ότι βρίσκονται όλοι σε ένα τρένο, οπότε κατέβαζε όποιον ατακτούσε.

Τώρα; Σα να βγήκε ο καϊμακάμης να ασκήσει τους γενίτσαρους και τους πρόσταξε να πιάσουν τα κουνάβια με το χέρι,που τρώνε τις κότες και δεν έχουμε αβγά. Αλλά εδώ δυσκολευόμαστε να πιάσουμε μιά κότα μέσα στο κοτέτσι της, υπάρχει περίπτωση να αγγίξουμε κουνάβι;Γιά τα αβγά, δεν το συζητώ.Σπάσανε.

Το φίδι που τρώει την ουρά του

«Φέτος»,μου λέει ο γείτονας που του πήγα εφημερίδα «θα καθόμαστε». «Περίεργη άποψη έχεις γιά το καθησιό» του απαντώ. «Πέρσι έκανα μαύρα μάτια να σε δώ.Μάζευες ελιές» «Δεν μαζεύουμε φέτος ελιές. Φέτος καθόμαστε». «Λόγω επιδοτήσεων;» «Ακριβώς. Βέβαια, έχω πενήντα κλαδεμένα δέντρα και θα βγάλω το λάδι του σπιτιού. Βγάζω και γιά σένα, άν θέλεις». «Ασφαλώς  θα βγάλεις και γιά μένα. Αλλά τα υπόλοιπα δέντρα;» «Δεν μαζεύω,άς ρημάξουν. Κι αν έχω σφίξη, τα κόβω γιά την ξυλεία τους.Ολόκληρες νταλίκες φεύγουν καθημερινώς γιά Ιταλία. Τις θέλουν γιά τους φούρνους στις πιτσαρίες τους.» «Πόσο πάει το δέντρο;» «Ε,τριάντα, σαράντα ευρώ…» «Ολόκληρο δέντρο πεντάμετρο;» «Όχι τα μικρά κλαδιά». «Κι άν σε πιάσουν, πώς θα βγάλεις το πρόστιμο;» «Ποιός να με πιάσει;» «Το κράτος» «Εσείς οι Μακεδόνες το εμπιστεύεστε το κράτος, έτσι;» «Στα χρόνια του Φιλίππου τουλάχιστον, το εμπιστευόμασταν». «Ασε τις πλάκες. Ο ελαιώνας δεν προστατεύεται. Αυτό μας έλειπε. Πώς θα χτίζουμε, πώς θα ορίζουμε το βιός μας». «Και δέν σκέφτεσαι να βγάζεις λιγότερο και καλύτερο λάδι, να το μοσχοπουλάς;» «Με τι χέρια; Οι Αλβανοί δεν έρχονται,άλλους δεν έχουμε». «Καλά, δεν έχεις τρία άνεργα παιδιά;» «Πώς δεν έχω. Ξέρεις τι μου κοστίζει το τσιγάρο και ο καφές τους;» «Γιατί να μη δουλέψουν τον ελαιώνα;» «Κοίτα, γείτονες είμαστε, μη παρεξηγηθούμε. Τα παιδιά μου δεν θα καταντήσουν σαν κι εμένα.Θα ταλαιπωρηθούμε, αλλά θα βρούνε δουλειά στην πόλη ή στην Αθήνα.» «Ξέρεις πόσο πάει το άθερμο λάδι; Σχεδόν δεν υπάρχει. Αφού θα παίρνεις την επιδότηση, γιατί δεν βγάζεις αγουρέλαιο να πιάσεις τιμή;» «Και ποιός θα το παίρνει;» «Οι οικολόγοι και οι τουρίστες». «Μάλιστα, ένα μπουκαλάκι το δίμηνο. Ασε μας ρε γείτονα και τρέχα στο κομπιούτερ σου»

Έτρεξα. Υπάκουος, έψαξα στατιστικά στοιχεία και νούμερα.Γιά να σωθούν οι γεωργοί, πρέπει να βγάζουν ποιοτικά προϊόντα.Μάλιστα. Γιά ποιούς; Γιά τους αστούς που έχουνε.Καλά, αυτοί μειώνονται.Και κόβουν εξόδους, διακοπές και ρούχα.Σιγά μη παίρνουνε ακριβό λάδι.Και τί θα γίνει μετά το  2012, που δεν θα έχει επιδοτήσεις; Οι γεωργοί θα κατεβούν στις πόλεις, όπου θα τους περιμένουν οι κτηνοτρόφοι.Και πώς θα ζούνε; Όπως και οι υπόλοιποι, από τις εξατμίσεις.Αρα, ποιός τρώει ποιόν; Άν δεν υπάρχει ρευστό στην αγορά, τι νόημα έχει να παράγεις;και πώς λέμε τόσο ανεύθυνα «μειώστε τις ανάγκες σας».Εφτά στα δέκα ευρώ που ξοδεύουμε είναι ανελαστικά. Είναι δυνατόν από τη μιά να τρελαινόμαστε στην επικοινωνία μεταξύ μας, ξοδεύοντας περιουσίες σε κουβέντες περί του πώς δεν την βγάζουμε, και από την άλλη να καταγγέλουμε την κακούργα κοινωνία;

Εξαντλήθηκα. Η επόμενη ερώτηση θα είναι περί έρωτος και ολίγων περί ψυχής.

Η παραλία

Ανακάλυψα μιά παραλία με καλή άμμο, βραχάκια στα πέριξ γιά χαζολόγημα με τη μάσκα και όπου ο κόσμος σπανίζει, επειδή ο δρόμος έως εκεί με αυτοκίνητο είναι χειρότερος κι από χαλκιδικιώτικο τον καιρό των σεισμών.Επομένως καταλήγουν εδώ μερικοί γυμνιστές, ποδηλάτες και κάτι τύποι με μηχανάκια.

Πίσω, διακρίνεται ανάμεσα στα δέντρα, ένα ρημαγμένο μοναστήρι,απ΄οσο το έκοψα, μάλλον δέκατος όγδοος αιώνας με αρχαιότερο καθολικό.Παντού φυτρώνουν φτέρες, ευκάλυπτοι και κρίταμα.Παίρνω τις φλούδες του ευκάλυπτου γιά να καίω το βράδι διώχνοντας τα έντομα, κάνω και τουρσάκι τα κρίταμα. Τις φτέρες δεν ξέρω τι να τις κάνω.

Το καινούργιο στην υπόθεση, είναι ότι μεταβλήθηκα σε ορκισμένο εχθρό των σκουπιδιών. Έρχομαι πάντοτε με σακούλα και περιμαζεύω πλαστικά μπουκάλια, γλόμπους, λείψανα αντηλιακών, πακέτα τσιγάρα, ακόμη και μοναχικές σαγιονάρες.

Δεν ξέρω το γιατί. Συνεχίζω να δουλεύω ψιλό γαζί τις ομαδικές εκστρατείες καθαρισμού των ακτών, μελαγχολώ στη θέα των ομπρελών με τις ξαπλώστρες, κοιτάζω με οίκτο αυτούς που περιμένουν να καταλάβουν τι εστί μουσακάς από τα καλοκαιρινά εστιατόρια,αλλά από που προέκυψε αυτή η νοικοκυρωσύνη; Καλύτερα να εκπαιδευόμουνα συμμαζεύοντας το γραφείο μου, όπου κατοικούν χωρίς πρόβλημα τσιγάρα και αποτσίγαρα, ερείπια τρελής καφεποσίας, εφημερίδες παρελθούσης χρήσεως και βέβαια, τα μοναδικά μου κείμενα, αγκαζέ με χαρτάκια και σημειώσεις τηλεφώνων, επείγοντα και έναν σπάγγο που δεν θυμάμαι πότε τον άγγιξα τελευταία φορά.

Μάλλον κουράστηκα.Καθώς τα τρία στοιχεία που με απαρτίζουν, σώμα, πνεύμα και ψυχή (όπως θα έλεγαν οι γνωστικοί παλαιοί) παίρνουν το καθένα τον δρόμο του, σαν απόψεις της ΔΑΚΕ γιά τα εργασιακά,φαντάζομαι ότι καταλήγω στον ρόλο του άσχετου.Πράττω χωρίς σκοπό, καλύπτομαι χωρίς να ξεσκεπάζω, μιλάω χωρίς να ακούω.

Μετά, μπαίνω στη θάλασσα και συνέρχομαι. Καθώς το αλάτι ελαφρώνει το βάρος μου, κινούμαι σαν φυσιολογικός άνθρωπος στα κιλά του,κι όχι σαν φάλαινα που ξεβράστηκε στην παραλία.Μέσα στο νερό , μπορώ να κινούμαι στο ρυθμό cobrastyle,  που είναι,σας πληροφορώ, καλύτερη άσκηση του πνεύματος από τους λογοτεχνικούς γιγαντισμούς.Και με τα σκουπιδάκια μαζεμένα στο πορτμπαγκάζ,γιά να οδηγηθούν αργότερα στις χωματερές,δεν έχω και πολλές ενοχές.

Μιά μέρα θα εμφανιστώ με τα συμπράγκαλά μου στην ίδια παραλία και θα την έχουν κατοικήσει οι φυλές και τα έθνη των λογικών ανθρώπων. Οπότε θα κάνω κανονική στροφή και θα φύγω ακόμη πιό άβολά, ακόμη πιό μακρυά.

Έτσι έφυγα από την Θάσο, από τα σίδερα της Επανομής, από το Καλαμίτσι και την Κουμίτσα, από την Ελαφόνησο και τις Αχλαδιές.

Ξέρω τον τρόπο, ξέρω τον δρόμο, ξέρω το στρίβειν διά του αρραβώνος.

Ο απεργός της εξουσίας

Τον νομάρχη της Κέρκυρας τον βλέπω και τον ακούω στα τοπικά κανάλια,μιά φορά ,ανεγνώριστοι,διασταυρωθήκαμε στο αεροδρόμιο. Δεν ξέρω τον άνθρωπο, αλλά έμαθα, σε εννιά μήνες τον τρόπο του.Τις προάλλες δημιούργησε αίσθηση στο πανελλήνιο δηλώνοντας ότι αρχίζει απεργία πείνας γιά λόγους ασυνεννοησίας με τις κυβερνητικές αρχές και την έλλειψη προσωπικού των υπηρεσιών του.

Αλλά από νομάρχες γνωρίζω.Ήδη ,δημοσιεύοντας από το 1980 το ποίημα «Γράμμα σε έναν νομάρχη» απευθύνομαι στο στατιστικό τους δείγμα με τον στίχο «πώς να σε βάλω στο ποίημα να γλυτώνεις απ΄αυτά/και δακρισμένος να σκορπάς στην αγκαλιά των εργολάβων».Στο ενδιάμεσο διάστημα γνώρισα αρκετούς νομάρχες, συνεργάστηκα μαζί τους, έζησα στον πλανήτη τους, εκείνην την αμφίσημη σχέση με τους δημάρχους, τα αιτήματα προς την κεντρική εξουσία, τις πονεμένες ιστορίες επιχορηγήσεων, προσπαθειών ανάπτυξης, παρακολούθησης έργων και γενικής ανεπάρκειας πόρων και ανθρώπων. Ομολογω ότι είδα και άκουσα λιβέλους, απειλές, διαδηλώσεις, αιτήματα,εγγραφολογίες, δημόσιες αιτιάσεις και παραστάσεις με τη σέσουλα από την πλευρά τους. Ομολογώ επίσης ότι μήτε στιγμή δεν θα μπορούσα να σκεφτώ  ότι κάποιος νομάρχης κάνει απεργία πείνας γιά να προωθήσει τα θέματα γιά την διαχείριση των οποίων τον εξέλεξαν.Όπως δεν άκουσα ποτέ μου υπουργό να απεργεί, παρομοίως δεν άκουσα κάτι παρόμοιο γιά κάποιον επικεφαλής ενός φορέα.Το ότι ο συγκεκριμένος νομάρχης δεν ανήκει στο κυβερνητικό κόμμα, δεν λέει τίποτε, επειδή δεν θα φανταζόμουνα ποτέ τον Ψωμιάδη να κόβει το γεύμα του επειδή τον πρήζανε οι πάσοκες όταν κυβερνούσαν.Ένας νομάρχης παραιτείται άν βλέπει ότι κάτι πάει στραβά ή αγωνίζεται στο πολλαπλάσιο άν το κρίνει εύλογο.Δεν κάνει, κατά τη  γνώμη μου απεργία πείνας, επειδή θα του στέλνουν ορεκτικά, αντί κονδύλια.

Από την άλλη, σκέφτομαι την πολιτική ωριμότητα των Κερκυραίων και ίσως να εγκρίνουν αρκετοί την στάση του. Είναι πολύ ευγενείς, ομιλητικοί, φτιάχνουν συνεχώς επιτροπές γιά το καθετί, δεν κοντράρονται εύκολα, κι όταν το κάνουν οι φωνές τους είναι μάλλον γιά τα μάτια  των καναλιών και την επαύριο είναι πάλι ήρεμοι.Πρέπει να έχουν κάποιο σύνδρομο από την εποχή των Ρωμαίων, των Ανδηγαυών και των Ενετών.Διεκδικούν με έναν ήπιο, παραπονεμένο τρόπο.Παράδεισος γιά εμάς, τους ξενοχωρίτες τους μαθημένους σε καθημερινές σφαλιάρες και γαβγίσματα,αλλά άν ένας τυπικός Μακεδόνας ή Θεσσαλός ή Θρακιώτης πολίτης έπρεπε να χρησιμοποιεί τους Κερκυραϊκούς δρόμους στην πατρίδα του, θα είχε κάνει ήδη αντάρτικο, να μη πώ κάτι πιό αυτονομίστικο.Ίσως γι άυτό, απευθυνόμενος σε νομάρχη στο ποίημα του 1980, του λέω ότι φέρεται «καθώς δειλός καθηγητής που αφήνει τη διάλεξη στην μέση/βρίσκει με βήμα σαθρό ένα δωμάτιο και κεί ντυμένος μωρό/βλέπει ποτάμια στο ταβάνι».

Βλέπετε το τσιγάρο και το φαγητό κόβονται πιό εύκολα από την εξουσία…

Μηχανικός στη μηχανή

Ήτανε να βρεθώ στο λιμάνι της Κέρκυρας, να αφήσω μουσαφιραίους ,να πάρω άλλους.Φυσούσε,ο μαϊστρος  έγινε γραιγολεβάντες (άλα τις, ορολογία άντρακλα πελαγίσιου ο βλαχοπόντιος…) τα αεροπλάνα άλλαξαν γωνία προσγείωσης και περνούσαν εκατό μέτρα πάνω από τις τσιμινιέρες,ποικίλα σιδερένια κήτη άφηναν ντιζελοκαπνό λοξά πάνω από το Βίδο, σαν εκείνες τις λιθογραφίες που ιστορούσαν θωρηκτά στην ναυμαχία της Τουτσίμα προ αιώνος.Αυτοκίνητα, νταλίκες, κλάρκ και ενοικιαζόμενες γουρούνες στοιχημένα στον μόλο, παρκαρισμένα και ξέχειλα ταξιδιώτες και αποσκευές.Αφησα το αμάξι μπροστά στα τόλ και έφτασα στο χείλος της αποβάθρας, αναζητώντας με τα μάτια ένα χαϊσπινταριστό έγχρωμο θηρίο που  περίμενε αρόδο να αδειάσει ένας μόλος.Και τότε πρόσεξα  ότι ο ορίζοντας, κλειστός και ανοιχτός, σε όλα του τα κάδρα, ήταν γεμάτος μηχανές.Ύδατος, εναέριες, με ρόδες, με ερπύστριες.Τα τσάρτερ βούταγαν τις ρίγες τους κόντρα στα βιαστικά σύννεφα, ρίχνοντας μιά φευγαλέα σκιά στο τουριστομάνι.Τα ντετσιμπέλ ήταν πολλά και αποσπασματικά, σαν παραγωγικές σκέψεις φιγουρατζήδων διαχειριστών του δημοσίου κορβανά.’Ηταν σαν μεσοπόλεμος, σαν έκρηξη φουτουρισμού, σαν να ζωντάνευε μπροστά μου το εξώφυλλο (πράσινο βαρύ θυμάμαι) από την αγγλική έκδοση του βιβλίου του Λεκορμπιζιέ «προς μία αρχιτεκτονική», μεταφρασμένο ως «towards a new architecture».’Οπου «το σπίτι είναι μία μηχανή να την κατοικείς», όπου πολυέλικα αεροπλάνα και απλές λειτουργικές γραμμές δημιουργούσαν έναν αρχιτεκτονικό ενθουσιώδη καλβινισμό. Και μετά ,κοίταξα πίσω και πέρα από τις μηχανές, στα σπίτια και στα ξενοδοχεία που κάλυπταν το Μαντούκι. Από όλη την φιλοσοφία του λειτουργισμού, οι Ελληνες συγκράτησαν μόνον  πως δεν χρειάζονται πλέον διακοσμητικά μέλη στις προσόψεις τους. Κυβάκια, τερατώδη κουτιά, χωρίς μονώσεις,με παστέλ χρώματα, θαμπά και άσκοπα σαν τις ζωές των κατοίκων   τους.Φτιαγμένα κυρίως στον καιρό της χούντας, με μερικές μεταπολιτευτικές πινελιές,εκφρασμένες κυρίως με κάτι αλουμινοκατασκευές. Κι έπειτα, καπάκι σε αυτά, οι «νέοι» σχεδιασμοί. Τουρτοκατοικίες, με αετώματα και τσακλιμαγκιές, σε χρώματα που βγαίνουν κατευθείαν από τον επιλογέα του υπολογιστή.Σαν ώχρες, σαν κεραμιδιά, σαν σομόν, σαν γαλαζάκια, αλλά βέβαια καμία σχέση.

Α, στις μηχανές που τις κατοικείς, οι μηχανές δεν βρυχώνται: ακούγεται από το σκέλεθρό τους η βαθειά πολυφωνία της ζωής των νοικάρηδων,ο βόγγος από τις χαμένες προσδοκίες, το σεμεδάκι πάνω στην τηλεόραση, το πλαστικό ποτήρι πάνω στην φορμάικα.Ενώ στον μόλο, ανάμεσα σε αεροπλάνα, βαπόρια και αυτοκίνητα,παρά την παροδική ενόχληση που δημιουργούσε κάποια φωνή παραπονεμένη που έκανε θεό κάποιον ή κάποιον προκειμένου να την δεί ή να τον δεί μιά φορά έστω, ο Μπάτης έβγαζε το λαρύγγι και τα συκώτια του επιθυμώντας «και μές στου Κάρντιφ τα νερά, εκεί να πάω να αράξω».Εμένα ο Μπάτης δεν στάθηκε ποτέ πατέρας μου και τιμώ κυρίως τον Μάρκο επειδή δείχνει εμβρόντητος στις φωτογραφίες και ήταν ερωτιάρης.Εξάλλου, κάποτε ήμουνα μηχανικός.

[κείμενα στο Καναβάτσο, που έχουν νύξεις από κερκυραϊκά γεγονότα, τους πρώτους εννιά μήνες της διαμονής μου,2004/2005. Μόνον το πρώτο είναι γραμμένο τρείς μήνες πριν εγκατασταθώ και ερμηνεύει , εν πολλοίς, την μετακόμιση…]

Notify Blogger about objectionable content.
What does this mean?

Send As SMS

BlogThis!

ΚΕΡΚΥΡΑ, ΟΧΙ ΙΘΑΚΗ

18.9.06

Monitoring

Η παλιά πόλη της Κέρκυρας επιθυμεί την ένταξή της στη λιστα των μνημείων της Ουνέσκο.Τίποτε πιό λογικό, τίποτε πιό επιθυμητό. Έγινε ο φάκελος, κινητοποιήθηκαν φορείς και αντιπρόσωποι. Ο φάκελος κατατέθηκε, μένει το monitoring.Το ICOMOS ως σύμβουλος της Ουνέσκο, ένας σοβαρός φορέας, στέλνει μία υπεύθυνη να συντάξει την έκθεσή της.Έρχεται αύριο ,Τρίτη. Στην αρχή μας είπαν ότι θα μείνει έναν μήνα, μάλλον από λανθασμένη μετάφραση του προγράμματός της. Εντέλει η «κινητοποίηση¨της τοπικής κοινωνίας είναι γιά τρείς ημέρες. Γιατί κινητοποίηση; Επειδή οι κάτοικοι της παλιάς πόλης, παρκάρουν εθιμικώς στο πιό ακριβό πάρκινγκ της επικράτειας (δηλαδή πάνω σε προσεγμένους πεζοδρόμους) ,επειδή οι έμποροι κρεμάν «εικονοστάσια», δηλαδή κάτι εξώφθαλμες αηδίες έξω από τα μαγαζιά τους, ώστε η κινεζοπραμάτεια να πουλιέται γρήγορα, επειδή η τροφοδοσία των καταστημάτων δεν γίνεται σε πολύ πρωινές ώρες, αλλα όποτε λάχει ώσπου να εμφανιστούν οι πρώτες ράθυμες ομάδες περιηγητών, κατά τις 11, 12.Γιά μηχανάκια δεν συζητάμε-μπαίνουν παντού και πάντοτε. Μέσα σε 22 μήνες, τσακώθηκα δέκα φορές με μαγαζάτορες που πετούσαν σκουπίδια στά πλακόστρωτα.
Είναι προφανές (και αποδεικνύεται από την διαφορετική συμπεριφορά των ανθρώπων τον χειμώνα και το καλοκαίρι) ότι οι Κερκυραίοι είναι υπερήφανοι γιά την πόλη τους, αλλά με πολλές ,ευεξήγητες αντιρρήσεις, που έχουν να κάνουν με την βολή τους.Εάν η κυρία Κολέττα ,όπως υποθέτω, έρθει να ελέγξει την λειτουργία της παλιάς πόλης σε σχέση με αυτά που έχει τάξει ο φάκελος, ακόμη κι άν οι Κερκυραίοι απομιμηθούν εκείνην την αμερικάνικη ταινία όπου κάποιοι ξένοι σε μιά επαρχιακή πόλη θέλουν να πουλήσουν το σπίτι τους και δωροδοκούν τους κατοίκους γιά να εμφανίσουν μιά τρυφερή χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα,είναι σίγουρο ότι το έμπειρο μάτι της θα αναγνωρίσει τις δεκαετίες εγκατάλειψης, αυτοσχεδιασμών και άθλίου γούστου που έχουν μεταβάλει την περιοχή από τα μουράγια έως την Πίνια σε λαμπρό παράδειγμα προς αποφυγήν.Η κίνηση των «φορέων», δυό μέρες πρίν καταφθάσει,δεν πρόκειται να την φουλάρει. Η έκθεσή της (το προφητεύω) θα περιέχει μιά ορδή από αστερίσκους ,όπου θα επιφυλάσσεται γιά την δραστικότητα των πολεοδομικών ρυθμίσεων που πρέπει να επιβληθούν και την διάθεση των κατοίκων να τις σεβαστούν. Εως τότε, θα περιοριστώ σε μιά πρωινή βόλτα, αύριο στην παλιά πόλη και τα λέμε…
posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 3:08 μμ 3 comments links to this post  

16.9.06

Τεστέλαιον

Γιατί τα εν Κερκύρα πετρελαιοκίνητα οχήματα βγάζουν τόσο, μα τόσο μπουχαρί;
Α. Διότι η ατμόσφαιρα της νήσου είναι λαμπίκος, και κάθε ρύπανση βγάζει μάτι.
Β.Διότι η βενετσιάνικη διάταξη «περί ελέγχου ποιότητος του ελαίου» διατηρήθηκε αλώβητη, με αποτέλεσμα τα όργανα να ελέγχουν το λάδι, ποτέ το πετρολάδι.
Γ. Διότι όλοι είναι συνεννοημένοι.
Δ.Είναι θαύμα και σημείον μέγα.
posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 10:50 πμ 0 comments links to this post  

Cruasierii poveri

Παρασκευή απόγευμα, μιά ντουζίνα μεγάλα πούλμαν αραγμένα στην κάτω πλατεία,έχουν ξεφορτώσει εκατοντάδες τουρίστες του τύπου cruazierus poverus ,ενώ άλλοι τόσοι σεργιανάνε στη Σπηλιά και στα μουράγια-έχουν έρθει με τα πόδια από το λιμάνι.Έχουν στις τσέπες τους, συμφωνώ, όχι παραπάνω από τριάντα χιλιάδες ευρώ.Θέλουν να τα ξοδέψουν γιά κάποιο αναμνηστικό, βαρειά βαρειά άν κουραστούν, θα καθήσουν γιά καμιά μπιρίτσα.Δεν χρειάζεται ιδιαίτερο μυαλό να καταλάβεις ότι οι περισσότεροι θα επιστρέψουν στα δύο μεγάλα καράβια χωρίς να ψωνίσουν τίποτε.Η παλιά πόλη μιά τρέλα,τους γοητεύει.Αλλά οι ιστοί αράχνης που έχουν στήσει οι επαγγελματίες δεν είναι ελκυστικοί. Μιά ακατάσχετη κινεζαρία είναι κρεμασμένη έξω από τα μαγαζιά.Μπρικαμπράκια που συναντάς παντού στα τουριστικά μέρη υπό προφανή παρακμή.Αν η Κέρκυρα είναι ο δεύτερος ή ο τρίτος σταθμός τους, ξέρουν ότι μπορούν να αποκτήσουν αυτές τις σαχλαμάρες από οποιοδήποτε μέρος της Μεσογείου τους κουβανεί ο ατζέντης τους.Αν στο πρότυπο της διατροφικής αλυσίδας υπάρχει μιά τουριστική ομόλογος αλυσίδα, τότε οι έμποροι της Κέρκυρας έχουν σπάσει όλους τους κρίκους που τους συνδέουν με την κοινωνία τους.Καλοστημένα μαγαζιά, με όμορφες ταμπέλες, σκιώδεις, με ενδιαφέροντα αντικείμενα, σπανίζουν.Ελάχιστα έχουν οτιδήποτε κατασκευασμένο στο νησί.Η οικονομία είναι ρηχή, εύθραυστη. Κυριαρχείται από την αγωνία να ρεφάρουν ενόψει ενός φτωχικού χειμώνα.Δεν είναι ψύχραιμοι, δεν σκέφτονται με πρόβλεψη έστω μιά τριετία.Παρά τους δύο αιώνες περιηγητισμού και τα πενήντα χρόνια τουρισμού, κι ενώ ξέρουν τι τους περιμένει κάθε σεζόν, μιλάνε συνεχώς γιά ποσοστά και νούμερα και πτώση του τζίρου, κάθε χρονιά τα ίδια.Τα καθιστικά των μαγαζιών στην Σπιανάδα είναι άδεια.Οι cruazierii poveri διαθέτουν το ραντάρ του μπατίρη: ο πρώτος που θα σερβίρει έναν εσπρέσο με δύο ευρώ, θα πουλήσει μαθηματικώς τριακόσιους σε τρείς ώρες.Αλλά δεν νοιάζονται.Τους φτάνει ο τζίρος των πενήντα ευρώ, με δικαίωμα να διαμαρτύρονται με ένταση στη συνέχεια.Ομάδες που δεν αυτορρυθμίζονται, απλώς εξαφανίζονται.Τα δώδεκα κήτη παίρνουν τους Ιωνάδες και φεύγουν με τη σειρά τους. Φαίνεται επιτέλους το κάστρο, η είσοδος προς τον Μποσκέτο, ο ναϊσκος, η θάλασσα. posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 4:55 πμ 0 comments links to this post  

12.9.06

Ο Μπρίγκελ και η φράου Μπλούχερ

Κερκυραίοι, μέτοικοι, ξένοι, περιηγητές, τουρίστες, μαθητές έρχονται στο νησί με αυτήν την τρυφερή προεικόνα, όπου το θαύμα λειτουργεί ακόμη. Ακόμη κι αν η πραγματικότητα τους διαψεύδει με οικτρό τρόπο, έχουν τέτοια αγάπη στο τοπίο και στο ήθος που έχει διαμορφωθεί υπό ιδιότυπες συνθήκες, που είναι πρόθυμοι να αγνοήσουν πολλές δυσανεξίες του τόπου. Κι έχουν δίκιο. Όπως έχουν δίκιο να θέλουν κάποιον έλεγχο των «ζημιάρηδων», που έχουν καταφέρει σε λίγα χρόνια ,να καταστρέψουν με πάθος τον τόπο.
Κάθε πρωί, αυτό το χωριό (βοηθούν και οι συνηθισμένοι άνεμοι από τα νοτιοδυτικά) δέχεται την σκόνη από το νταμάρι κάτω από την Τρουμπέτα, στην είσοδο της ιστορικής περιοχής Αγύρου, μιάς περιοχής με υψηλό ποσοστό σωζόμενης αρχιτεκτονικής αλλά και κοινωνικής κληρονομιάς, που έχει υποστεί την τουριστική μάστιγα μόνον σε μία στενή λωρίδα θάλασσας, και μόνον όπου υπάρχουν αμμουδιες.Το νταμάρι έχει υπερβεί με εξοργιστικό τρόπο,όλες τις προδιαγραφές, ακόμη και γιά χώρες που δεν έχουν καμία ελπίδα γιά άλλη ανάπτυξη, εξόν να πουλάνε τα χαλίκια της γής τους.Έχει ζητηθεί το κλείσιμό του πολλές φορές, αλλά καθώς η νομαρχία δεν έχει ορίσει νέα λατομική ζώνη,κάθε κίνηση προς την κατάργησή του προκαλεί διαμαρτυρίες και πιέσεις από πολλές ομάδες συμφερόντων γύρω από την οικοδομή, αλλά και φόβους γιά εκτόξευση της τιμής των αδρανών.Εν τω μεταξύ, παραδίπλα, έχει οριστεί ο χώρος της μεγάλης λιμνοδεξαμενής που θα συμβάλει στην υδροδότηση του νησιού.Η μελέτη έχει ξεκινήσει, αλλα δεν υπάρχει περίπτωση να εφαρμοστεί χωρίς νέα λατομική ζώνη, διότι ακόμη και ένας ανεπαρκής υπάλληλος των ευρωπαϊκών μηχανισμών, δεν θα βάλει υπογραφή «προχωρήστε» σε ένα μείζον έργο ύδρευσης που γειτνιάζει με αυτό το μπουχαρί.Αντί γιά ενατένιση του Μπρίγκελ,γιά την ώρα ακούμε το χλιμίντρισμα των αλόγων της φράου Μπλίχερ( Μελ Μπρούκς, Φρανκεστάιν τζούνιορ).Δεν θίγω γιά την ώρα πράξεις, παραλείψεις και προβλήματα,που προκαλούν την λευκή τρύπα της Κέρκυρας, του μόνου σημείου που διακρίνεται στις δορυφορικές της φωτογραφίες…
posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 9:23 μμ 2 comments links to this post  

6.9.06

Η ωραία επιρροή των καλών παραδειγμάτων

Ο Σβάρτσιχ, εκ Σωκρακίου, μου έστειλε το απόκομμα της Ελευθεροτυπίας.Σημειώστε ότι οι Ροδίτες ξεκίνησαν εκστρατεία, και έχουν ήδη την ιστοσελίδα http://www.rodosculturalcapital.org/ όπου οι μακάριοι Κερκυραίοι και ο βουλευτής κ. Γεωργιάδης, μπορούν να μελετήσουν τι εστί προεργασία.Ηδη υπάρχουν κατάλογοι ηθοποιών, συγγραφέων, μεταφραστών, σκηνοθετών (52!) και πολιτικών, που ενισχύουν την πρωτοβουλία.
Από τον κατάλογο των πολιτικών απουσιάζουν επιδεικτικά οι Κρητικοί και οι Επτανήσιοι.Η Κρήτη ετοιμάζει , όχι συντονισμένα, την δική της υποψηφιότητα,κυρίως υπό την πίεση μεγάλων επιχειρηματιών και της πασιφανούς τουριστικής τους παντοδυναμίας.Οι Ροδίτες εξασφάλισαν, όπως φαίνεται τον Σπύρο Μερκούρη και την έμμεση υποστήριξη του δικτύου ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Στην Κέρκυρα, υπάρχει μόνον η πρόταση που έκανε ,μεταξύ άλλων ζητημάτων , ο κ. Γεωργιάδης,άνκαι υπήρξαν πολλές συζητήσεις στο παρελθόν.
Επαναλαβάνω: δεν τίθεται ζήτημα «ανάθεσης» πλέον.Καμία κυβέρνηση δεν είναι τόσο ανόητη ώστε να προτείνει πόλη που δεν θα τηρεί συγκεκριμένες προδιαγραφές και συνεργασίες, και δεν θα πρωτεύσει σε μελλοντικό εσωτερικό διαγωνισμό. Το ερώτημά μου είναι απλό: τι πιθανότητες έχει η Κέρκυρα(μαζί με τα Επτάνησα ασφαλώς) να συγκριθεί με την Ρόδο και τα Δωδεκάνησα, την Κρήτη ως σύνολο και ενδεχομένως με τα Γιάννενα και την Ήπειρο, ή ακόμη και με άλλες περιοχές,όπως η Θράκη; ποιοί θα την υποστηρίξουν; ποιοί θα κάνουν lobbying, θα σκεφτούν και θα επεξεργαστούν τις στρατηγικές συνεργασίες, θα «ανακαλύψουν» άλλες ευρωπαϊκές πόλεις; Είναι σα να βλέπω την εξέλιξη: γκρίνια απίστευτη,φανφαρονισμοί, αίσθηση πληγωμένου μεγαλείου και ξεμπερδέψαμε.
Αρκετά με τα χαστούκια που δέχεται το νησί καθημερινώς.Μέρος αυτής της φάπας είναι και να δημοσιοποιείς ευκαιρίες και προθέσεις που δεν υπάρχει περίπτωση να υλοποιηθούν.
Και γιά να μη ξεκινήσετε την γκρίνια από την αφεντιά μου, ελπίζω να καταλαβαίνετε ότι η υπόθεση «πολιτιστική πρωτεύουσα περί το 2020» (δεν ξέρω ποιοί επιμένουν γιά 2018 και 2019,άνευ ουσίας…) είναι καθαρά υπόθεση ανθρώπων που γεννήθηκαν μετά το 1970, επομένως η όποια παρέμβασή μου έχει στόχο να μη καείτε, κι όχι να σας κάψω…
posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 11:53 πμ 1 comments links to this post  

4.9.06

Ζητήματα του οδικού χάρτη

Από την πρώτη μέρα που την κατοικώ, η Κέρκυρα οφλαντάει με το οδικό της δίκτυο. Οι δημοσκοπήσεις του δίνουν πάντοτε μεγάλο ποσοστό ενδιαφέροντος, οι πάντες γκρινιάζουν. Είναι πυκνό και προβληματικό, ξεπερνάει τα 500 χιλιόμετρα, μόνον το νομαρχιακό, νομίζω, υπάρχει και το ευθύνης Περιφέρειας, όχι μεγάλο και πυκνό δίκτυο δημοτικών δρόμων και αγροτικών. Οι Κερκυραίοι ονειρεύονται βέβαια έναν άξονα βορρά-νότου και μιά σωστή παρακαμπτήριο της πόλης, που κακώς ονομάζουν περιφερειακή.Βλέπετε, έχουν κοτσάρει το αεροδρόμιο πάνω στη λιμνοθάλασσα της Παλαιόπολης και η κυρτή χερσόνησος του Μον Ρεπό δεν βγαίνει στην έναντι ακτή λόγω Κανονιού, Ποντικονησιού και αεροδιαδρόμου. Μέσα στην ψύχα της η πόλη, περιέχει έναν ανόργανο, ελαφρώς παρατημένο χώρο που μοιάζει σουρεαλιστικός, στα νότια της Γαρίτσας, κι ώς την ωραία στερεότυπη θέα. Ο χώρος αυτός την έχει γλυτώσει επειδή βρίσκεται εκτός πάσης χωροθέτησης και συνδυάζει μνημεία, εκτεταμένο αρχαιολογικό χώρο, το Μον Ρεπό, μεγάλα ξενοδοχεία, ωραία δείγματα αρχιτεκτονικής και σπιτούδια.Καθώς φιλολογούν περί περιφερειακών χώρων στάθμευσης και άλλων πρακτικών λύσεων που αδυνατούν να προχωρήσουν, το δίπολο αεροδρόμιο-λιμάνι, που είναι πρακτικά οι δύο είσοδοι προς το νησί, είναι ασύνδετοι μεταξύ τους και η πόλη αβίωτη όταν υπάρχει μεγάλη κίνηση. Κάτι έχουν πάρει τα αφτιά μου γιά μιά προσπάθεια που έχουν κάνει κάποτε να ζωντανέψουν την πόλη εμπορικώς, ουσιαστικά ενθαρρύνοντας τα ΙΧ να την πατούνε,αλλά μπορεί να είναι και ραδιοαρβίλα.Εναν δρόμο τον χρωστάνε, όσα σχέδια κι άν ετοιμάζουν: κάπου από το Σολάρι, πρέπει να συνδεθεί η εθνική Πέλεκα με την Εθνική Λευκίμμης,κι αυτό γιά να γλυτώσουνε την τράνζιτ κίνηση που surprise,surprise δεν είναι τόσο μεγάλη όσο την δείχνουν.Τα υπόλοιπα είναι αμελέτητα, επομένως δεν χρειάζονται συζήτηση.Αν δεν καταλάβουν ότι πρέπει η παλιά πόλη να παραμείνει ελεύθερη αυτοκινήτων, τελείως,και η υπόλοιπη πόλη να οργανωθεί πρακτικά,θα ματαιοπονούν.Αν η Κέρκυρα δεν έχει καραβάκια συγκοινωνίας,τότε ποιά ελληνική πόλη θα μπορούσε να έχει;
Ευκολώτερα δείχνουν τα πράγματα στην εξοχή.Τα ζωντανά χωριά είναι πολλές δεκάδες, οι τουρίστες φορτώνονται στο μεγαλύτερο ζωντανό νεκροταφείο πουλμαν της επικράτειας, το ΚΤΕΛ δουλεύει πολύ καλά, η αστική συγκοινωνία βογκάει.Οι χαράξεις των δρόμων, πολλές από την εποχή της Αγγλοκρατίας ,είναι εντελώς ακατάλληλες γιά μεγάλα οχήματα.Αλλά το 90% των στενών δρόμων θα μπορούσε να είναι διατηρήσιμο, χωρίς διανοίξεις, άν φρόντιζαν, όπως κάνουν συχνά στην Ευρώπη, να τους αντιμετωπίζουν σαν στενούς δρόμους, με άριστη σήμανση, πολλά μάτια τίγρης, ανά πενήντα, ογδόντα ή εκατό μέτρα να υπάρχει ένα είδος «κιρσού» ώστε να περιμένουν τα αυτοκίνητα ώσπου να περάσει το απέναντι.Οπότε θα σκεφτούν σοφότερα γιά το υπόλοιπο 10% και θα το φτιάξουν. Εν τω μεταξύ, δεν πειράζει καθόλου να επιμεληθούν τα προφανώς άτοπα συνήθειά τους. Η περιοχή της Σπηλιάς «φράζει» το μεσημέρι, όχι επειδή ο δρόμος δεν είναι φαρδύς, αλλά επειδή τα ξενοδοχεία απέναντι από το duty free έχουν δημοφιλείς καφετέριες και εκείνη η αναθεματισμένη η στροφή κάτω από το Καστελνουόβο, με τα ναυτικά μαγαζιά, φράζει κάθε τόσο από πελάτες που αγοράζουν δολώματα.Έχει καμιά τριανταριά τέτοια σημεία, που εμποδίζουν απίστευτα την κίνηση, επειδή οι κάτοικοι (και πολλοί Ιταλοί τουρίστες που βρήκαν να εφαρμόσουν εδώ το ουνα φάτσα ουνα ράτσα) δεν ξεβολεύονται με τίποτε.Γιά φανάρια, αστυνόμευση και «μονίμους κατοίκους» ,άλλη φορά…
posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 8:17 μμ 1 comments links to this post  

About Me

Name:ΠΕΤΕΦΡΗΣ Location:Χωρεπίσκοποι, Κέρκυρα View my complete profile

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ

·                                 ΠΕΤΕΦΡΗΣ ·                                 ΤΟ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ ·                                 THE CULTURAL BARBECUE

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ

·                                 Monitoring ·                                 Τεστέλαιον ·                                 Cruasierii poveri ·                                 Ο Μπρίγκελ και η φράου Μπλούχερ ·                                 Η ωραία επιρροή των καλών παραδειγμάτων ·                                 Ζητήματα του οδικού χάρτη ·                                 Κατάθεση ·                                 2019; ·                                 Λυρικός βίος ·                                 Οι πρώτες παρατηρήσεις

ΑΡΧΕΙΟ

·                                 Αύγουστος 2006 ·                                 Σεπτέμβριος 2006 ·                                 Current Posts
Web Site Counters
 

Notify Blogger about objectionable content.
What does this mean?

Send As SMS

BlogThis!

ΚΕΡΚΥΡΑ, ΟΧΙ ΙΘΑΚΗ

31.8.06

Κατάθεση

Ωσπου να εγκατασταθώ, 19 Οκτωβρίου 2004 στην Κέρκυρα, δεν είχα ιδιαίτερη εποπτεία του νησιού. Πρώτη επίσκεψη, ως εικός, στην εκδρομή του Πέμπτου ανά την Ελλάδα. Απρίλιος 1966. Φωτογραφίες στα χιόνια της Κατάρας, διαμονή στα Γιάννενα σε ένα χάνι, πέρασμα στην Κέρκυρα,διαμονή κάπου στο Μαντούκι σε ένα δωμάτιο σπιτιού (υπάρχει και μία φωτογραφία με μιά ελληνική σημαία) ξενάγηση στο Αχίλλειον και καφές στο Λιστόν (η πλατεία των Ληστών, μας έλεγε ο συνοδός καθηγητής, ο γιγαντώδης Μάνος), η θεωρία ενός μαντροτοιχου (μάλλον στην Αλεξάνδρας ή στην Ρεμούντα, που μου άφησε ανάμνηση πολυτελούς, ρομαντικής ζωής) και τέρμα.Η Μαριάνθη εκ μητρογονίας ήταν Μαλτέζα, με συγγενείς, παππουδες και γιαγιάδες στο Καρτέρι και στον λόγο Κογεβίνα. Αμέτρητοι μπαχτσέδες, φίνα έπιπλα μέσα σε καλυβάκια.Περάσαμε τον Αύγουστο του 1973 με τον Σβάρτσιχ και τις (τότε) συζύγους μας, έναν εξαιρετικό μήνα,φτάσαμε στο Σωκράκι, μείναμε στον Ύψο, είδαμε Παλαιοκαστρίτσα,αλλά και στο Σβαρτζιχόσπιτο, στην Θεοτόκη,καρακέντρο.Πρέπει να ξαναπήγαμε πρίν ψοφήσει η δεκαετία του 70 και είδαμε την γιαγιά της Μαριάνθης.Μετά, το 1984 με κάλεσαν να διαβάσω ποιήματα σε ένα διήμερο λόγου και τέχνης,με Μαρωνίτη, Γιώργο Μαρκόπουλο, Βαρβέρη,όπου γνώρισα τον Εμιρζά και τους φίλους του Πόρφυρα.Ήξερα ήδη τον Θεοτόκη Ζερβό και ο συμφοιτητής μου, Φών Βλάχος ,είχε εγκατασταθεί αωρί των ημερών στον τόπο του.Το 1986, ως μέλος της θεατρικής ομάδας Στούντιο 65,ήρθαμε Ιούλιο με την Σιγκάρετ γιά να κλείσουμε μία παράσταση των Νεφελών στο κάστρο,από τον τότε Δήμαρχο.Παίξαμε Αύγουστο, σε έναν εκπληκτικό χώρο, με πάρα πολύ κόσμο,δίπλα στον Αγιο Γεώργιο, ήσυχοι πως με την μοναδική γέφυρα θα βγάζαμε λεφτά από τα εισιτήρια, αλλά οι κορφιάτες ήταν γανωμένοι σε αυτά, είχαν πάει γιά βόλτα στο κάστρο από το απογευματάκι και εντέλει παίξαμε σε δυό χιλιάδες ανθρώπους, αλλά κόψαμε μόνον 600 εισιτήρια, απαρχή μιάς ολέθριας οικονομικώς τουρνέ.Και φάγαμε τα λεφτά στα δωμάτια και στην αφισοκόλληση,τόσοι άνθρωποι.Πέρασαν τα χρόνια,παραιτήθηκα το 2003 από την τότε δουλειά μου, ψάχναμε κάποιο μέρος μακρυά από Αθήνες και πόλεις, βρήκαμε εξαίσια μέρη σε Μεσσηνία , Μάνη και Βάτικα να νοικιάσουμε, κι εκεί που θα κλείναμε σπίτι στον Ασωπό, πάνω από την Πλύτρα (έπαιζε και η Μεθώνη, αλλά και το Λιμένι) έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον φίλο Δημήτρη Ταλιάνη. Πού είσαι βρε ψυχή; του εξήγησα τις προδιαγραφές. Ε,γιατί δεν έρχεσαι στην βόρεια Κέρκυρα; Πήραμε το αερόπλανο, Ιούλιο μήνα, μας πήγε στους Χωρεπισκόπους, σε έναν παλιό κοινό μας γνωστό, τον Τάκη Κουρσάρη, που τον ήξερα από μιά διάλεξη που έδωσα στην Έδεσσα, το 1992. Με το που καθήσαμε στην αυλή του ,υπό την περγουλιά, και είδαμε το τοσκανέζικο τοπίο, και τα οσπήτια ολόγυρα, απομείναμε. Δίπλα νοικιαζόταν ένα σπίτι, το κλείσαμε, κι αυτό ήταν όλο.Καλοί γείτονες,το Κουρσαρέικο, ο Παύλος, ο Δημοσθένης, ο Τάκης, απέναντι Κωστελέτοι, παραδίπλα οι Τζήλιοι, γενιές Ζουπαναίων και Τόμπρων, Χαλικιόπουλων και λοιπών.Στην αρχή παραξενευόμουνα με τις φωνές τους,μου φαινόταν δύστροποι, μετά κατάλαβα και το βούλωσα.Έκτοτε βγήκα από το νησί ελάχιστες φορές.Με ευχαριστεί ο νησιωτικός χαρακτήρας, επειδή έχει ολόγυρον, άν ψάξεις κάτι, είναι σίγουρο πως έχει γεωγραφικό πέρας.Γνώρισα ενδιαφέροντες ανθρώπους, η φύση δεν παίζεται, είναι ένας τόπος που καταστρέφεται με σχετικά μικρή ταχύτητα, ως προς άλλες περιοχές.Έχουν και τι να καταστρέψουν. Από την εποχή των Βενετσιάνων, της Επτανήσου Πολιτείας και των Αγγλων, έχουνε κληρονομήσει τεράστια αρχιτεκτονική κληρονομιά, έναν γιγάντιο, ανοργασμικό ελαιώνα, και πλήθος γοητευτικές συνήθειες.Πολλοί αιώνες αυτονομίας, έχουν δημιουργήσει περίεργα μορφώματα συμπεριφοράς και δράσεων, αλλά δεν το δένω και κόμπο ,επειδή και οι περιηγητές, καθώς και οι κερκυραίοι λόγιοι ,εδώ και διακόσια χρόνια, τα ίδια θέματα επισημαίνουν.Αυτά σας τα οφείλω γιά να έχετε μπούσουλα των προσιόντων απόψεών μου γιά τον κερκυραϊκό βίο και πολιτεία. posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 9:31 πμ 0 comments links to this post  

26.8.06

2019;

Χτεσινή πρόταση του βουλευτή Γεωργιάδη: η Κέρκυρα να επιδιώξει τον τίτλο της ευρωπαϊκής πρωτεύουσας του πολιτισμού γιά το 2019.Μερικές χρήσιμες παρατηρήσεις: αποκλείεται το 2019, επειδή ήδη έχει καθοριστεί. Μιλάμε γιά 25 κράτη, ίσως 26 ή 28 ,εκείνα τα χρόνια, που θα μοιραστούν την περίοδο 2020-2033.Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η «σειρά» της Ελλάδας «πέφτει» το 2020. Αυτά ρυθμίζονται από το Ευρωκοινοβούλιο και την Κομμισιόν.Η Ελλάδα το 1999, εκμεταλλεύτηκε μιά διάταξη της Απόφασης 1419/99 που επέτρεπε «τράμπα» κοινή συναινέσει με κάποια άλλη χώρα. Βρέθηκαν οι Ολλανδοί που αντάλλαξαν το 2006 τους με το έτος της Ελλάδας, οπότε προέκυψε η Πατρα.Στο μεταξύ, ήρθε η διεύρυνση, και το ζήτημα της συμμετοχής των νέων κρατών, το ρύθμισε η απόφαση 649 της 13ης Απριλίου 2005.Οι πολιτιστικές πρωτεύουσες είναι πλέον δύο, και επιτρέπονται συμμετοχές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που συνέβη ήδη με το Stavanger της Νορβηγίας( γιά το 2008, μαζί με το Λίβερπουλ) αλλά και γιά το 2010,με την Κωνσταντινούπολη, μαζί με το Pecs και το Essen.
Το πιό σημαντικό είναι ότι εκκρεμεί προς ψήφιση, ένα σχέδιο απόφασης που θα συζητηθεί μέσα στο 2006 και έχει ήδη εγκριθεί από το ευρωκοινοβούλιο και την Κομισσιόν.Με βάση την μελέτη Palmer του 2004,και άλλα στοιχεία, το σχέδιο αυτό (30.5.2005,αριθμός 102)προβλέπει ενθάρρυνση των κρατών μελών να οργανώνουν εσωτερικούς διαγωνισμούς μεταξύ των πόλεών τους, επιβεβαιώνει την κρίση μιάς Επιτροπής που θα επιλέγει τις πόλεις και ορίζει δύο τουλάχιστον περιόδους παρακολούθησης, εποπτείας και ελέγχου της υποψήφιας πόλης,αφού κερδίσει τον τίτλο.Λοιπόν, η Ελλάδα, μεταξύ 2020 και 2032/4 θα έχει την δυνατότητα να διεκδικήσει την διοργάνωσή της, αλλά αφού προηγηθεί ο εσωτερικός διαγωνισμός. Εφαρμόστηκε ήδη με μεγάλη επιτυχία στην Αγγλία και αλλού. Κάθε πόλη ή περιοχή (σκεφθείτε: Ρόδος, Κρήτη, Ηπειρος, Ναύπλιο, Λέσβος, Θράκη και πάει λέγοντας) θα ετοιμάσει έναν φάκελο ολυμπιακών διαστάσεων και θα προκριθεί.Ακόμη κι άν οριστεί, δεν σημαίνει ότι έχει βέβαιη την συμμετοχή, επειδή θα πρέπει να περάσει από το monitoring.ε κάθε περίπτωση, θα έχει συνεταίρο μιά άλλη πόλη ,ενός άλλου κράτους, πιθανόν και κάποια πόλη εκτός Ε.Ε. Η πρόταση του βουλευτή σημαίνει λοιπόν προσήλωση της Κέρκυρας στους στόχους ενός θεσμού,κυριολεκτικά μετά είκοσι έτη,δηλαδή σε ένα άκρως αμφίβολο και ακαθόριστο μέλλον, όπου κάποια νέα απόφαση, μπορεί να τα ανατρέψει όλα αυτά.
Δεν φαίνεται να πηγαίνει καλύτερα η ένταξη στην λίστα της Ουνέσκο.Φέτος συμπεριέλαβαν την Πάτμο, ενώ πρίν λίγους μήνες, το Αργυρόκαστρο στην Αλβανία.Τρείς «βαλκάνιες» είσοδοι σε δύο χρόνια, πέφτουν βαρείς γιά το διεθνές στομάχι.Η Πάτμος είχε πανίσχυρους αφανείς υποστηρικτές, ενώ το Αργυρόκαστρο παρουσίασε καλό φάκελο και υποστηρίχτηκε πολύ ,ως νέο κράτος στην Ευρώπη, υποψήφιο γιά διάφορες εντάξεις (Πέρισυ η Αλβανία κέρδισε την έδρα της Ουνέσκο γιά την πολυφωνική μουσική. Κανένας σε κανέναν διεθνή φορέα δεν ξέρει τι εστί επτανησιακός μουσικός πολιτισμός).
Απεναντίας, η Κέρκυρα έχει πεδίον δόξης λαμπρόν από του χρόνου, άν εκμεταλλευτεί τον θεσμό των πολιτιστικών πρωτευουσών, συμμετέχοντας επ΄αμοιβαιότητι σε όλες ή σε επιλεγμένες πόλεις που ήδη προετοιμάζονται, όπως κάνει με μεγάλη επιτυχία εδώ και πολλά χρόνια η Ιαπωνία, στέλνοντας τελετές πυροτεχνημάτων παντού, σε συνδυασμό με άλλες δράσεις,μέσω ενός ιδιωτικού φορέα. Στα σκαριά βρίσκεται και η αμερικάνικη εκδοχή των πόλεων του πολιτισμού.Μιά πολιτιστική πρωτεύουσα έχει ένα οργανωτικό κόστος που υπερβαίνει τα 30 εκατομμύρια ευρώ,και μάλιστα χωρίς να μπορεί με αυτό το ποσό να προβληθεί επαρκώς. Απεναντίας, η συμμετοχή σε δεκαπέντε ή είκοσι πολιτιστικές πρωτεύουσες της Ευρώπης, από του χρόνου κι έως το 2019,μέσω προξενείων ,πρεσβειών και του «θεού της αμοιβαιότητας»,δηλαδή με ανταλλαγές (κάθε χώρα αναλαμβάνει το κόστος της μετάκλησης από το αεροδρόμιό της και μετά) μπορεί, με το δέκατο αυτού του κόστους, μοιρασμένο σε δέκα χρόνια, να δημιουργήσει μιά εξαίσια αναγνωρισιμότητα στην Κέρκυρα, αρκεί να έχει ελκυστικό πακέτο και να μη μπατάρει μήτε προς την πρωτοπορεία, μήτε προς το φολκλόρ.Η Κέρκυρα θα έχει δυό φορές τον χρόνο «πολιτιστικό πρόσωπο» στην Ευρώπη, ενώ το νησί θα υποδεχτεί εκπληκτικές εκθέσεις, παραστάσεις και προγράμματα,πάλι δυό φορές το χρόνο,κάθε χρόνο.
Στο μεταξύ, από το blog αυτό, κάθε συζήτηση είναι δεκτή.
posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 9:04 πμ 2 comments links to this post  

25.8.06

Λυρικός βίος

Η Κέρκυρα επέπρωτο να αποκτήσει λυρικό θέατρο, ένα μέγαρο μουσικής, με την ίδια λογική που ιδρύουν ΤΕΙ στην περιφέρεια: θέλουμε να αναπτύξουμε την Σαγιάδα και την Πάργα; άς χτίσωμεν ένα ΤΕΙ τουριστικών επαγγελμάτων γιά να καθετοποιήσουμε την παραγωγή! Αναρίθμητα τέτοια εκτρώματα έχουν δημιουργηθεί από τον θανατερό προγραμματικό πασοκέα οραματισμό, σε συνδυασμό με την κοτζαμπάσικη γαλάζια νοοτροπία.Το Μέγαρο Θεσσαλονίκης τα φέρνει βόλτα δύσκολα. Το Μέγαρο της Βέροιας, τα ίδια. Έκαναν ένα υβρίδιο Μεγάρου στην Πάτρα, μέσα στο πανεπιστήμιο, που οι Πατραείς, δεν το θεωρούν ¨δικό τους».Ενα λυρικό θέατρο στην Κέρκυρα, με κόστος δέκα δισεκατομμύρια,πρέπει να κάνει εκατό παραστάσεις με πληρότητα 80% και εισιτήριο 60 ευρώ γιά να συντηρηθεί.
Τέλος πάντων, ξεκίνησε η διαδικασία. Μελέτη, φορέας, τέτοια. Ο φορέας, κάπου εκεί, μεταξύ 1998 και εφεξής, συμφωνήθηκε να είναι μία αναπτυξιακή εταιρεία της νομαρχίας. Πρώτο φάουλ. Αν τη υπόθεση την κίνησαν στελέχη της νομαρχίας, δεν σημαίνει ότι είναι και οι σωστοί διαχειριστές της! άλλο ζήτημα η πρωτοβουλία, άλλο ζήτημα η διαχείριση.Ηταν πεντακάθαρα ζήτημα είτε του Δήμου, είτε του Υπουργείου Πολιτισμού.Ο Δήμος, εκών άκων, υποσχέθηκε το οικόπεδο. Κατά την ολυμπιακού τύπου ιδεοληψία, διάλεξαν έναν χώρο στα Παγκρατέικα, σαφώς αρχαιολογικόν, σε υποβαθμισμένη περιοχή, με ελπίδα το Μέγαρο να λειτουργήσει ως τάνκ που θα ανέπτυσσε την περιοχή. Οσο αναπτύσσει, προσθέτω ,ένα αθλητικό παλάτι την Κοκκινιά.
Και μόνον το μη πολεοδομημένο, υπό ανασκαφήν, κατανεμημένο σε μικρές και μεγάλες ιδιοκτησίες οικόπεδο, σήμαινε ένα πράγμα: ντράβαλα και καθυστερήσεις. Χωρίς οικόπεδο,ξέρετε, δεν έχει οικοδομική άδεια, όρους δόμησης,συνδετικές αρτηρίες, δεν έχει τίποτε. Το μόνο που κινείται ανεξάρτητα, είναι η εκπόνηση της μελέτης. Πρόκειται γιά μηχανή με νεοελληνική πατέντα.
Μεταξύ 1998 και 2002, δήμος και νομαρχία ήταν καταπράσινες, αλλά με έντονη εμφύλια οσμή.Ξέρετε ήδη ότι μερικές περιοχές, είναι καλύτερα να έχουν προ των πυλών τους ταλιμπάν και χεζμπολάδες, πεζοναύτες και αεροπειρατές, παρά να μπλεχτούν σε γαλάζιο ή πράσινο σύστημα καπετανάτων.Το έργο εντάχτηκε στο τρίτο πακέτο το 2002.Συνέπεσε με πράσινο νομάρχη (στα μαχαίρια με τον επικεφαλής της αναπτυξιακής του εταιρείας) και με έναν δήμαρχο που χάθηκε πρόωρα, αφήνοντας γαλάζιο αντικαταστάτη.Ο δήμαρχος, έχοντας αντιπολίτευση που σφαζόταν μεταξύ της, αλλα υπέρμαχος των «έργων»,εξήγησε ότι δεν του περισσεύουν πόροι και διάθεση να αποζημιώνει ιδιοκτήτες,κι άν το ήθελαν, άς τους πλήρωναν σε βάρος του προϋπολογισμού του έργου. Εξάλλου συνέβαιναν εκταταμένες ανασκαφές, που κι αυτές από το «έργο» πληρώνονταν. Πρίν ξεκινήσει το Λυρικό,το 10% του προϋπολογισμού ήταν δεσμευμένο αλλού, στα πρόδρομα έργα.
Εν τω μεταξύ, δεν σταμάτησε ο διάλογος και η αντίδραση ως προς την σκοπιμότητα του έργου.Αλλά επικρατούσε η μνημειώδης ανακρίβεια «μη χρεωθούμε ότι αφήσαμε δέκα δίς να μη μπούνε στο νησί». Το έργο ανήκε στις δράσεις»σύγχρονες δομές πολιτισμού».Οι υποστηρικτές του διέδιδαν ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση: ή το φτιάχνουμε και εισπράτουμε το ποσόν ,ή χάνεται το σύμπαν.Ανακρίβεια καραμπινάτη. Κανένας φορέας, κανένας μηχανισμός, ευρωπαϊκός ή άλλος, δεν μπορεί να αντισταθεί σε μία ενδελεχή, σοβαρή, τεκμηριωμένη μελέτη.
Ο νομάρχης, έκανε δυό κινήσεις υπέρ του έργου. Έδιωξε τον διευθύνοντα την αναπτυξιακή (δικαίωμά του) και έβαλε τον εαυτό του επικεφαλής (λάθος διμούτσουνο).Επίσης, προχώρησε την από πολλά χρόνια λιμνάζουσα πολεοδόμηση της περιοχής.Αρχισαν οι αγωγές, τα εξώδικα και οι διαμάχες με τους ιδιοκτήτες. Πρόβλεψη πιθανής λύσης: μεταξύ τεσσάρων και δεκατεσσάρων ετών. Το έργο έπρεπε να βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο έως το τέλος του 2006.
Από καιρού εις καιρόν, υπήρχε ενημέρωση από τους δύο βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.Το έργο βάλτωνε, και ήταν προφανές.Η μελέτη κόστους-ωφέλειας ήταν εντός των νεοελληνικών ορίων: με άριστα το δέκα, έναν ανεκτικός δάσκαλος θα του έβαζε ένα δυάρι, κι αυτό λόγω του αρκετού χρόνου που κόστισε σε κάποιον να μαγειρέψει την επιστημονική του φαντασία.Το υπουργείο δεν έχει πόρους, μήτε διάθεση γιά μεγάλα έργα, πράγμα όχι ιδιαίτερα αρνητικό.Οι ίδιοι που έλεγαν «δεν αλλάζει το πρόγραμμμα» οι ίδιοι άρχισαν να προειδοποιούν ότι θα έβρισκαν άλλες ώριμες μελέτες γιά να απορροφηθεί ένα ποσόν από τα χαμένα.Ηταν και η καταραμένη παράγραφος περί δομών σύγχρονου πολιτισμού, που δεν μπορούσε να δικαιολογήσει δαπάνες γιά κάστρα, γιά φόσσες, γιά μουσεία, ακόμη και virtual χαριτωμενιές. Η Κέρκυρα έχει βαρύτατη και υπολειτουργούσα λόγω αχρηματίας πολιτιστική υποδομή, αλλα μπορεί να καλύψει μεταβίας το ενδιαφέρον εκατό ανθρώπων γιά τον λυρικό βίο,ενώ οι Κερκυραίοι αποτελούν σπουδαίο συντελεστή του μουσικού μας πολιτισμού. Οι είκοσι φιλαρμονικές, οι υπερεκατό χορωδίες, ο μικρές χορευτικές και θεατρικές ομάδες, δεν καταλάβαιναν τι σήμαινε «τα λεφτά του Λυρικού στην πόλη» όταν θα μπορούσε να μετατραπεί η Λότζια, το δημαρχείο,στην προτέρα της κατάσταση, ως όπερα δωματίου και να καλύψει πάσα λυρική ανάγκη ,και μάλιστα με επισκέπτες από όλον τον κόσμο.Βγαίνει λοιπόν τις προάλλες ένα δελτίο τύπου του υπουργείου, με υποστηρικές τους δύο κυβερνητικούς βουλευτές και μιλάει γιά «εξυγίανση» του Έργου, δηλαδή πάπαλα.Ποιός φταίει; ο νομάρχης.
Ο νομάρχης έγινε νομάρχης επειδή φημίστηκε ως καλός δήμαρχος στην Αχαράβη. Ο υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας, φημίζεται ως καλός δήμαρχος των Αχιλλείων.Η δομή δεν αλλάζει.Η νομαρχία παίζεται στον πόντο.Μπορεί να αλλάξει χέρια.Ο δήμος δεν παίζεται πουθενά. Θα τον κερδίσει ο Τρεπεκλής, επειδη οι αντίπαλοί του έχουν βάλει στην εγκυκλοπαίδεια του Δημοσίου βίου, στο λήμμα «τι να κάνετε γιά να χάσετε» την φωτογραφία τους.Τώρα ψάχνουν έτοιμες μελέτες γιά να ξανακερδίσουν μερικά από τα χαμένα χρήματα.Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη μαύρη τρύπα. Το σφάλμα του νομάρχη, το σφάλμα του δημάρχου, η πολιτική των βουλευτών (και των τριών, αυτή τη φορά).
Αυτά τα δέκα δίς, μόλις φάνηκε, από το πάσχον οικόπεδο και την ενδονομαρχιακή ασυνεννοησία, ότι δεν θα περπατήσει, έπρεπε να γίνουν αφορμή γιά μιά εναλλακτική πρόταση.Να πέσουν ιδέες σε κοινό τραπέζι, να προεπιλεγούν έργα γιά την πόλη και την περιφέρεια,χωρίς σώνει και καλά να συνδυαστούν με την ενδεχόμενη κατάρρευση του Λυρικού.Με δέκα δίς, ως κεφάλαιο, στηρίζεις ένα δεκαετές πρόγραμμα μουσικού πολιτισμού, που έχει την εύνοια της κοινωνίας, συγκεντρώνει άριστους μουσικούς, μεγάλους δάσκαλους, δημιουργεί χώρους γιά πρόβες, προηθεύεται πάσα υποδομή, γνωστική και πρακτική, θεσμοθετεί αριστεία, φεστιβάλ και κίνητρα, ανανεώνει τις χορωδίες, βελτιώνει την μουσική εκπαίδευση, και το σπουδαιότερο, μετατρέπει την Κέρκυρα σε ευρωπαϊκό κέντρο μουσικής.Μαζί με το λαμπρό πανεπιστήμιο, τους εξαίσιους αναξιοποίητους χώρους.Από τις δικές της δυνάμεις, χωρίς μεταγραφές.
Αυτό έπρεπε να κάνουν μόλις οσμίστηκαν το πατατράκ. Τώρα, μπήκε ένα ακόμη καρφί στο κάθισμα του νομάρχη.Και το κράτος θα προφασιστεί «έλλειψη μελετών» και θα στείλει (άν δεν έχει στείλει ήδη) τα χρήματα σε άλλους κωδικούς. Κάτι μου λέει ότι η Κέρκυρα θα πάρει γύρω στα 3 η 4 εκατομμύρια ευρω ακόμη, γιά να ζαχαρωθεί το χάπι.
Και βέβαια, όλα αυτά (που προέρχονται από τις εικόνες και τα αναγνώσματα που εισέπραξε ένας ξένος,επομένως δεν παράγουν παρασκήνιο, μήτε είναι όλα αληθή) θα μπορούσαν να εμπνεύσουν ένα μείζον λυρικό έργο, γιά τα έργα και τις ημέρες του Μακιαβέλη στην Κέρκυρα, μάλλον στη μορφή της όπερας μπούφας.
posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 10:46 πμ 0 comments links to this post  

24.8.06

Οι πρώτες παρατηρήσεις

·                                 Στην Κέρκυρα δεν έχει λαϊκές αγορές, παζάρια ή εβδομαδιαίες. ·                                 Δεν είναι «ύβρις» να έλκεις την καταγωγή από σλάβους ·                                 Σπανίως βλέπουν την θέα. Συνηθίζουν να κάθονται στον δρόμο, σε σκαμνάκια, κορμούς δέντρων, ακόμη και έως αργά, κινδυνεύοντας να χτυπηθούν από αυτοκίνητα.Τα μπαλκόνια και οι εξώστες που χρησιμοποιούν, βρίσκονται πάντοτε πάνω στον δρόμο. ·                                 Έχουν καταπληκτικά επιχειρήματα στις συζητήσεις τους ·                                 Μετα βίας καταλαβαίνω πεντέξη Κερκυραίους, άν με δουλεύουν η άν μιλάνε σοβαρά. Είναι εξαιρετικά σκωπτικοί. ·                                 Γυναίκες και άνδρες έχουν τελείως διαφορετική αντίληψη του χώρου και του χρόνου. ·                                 Πίνουν πολύ, ιδίως στα χωριά. ·                                 Εκτιμούν πάρα πολύ τις κόκκινες σάλτσες και την κανέλλα. ·                                 Έχουν με τις ελιές τους μιά ιδιότυπη, σεβαστική και ταυτόχρονα απόμακρη σχέση.Σα να είναι ζωντανές. Σε μιά ζωντανή σχέση, δεν απαγορεύονται φυσικά τα εγκλήματα. ·                                 Ζούνε, πολλές χιλιάδες, σε παραδοσιακά κελύφη με μικρό ύψος, χωρίς ευκολίες. ·                                 Φυτεύουν τα ζαρζαβάτια τους στήνοντας από καλάμια περίτεχνα ανακρατήματα. Εντούτοις σπανίως κορφολογούν τις ντομάτες. posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 8:46 μμ 1 comments links to this post   Μέσα σε εικοσιδύο μήνες,μπόρεσα να επισκεφθώ τα κόκκινα σημάδια του χάρτη. Αγαπώ την Κέρκυρα. Με ξαφνιάζει καθημερινά. Αλλά δεν έχω χάσει το βλέμμα του ξένου, μήτε πρόκειται, άχρι θανάτου. posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 7:38 μμ 1 comments links to this post  

About Me

Name:ΠΕΤΕΦΡΗΣ Location:Χωρεπίσκοποι, Κέρκυρα View my complete profile

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ

·                                 ΠΕΤΕΦΡΗΣ ·                                 ΤΟ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ ·                                 THE CULTURAL BARBECUE

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ

·                                 Η ωραία επιρροή των καλών παραδειγμάτων ·                                 Ζητήματα του οδικού χάρτη ·                                 Κατάθεση ·                                 2019; ·                                 Λυρικός βίος ·                                 Οι πρώτες παρατηρήσεις ·                                 Μέσα σε εικοσιδύο μήνες,μπόρεσα να επισκεφθώ τα κ…

ΑΡΧΕΙΟ

·                                 Αύγουστος 2006 ·                                 Σεπτέμβριος 2006 ·                                 Current Posts
Web Site Counters
 

Πρόσφατα ήρθε στα χέρια μου το «Σχέδιο διαχείρισης 2006-2012 της παλιάς πόλης της Κέρκυρας». Δεκάξη σελίδες μεγάλου σχήματος. Οι πέντε μπορεί να θεωρηθούν, υπό μεγάλη ανοχή, ως πίνακας περιεχομένων ενός σχεδίου διαχείρισης, που ελπίζω να κατατέθηκε πλήρες στους ανθρώπους του ICOMOS. Το ICOMOS, μιά δραστήρια ένωση ειδικών, λειτουργεί ως εκτελεστικός σύμβουλος της UNESCO στην κατάστρωση του Καταλόγου της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, στο μέρος που σχετίζεται με μνημεία, μνημειακά σύνολα, ιστορικά κέντρα. Υπάρχει και άλλος μηχανισμός, γιά τα τοπία.

Οι άνθρωποι που επεξεργάστηκαν αυτόν τον πίνακα περιεχομένων, ήξεραν πολύ καλά την δουλειά τους και παρουσίασαν ένα εμπεριστατωμένο διάγραμμα του προβληματισμού και των διαδικασιών που απαιτούνται προκειμένου η παλιά πόλη της Κέρκυρας να υπάρξει στον κατάλογο. Στην Ελλάδα, μόνον η Χώρα της Πάτμου και η μεσαιωνική Ρόδος έχουν ενταχθεί σε αυτήν την λίστα ως οικισμοί και όχι ως αρχαιολογικοί χώροι. Και δεν φταίνε οι ίδιοι που το σχέδιο διαχείρισης μοιάζει με ευχολόγιο. Εχουν προσεγγίσει όλα τα καίρια ζητήματα, με την σωστή σειρά. Με την σωστή ανάλυση.΄Εχουν καλύψει όλες τις ενδεχόμενες εμπλοκές.

Νομίζω ότι στο Σχέδιο αυτό, έχουν γίνει επεμβάσεις πολιτικού χαρακτήρα, άν όχι από ξένο χέρι, εντούτοις από πειθαναγκασμό προς την περιρρέουσα ατμόσφαιρα περί την υποψηφιότητα της Κέρκυρας. Το Σχέδιο είναι γραμμένο με τρόπο που αρμόζει στις εξαγγελίες ενός δημάρχου ή ενός πολιτικού προσώπου. Γιά μιά ακόμη φορά, οι ειδικοί, που καμιά φορά τους λένε υποτιμητικά «τεχνικούς» ή «τεχνοκράτες», δεν αφέθηκαν να κάνουν τη δουλειά τους. Τελειώνοντας την ανάγνωση, δεν κατάλαβα πολλά και σημαντικά ζητήματα της υποψηφιότητας. Τα εκθέτω.

Κατ΄αρχήν ,δεν κατάλαβα γιατί δεν ζητήθηκε η ένταξη στον Κατάλογο της παλιάς πόλης ως  Ιστορικού Κέντρου και όχι ως «Μνημείου».Εξάλλου, πολύ πιό εύκολη θα ήταν η δουλειά των ειδικών, άν πρότειναν ως Μνημεία τις Οχυρώσεις της πόλης, που καλύπτουν όλες τις προδιαγραφές και τα κριτήρια του ICOMOS, θέτοντας την παλιά πόλη ως προστατευόμενη γειτνιώσα περιοχή. Αυτό θα ήταν ένα πρόγραμμα βατό, με κόστος περί τα 50 εκατομμύρια ευρώ σε ορίζοντα δέκα ετών, που θα εκλογίκευε το χαρωπό χάος στα ενδιάμεσα καντούνια. Με την ίδια παγκόσμια προβολή.

Ενώ τώρα, μιά ολόκληρη πόλη, με ασαφή και διαπλεκόμενα (κυριολεκτώ) σύνορα, χωρίς θεσμικό πλαίσιο έτοιμο, με το θαλάσσιο μέτωπο να μη ανήκει μήτε κατα ένα μέτρο στον Δήμο αλλά σε οργανισμούς και λιμεναρχεία και υπουργεία, καλείται να αλλάξει δραστικά συνήθειες και νωχέλειες δεκαετιών.

Η διοίκηση του σχήματος χρησιμοποιεί μιά «Επιτροπή εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας», χωρίς πραγματικές αρμοδιότητες, αλλά με προφανή στοιχεία οργανωμένης διαπραγμάτευσης. Ορίζεται ότι θα την απαρτίσουν «χρήστες του μνημείου», δηλαδή οι κάτοικοι της παλιάς πόλης και οι έμποροί της. Τίποτα πιό καταστροφικό: θα γίνει ό,τι και με τους «καστρόπληκτους» της Θεσσαλονίκης: οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων, καταστημάτων και οι υποψήφιοι αγοραστές κλιματιστικών, βαφτίζονται «τοπική κοινωνία», δυστροπούν, δεν θέλουν να χαλάσουν την ζαχαρένια τους, δεν θα θελήσουν να καταργήσουν τις καταλήψεις των καντουνιών με την κινέζικη πραμάτεια τους, θα προβάλουν το επιχείρημα μιάς άρρωστης γερόντισσας που θα χρειάζεται το αυτοκίνητο στην πόρτα της.(Η Κέρκυρα σήμερα διαθέτει τον ακριβότερο πανελληνίως χώρο στάθμευσης: μερικές δεκάδες αυτοκίνητα έχουν κυριεύσει τους πεζοδρόμους με τις πλακοστρώσεις).

Αλλά η ένταξη της Κέρκυρας στον Κατάλογο είναι υπόθεση όλων των κατοίκων της Πόλης. Και πρίν από οποιαδήποτε ενέργεια, προέχει η συναίνεσή τους. Κοινωνική συναίνεση που εκφράζεται και πολιτικά, όχι  εξαρχής τεχνοκρατική προσέγγιση. Κάποιοι πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη της πραγματικής διαφώτισης, λόγου χάρη: «Tο κέντρο δεν θα έχει αυτοκίνητα.Δεν θα υπάρξει παρα μόνον μιά ή περισσότερες μορφές δημόσιας συγκοινωνίας. Η παλιά πόλη θα ζήσει από τον τουρισμό, που θα έχει όμως αυστηρές προδιαγραφές. Θα την πλησιάζετε με καραβάκια, με ηλεκτροκίνητα οχήματα, με αναπηρικά καροτσάκια. Δεν σας παίρνει να κρεμάτε τσάντες στην θαλασσινή πύλη, μήτε να παρκάρετε τα μηχανάκια σας εκεί. Κι εμείς θα σεβαστούμε το τοπίο και δεν θα βάζουμε πολιτιστικές ταμπέλες να κρύβουν το Βίδο και τον Παντοκράτορα.Μήτε θα κρατάμε την διεύθυνση συγκοινωνιών σε πεζόδρομο! Οι αγορές με τα φτηνιάρικα θα φύγουν σε άλλα γειτονικά μέρη. Η υπεραξία από την επένδυση της παλιάς πόλης θα μοιραστεί σε ολόκληρον τον αστικό ιστό.Θα λυπηθούμε επιτέλους τους εκατοντάδες τουρίστες που παραπαίουν στην ζέστη  περπατώντας ανάμεσα στις λαμαρίνες γιά να φτάσουν στο ιστορικό κέντρο (όχι history center που διδάσκει η καφέ ταμπέλα..) και καμιά φορά φτάνουν στο Σαρόκο και φωτογραφίζουν μπαφιασμένοι τα μπετά. Δεν θα ρυθμίζουν οι ταξιτζήδες και οι πουλμανόβιοι τις τύχες της πόλης. Θα κάνουμε ιστορικό κέντρο της προκοπής, με σοβαρές πιθανότητες να ζήσουμε όλοι από αυτό, όπως συμβαίνει με δεκάδες πόλεις στην Ευρώπη και αλλού.»

Αυτή η «αποκάλυψη» δεν ανήκει βέβαια στις δημοφιλείς πολιτικές πράξεις. Μήτε, από την άλλη, είναι λογικό να απαιτείς όχι από πέντε χιλιάδες, αλλά μήτε κι από πέντε κατοίκους να «στήνονται» σε υποχρεωτικές συμπεριφορές θεατρικού χαρακτήρα, χωρίς να αισθάνονται ελεύθεροι. Δυστυχώς ,εδώ το παιχνίδι της «μορφωτικής διαφώτισης» μέσα από την εκπαίδευση, δεν φαίνεται να έχει ελπίδες: η δομή της κερκυραϊκής κοινωνίας, με την ευτυχή συνύπαρξη πολλών γενεών στην καθημερινή ζωή, δεν βοηθά στην διαμόρφωση νέων συνηθειών στους νέους. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει.

Οι Έλληνες που πειθάρχησαν επί είκοσι ημέρες στις προδιαγραφές μιάς οργανωμένης πόλης εξαιτίας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, μόλις κατάλαβαν ότι οι προβολείς μετατοπίστηκαν, γύρισαν στις συνήθειές τους ατάραχοι. Σε τέτοιες περιπτώσεις, είτε χαλαρώνεις τα μέτρα,ακολουθώντας το ρητό «λιγότερες απαγορεύσεις, λιγότερες παραβάσεις», είτε αστυνομεύεις το σύμπαν συστηματικά. Αν ζητήσεις λίγα από πολλούς, προσδοκάς την  αυτορρύθμιση της συμπεριφοράς τους, εξαιτίας του οικονομικού οφέλους που θα έχουν αυτοί που θα έχουν σεμνά μαγαζιά και αλτρουιστικές συνήθειες, πράγμα που θα συμβεί σε βάθος χρόνου κι αφού περάσουν όλοι του λιναριού τα πάθη. Αν τους ζητήσεις τα πάντα,και τους τιμωρείς άν δεν τα ακολουθούν, θα δημιουργήσουν ένα παράλληλο σύμπαν εξαπάτησης και κλεφτοπόλεμου, ή θα διαθέσεις έναν στρατό εξοπλισμένο με σκούπες ,φαράσια και κατσαβίδια, γιά να αποκαθιστούν το ρέμπελο.

Κι αυτά δεν είναι ζήτημα πράσινης και βένετης αντίληψης. Είναι ένα καθαρό ζήτημα ρητορικής, με την οποία έχει εξασφαλιστεί ένα είδος ασταθούς ισορροπίας. Αν αυτό οδηγεί στην γενική αδράνεια, βολεύει εντούτοις πάρα πολλούς. Αν σε αυτά προστεθεί και η ασυνήθιστα υψηλή ποιότητα του πολιτικού κερκυραϊκού λόγου που επιτρέπει στον κάθε κάτοικο να επιχειρηματολογεί με πειστικό και συντεταγμένο λόγο, ακόμη κι άν ψεύδεται προφανώς, δεν είναι να απορούμε που τα λόγια υπερβαίνουν τις πράξεις. Εδώ, τα λόγια θεωρούνται πράξεις.

Μήτε ο απελθών δήμαρχος, μήτε οι δύο βουλευτές της συμπολίτευσης, μήτε το δραστήριο Τεχνικό Επιμελητήριο της Κέρκυρας που με έχουν εντυπωσιάσει οι παρεμβάσεις του,καθώς τις παρακολουθώ τα τρία τελευταία χρόνια, μπορει να κατηγορηθούν γιά συγκάλυψη ή γιά αρνητικές ενέργειες. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει: έχουν υπερβολικά καλή γνώση των αντιδράσεων της τοπικής κοινωνίας, που δεν είναι δα και περίπλοκη. Οι ιστορικές μαρτυρίες γιά την ιδιοσύστατη  κοινωνική συμπεριφορά της νήσου, πουθενά δεν παρουσιάζουν κάποια παρέκκλιση. Στο κάτω της γραφής,οι ίδιοι άνθρωποι δημιούργησαν το περιβάλλον που σήμερα γίνεται απόπειρα να διατηρηθεί. Και τότε τους κατηγορούσαν γιά αμέλεια, αφροντισιά και νωχέλεια. Οι κάτοικοι αντιδρούν απλώς διαφορετικά σε διαφορετικού τύπου «φορεμένες» πρακτικές. Κι επειδή οι πάντες φοβούνται τις έντονες πρώτες αντιδράσεις τους,το εύκολο «όχι» και τα παρόμοια, προτιμούν, ενδεχομένως την αοριστία των προδιαγραφών, ώστε να μη διαπομπευτούν.

Με παραξένεψε βέβαια η εκτίμηση ότι η έκθεση της καθηγήτριας Colleta είναι αμφιλεγόμενη. Οταν στην βάση δεδομέων του ICOMOS υπάρχουν λιγότερες από δέκα αναφορές στην Κέρκυρα, και η κυρία Colleta έχει ασφαλώς συνεργήσει στην συμπερίληψη του ιστορικού κέντρου της Νάπολης, όπου διδάσκει, στον Κατάλογο της UNESCO, και ξέρει καλά το νησί μας (ήταν παρούσα και στο συνέδριο του 2002) θα περίμενα ασφαλώς αρκετούς δισταγμούς στο εισηγητικό της κείμενο. Δίκαιους δισταγμούς. Μήτε εγώ τους είχα ώσπου, παραμονές του Πάσχα του 2005, κάποιος άνοιξε το μαγαζί του στο Λιστόν γιά τη σεζόν και χτύπησε το σκονισμένο μάκτρο της εισόδου να καθαρίσει πάνω σε έναν πεσσό του Ζήσιμου, δίπλα και επάνω σε εμβρόντητους εκδρομείς.

Γιά την ώρα, δεν υπάρχει το βασικό χαρτί του φακέλου που καταγράφει ποιός πληρώνει το μάρμαρο. Δεν υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα. Το monitoring είναι προβληματικό. Δεν αρκεί να σημειωθεί ότι «θα ισχύσουν ειδικές ρυθμίσεις γιά τα αυτοκίνητα των μονίμων κατοίκων». Εδώ, δυό κολονάκια έβαλε ο Τρεπεκλής σε απέλπιδα προσπάθεια να κόψει τις αμαξάρες στην Κοφινέτα και είδα στο γυαλί δύο τύπους που τα ξήλωσαν «επειδή ο δρόμος είναι νομαρχιακός». Δεν μιλάς τόσο εύκολα γιά ποδήλατα σε συνοικία με σκαλινάδες. Επικοινωνιακά, όπως και στην χαμένη υπόθεση της EXPO στην Θεσσαλονίκη, έχει προτιμηθεί η πολιτικού τύπου επικοινωνιακή επεξεργασία του φακέλου.Δεν αρκεί η αυτοαναφορική επισήμανση ότι κόπηκαν από την short list οι άλλες βαλκανικές πόλεις.Στην ιστοσελίδα της UNESCO είδα ότι υπάρχει παρόμοιο αίτημα της Κέρκυρας από το 1999, που δεν ευοδώθηκε. Το 2005 μπήκε στον Κατάλογο το Αργυρόκαστρο, και δεν μάτωσε μύτη. Αφήστε που τα Τίρανα είναι ήδη θεματοφύλακας της πολυφωνικής μουσικής της UNESCO . Δεν βλέπω πουθενά την θερμή συμπαράσταση άλλων ομοειδών ιστορικών κέντρων, την συσσώρευση συνηγοριών από αρχιτέκτονες, πολεοδόμους, ιστορικούς, πανεπιστήμια, προσωπικότητες. Θα υπάρξει καμπάνια; Είναι γνωστοί οι εκλέκτορες; Έχει φτάσει στα χέρια τους ένα ανάλαφρο και μαζί καίριο υλικό από την «κερκυραϊκή εμπειρία», είτε πρόκειται γιά έντυπο και οπτικό υλικό, είτε γιά την καταγραφή μιάς φιλικής γενικής εικόνας; Υπάρχει ιστοσελίδα, blogs, πολυμέσα,εκατό χιλιάδες υπογραφές υποστήριξης του κερκυραϊκού  κοινού,η δυνατότητα ενός παρατηρητηρίου του ICOMOS στο νησί, το δεκάλεπτο φιλμάκι της προβολής,τιμητικές προσκλήσεις, τα σεμνά δώρα της κερκυραϊκής γής, η υποστήριξη των αλλοδαπών κατοίκων, η δημόσια συνηγορία της πρωτοβουλίας γιά ένα πράσινο νησί; Να σας πώ τι βλέπω, ή καλύτερα, τι φοβάμαι; Ένα εύσχημο  «όχι», που το φοβόμαστε, το ξορκίζουμε, το περιμένουμε. Αρκετά ζαχαρωμένο γιά να μη αποδοθούν ευθύνες. Σε μία εποχή όπου οι φάκελοι υποψηφιότητας γιά οτιδήποτε έχουν μέγεθος και κύρος ολυμπιακών διαστάσεων, οι άξιοι αρχιτέκτονες που ανέλαβαν το τεράστιο βάρος της τεκμηρίωσης και της υποστήριξης αφέθηκαν να καλύψουν τις ανημπόριες του συστήματος. Πραγματικά εύχομαι να κάνω λάθος.

 

Δημοσιεύτηκε στο κορφιάτικο Freepress, φύλλο Φεβρουαρίου 2007.