ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΟΡΝΙΘΕΣ. ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΩΝ. ΣΥΝΤΟΜΕΥΜΕΝΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΤΟΥ 1983/4 ,ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ

Μουσική αρχή 1.56

ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ευθεία λές; Εκεί στο δέντρο;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Δεν λέει τίποτε.Δεν μου δείχνει τίποτε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι ιδέα κι αυτή, να βάλουμε πουλιά να μας δείξουνε τον δρόμο…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Αυτός που μας τα πούλησε,ήταν βέβαιος πως θα μας οδηγούσαν στον Τηρέα, τον βασιλιά τους.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αυτός που μας τα πούλησε,ήταν μεγάλος απατεώνας.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Γιατι τα τραβάμε αυτά; Επειδή βαρεθήκαμε την μεγάλη πόλη,τα δικαστήρια,την ακρίβεια, την κακογλωσσιά και αποφασίσαμε να κατοικήσουμε αλλού,σε καλύτερο μέρος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και βέβαια, μόνον τα πουλιά γνωρίζουν όλες τις πόλεις του κόσμου!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Επομένως, μόνον τα πουλιά ξέρουν έναν τόπο όμορφο και άνετο ,να την αράξουμε και να μη το κουνήσουμε..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αλλά που τέτοια τύχη.Χαθήκαμε στο δάσος, πεινάμε και διψάμε, δεν ξέρουμε μήτε πως να γυρίσουμε πίσω, στο νέφος..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Γιά στάσου μιά στιγμή!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Στέκομαι.Τώρα τι γίνεται;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Το πουλί μου, το πουλί μου!Κάτι δείχνει!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Λες να μας έφερε στα πουλιά; Κάτσε να φωνάξω:ΦΤΕΡΑ!ΦΤΕΡΑ!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Μη ,θα τα τρομάξεις! Μίλα τους ευγενικά: Πουλπουλπουλ…Τσαλαπετεινέ!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ουάου!Ουάου!Τσαλαπετεινέ!

Είσοδος υπηρέτη 11»

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Τι συμβαίνει; Ποιός φωνάζει τον αφέντη μου;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Αμάν! Τι τέρας είναι αυτό;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ:Αμάν, χάθηκα! Κυνηγοί στο δάσος! Βοήθεια!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εμείς κυνηγοί; Τρελάθηκες;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Θα καταστραφείτε!Θα σας ρημάξουμε!

ΠΕΙΣΘΕΤΕΡΟΣ: Μα δεν είμαστε άνθρωποι..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Είμαστε κι εμείς πουλιά..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Χαμούρης εγώ.Όρνιο εξ Αφρικής.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Χέστης εγώ. Εκ Ρωσίας.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Τώρα, κάτι μας είπες..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να κοίτα κι εδώ!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και εσύ, τι στην ευχή ζώον είσαι;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Πουλί-δούλος εγώ.

ΠΕΙΣΘΕΤΕΡΟΣ: Μπά; Σε νίκησε κανένας κόκκορας;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Όχι αλλά νά,όταν ο αφέντης μου από άνθρωπος έγινε τσαλαπετεινός, ευχήθηκε πουλί να γίνω, να μ΄έχει υπηρέτη.

ΕΥΕΛΠΪΔΗΣ: Πουλί, και χρειάζεται υπηρέτη;

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Αφού πρωτύτερα ήταν άνθρωπος.Γουστάρει ψαράκια; Τρέχω γιά ψαράκια. Γουστάρει φασουλάδα; Τρέχω γιά τσανάκα και φασόλια.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Πολύ τρεχάλας αυτός ο πούλος.Ξέρεις τώρα τι θέλω, τρεχάλα; Φώναξέ μου τον αφέντη σου.

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Μα τώρα κοιμάται. Εφαγε ραδίκια και μυγάκια και κοιμάται.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έλα ξύπνα τον..

ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Ξέρω πως θα τσαντιστεί, αλλά γιά χάρη σας θα τον ξυπνήσω..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Α να χαθείς, να χαθείς! Πώς δε με πέθανες!

Είσοδος έποπα 15΄΄

ΕΠΟΠΑΣ: Ανοίξτε τα χόρτα!κρατάτε τα κλαδιά! Να βγούμε καμία φορά…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Κύριε των δυνάμεων!τι είναι πάλι ετούτο το θεριό!Κοίτα φτερούγες!κοίτα λοφίο!

ΕΠΟΠΑΣ: Ποιός με ζητά;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ο Θεός!…έδωσε και ξεπουπουλιάστηκες…

ΕΠΟΠΑΣ:Μήπως με κοροϊδεύετε γιά το φτέρωμά μου;αλλά ξέρετε, εγώ ήμουν άνθρωπος και …

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι, όχι, δε γελάμε με σένα..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Το ράμφος σου είναι γιά γέλια…

ΕΠΟΠΑΣ: Αχ! Έτσι βλέπετε με ξεφτελίζει ο Σοφοκλής στις τραγωδίες του εμένα, τον Τηρέα!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Α, ο Τηρέας είσαι εσύ…Πουλί, ή παγόνι;

ΕΠΟΠΑΣ: Πουλί εγώ.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και πού΄ναι τα φτερά;

ΕΠΟΠΑΣ: Μαδήσανε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Από τι; Καμιά αρρώστεια;

ΕΠΟΠΑΣ: Όχι αλλα νά: κάθε χειμώνα, τα πουλιά χάνουν τα φτερά,και βγάζουν άλλα ξανά..Πέστε μου όμως,εσείς οι δύο τι είστε;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Εμείς;οι δύο; Άνθρωποι εμείς!

ΕΠΟΠΑΣ: Κι από πού;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Από κεί που βγαίνουν δέκα δήμαρχοι στο τετραγωνικό χιλιόμετρο..

ΕΠΟΠΑΣ: Πώς από τα μέρη μας;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Θέλαμε να έρθουμε σε επαφή..

ΕΠΟΠΑΣ: Επαφή;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Επειδη κάποτε ήσουν άνθρωπος, σαν κι εμάς…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Επειδή χρωστούσες χρήματα σαν κι εμάς..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Επειδή χαιρόσουν που δεν τά δινες, σαν κι εμάς…

Υστερα έγινες πουλί 1.26΄΄

Υστερα έγινες πουλί

Πέταξες πάνω από τη γή

Και θάλασσα φτερό

Όσα έχει ο άνθρωπος σκεφτεί

Όσα γνωρίζει ένα πουλί

Τα έχεις στο μυαλό

Γι΄αυτό και μείς ερχόμαστε

Να σε παρακαλέσουμε

Αν ξέρεις κάποια πόλη

Αφράτη άσπρη μαλακή

Και άνετη, να μας το πείς

Γιά να ξαπλάρουμε όλοι!

ΕΠΟΠΑΣ: Θέλεις πόλη μεγαλύτερη από το Καμπιέλο;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι μεγαλύτερη, νά΄ναι του γούστου μας!

ΕΠΟΠΑΣ.Μάλιστα.Θέλεις νά΄χει άρχοντες αριστοκράτες;              

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Εγώ! Τους διώξαμε τους αριστοκράτες,θυμάσαι;

ΕΠΟΠΑΣ: Ε, τι λογής πόλη θα θέλατε;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Να, μιά πόλη που να έχεις τέτοιους μπελάδες: έρχεται ξημερώματα ένας φίλος και μου λέει «κοιμάσαι ακόμη; Πλύσου, ντύσου και έλα να το ρίξουμε έξω με κρασί και φαγητό, ώσπου να σκάσουμε. Ελα αμέσως, αλλοιώς μη σώσω και σε δώ στις στεναχώριες μου»

ΕΠΟΠΑΣ: Πώ πώ, μεγάλες ταλαιπωρίες λαχταράς…κι εσύ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να με συναντά στο δρόμο ο πατέρας μιάς μοντέλας και με κατηγορεί που τον πρόσβαλα: «καλά τα κατάφερες με την κόρη μου βρέ ανεπρόκοπε! Την είδες να κυκλοφορεί μόλις βγήκε από το κομμωτήριο σινιαρισμένη και δεν την φλέρταρες, δεν την κόλλησες, δεν της έδωσες ένα φιλάκι και μου κάνεις και τον φίλο»

ΕΠΟΠΑΣ: Ε, πονηρούλη, τέτοιες συμφορές λαχταράς…Έχει πάντως μιά τέτοια πόλη, κοντά στην Ερυθρά θάλασσα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όχι, όχι κοντά στην καταιγίδα της ερήμου,θα μας πλακώσουνε πεζοναύτες και ταλιμπάνηδες..καμιά ελληνική πόλη δεν έχεις;

ΕΠΟΠΑΣ: Γιατί δεν πάτε στην Τσαρίτσανη να μείνετε;

Βλάχικο 7»

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μοιάζουμε γιά βλάχοι; Δεν μοιάζουμε!

ΕΠΟΠΑΣ: Αλλά έχει κι άλλους τόπους ωραίους: Ποντοχώρι, Ποντολίβαδο,Ποντοκώμη…

Ποντιακό 9»

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μήτε γιά Πόντιοι μοιάζουμε..Μήπως μοιάζουμε; Γιά πές μου, πώς είναι η ζωή με τα πουλιά;

ΕΠΟΠΑΣ: Έχει τις χάρες της με τον καιρό. Καταρχήν πρέπει να μάθεις να ζείς χωρίς πορτοφόλι.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έτσι αφαιρείς πολλή απάτη από τη ζωή!

ΕΠΟΠΑΣ: Και τσιμπολογάμε ανάμεσα σε τούφες σουσάμια και κορφούλες και παπαρούνες και στεφανάκια…

Μαστούρα 12΄΄

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μα εσείς ζείτε σαν τους νιόπαντρους!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Μιά στιγμή!Προβλέπω αλλαγές στον κόσμο των πουλιών.Αν μ΄ακούσετε,θα κερδίσετε πολλά!

ΕΠΟΠΑΣ: Σε τι να σ΄ακούσουμε;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Πρώτα από όλα, κόψτε τα φτερουγίσματα.Κόψτε τα τσίου τσίου και τα κουκουβάου.Οι άνθρωποι σας θεωρούν ανόητα πλάσματα, ανεμοδούρες,όσα παίρνει ο άνεμος..

ΕΠΟΠΑΣ: Στο Θεό σου, καλά μας έβρισες.Τι θέλεις να κάνουμε λοιπόν;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Να ιδρύσετε μιά πόλη!

ΕΠΟΠΑΣ: Να μείνουμε σε πόλη;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Βρε χαζομάρα που είπες.Κοίτα κάτω!

ΕΠΟΠΑΣ: Βλέπω.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Επάνω τώρα!

ΕΠΟΠΑΣ: Βλέπω.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Το λαιμό κούνα, το λαιμό!

ΕΠΟΠΑΣ: Και τι θα καταλάβω άμα στραμπουληχτώ;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Είδες τίποτα;

ΕΠΟΠΑΣ: Τον ουρανό και τα σύννεφα.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Αυτός δεν είναι των πουλιών ο Πόλος;

ΕΠΟΠΑΣ: Πόλος; Τι Πόλος;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Να, σα να λές «τόπος».Όταν γυρίζει σαν τη σβούρα, λέγεται Πόλος.Αν όμως τον περιφράξετε και τον κατοικήσετε, ο Πόλος θα ονομαστεί Πόλη.Στους ανθρώπους θα πέσετε σαν την ακρίδα και τους Θεούς θα ξεκάνετε από την πείνα…

ΕΠΟΠΑΣ: Πω πω! Μα τη γή και τις παγάνες, μα τα δίχτυα και μά τις θηλειές,καλύτερη ιδέα δεν άκουσα ώς τώρα! Μαζί σου θα την έχτιζα μιά τέτοια πόλη, αρκεί να συμφωνούσανε και τ΄άλλα τα πουλιά.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και ποιός θα τους εξηγούσε την υπόθεση;

ΕΠΟΠΑΣ: Εσύ! Έφαγα μιά ζωή μαζί τους, αλλά τους έμαθα ελληνικά. Βάρβαρα ήταν προηγουμένως.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και πώς θα τα καλέσεις;

ΕΠΟΠΑΣ: Εύκολα: μπαίνω στη φωλιά,ξυπνάω την αηδόνα μου και τα καλούμε

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Αγαπημένο μου πουλί, τώρα μη στέκεσαι,ξύπνα την, ξύπνα την!

Κάλεσμα των πουλιών 1.21΄΄

Πουλάκια, πουλάδες,κοτόπουλα,πάπιες

Ελατε, κοπιάστε, μαζί σας καλώ

Που τρώτε φρουτάκια,μυγάκια και σκνίπες

Ψαράκια,ψοφίμια και μέλι γλυκό

Ελάτε οι γλάροι, ελάτε οι γύπες

Ελάτε γεράκια γιά το ντεκόρ

Που έχετε φάει τόσους τερμίτες

Και έχετε χρώματα τεχνικολόρ

Εχουμε νέα,πλησιάστε πετρίτες

Λεφτά από πρόγραμμα κοινοτικό

Είσοδος των πουλιών 1.52

ΧΟΡΟΣ: Που που που που που που που που,που ναι αυτός που μας εκάλεσε; Που που που που που που που ,σε ποιό μέρος να ζεί;

ΕΠΟΠΑΣ: Ιδού, βρίσκομαι στην θέση μου αρχήθεν και φίλους δεν παρατάω!

ΧΟΡΟΣ: Τι καλά λόγια έχεις γιά μένα;

ΕΠΟΠΑΣ: Λόγια σίγουρα, δίκαια, ωφέλιμα,γλυκά! Μου κουβαλήθηκαν δυό άνθρωποι με εξαιρετική σκέψη!

ΧΟΡΟΣ: Άνθρωποι; Άνθρωποι;

ΕΠΟΠΑΣ:Λέω ότι φέρνουν ένα πελώριο θέμα!

ΧΟΡΟΣ: Πιό πελώριο λάθος από σένα δεν έχω ξαναδεί! Τι λές βρε!

ΕΠΟΠΑΣ: Μη φοβάσαι από τώρα, λόγια είναι..

ΧΟΡΟΣ: Α, ρε, τι μούκανες..

ΕΠΟΠΑΣ: Δέχτηκα ανθρώπους που ήθελαν μιά σχέση μαζί μας.

ΧΟΡΟΣ: Κι έκανες τέτοιο πράγμα;

ΕΠΟΠΑΣ: Και τό΄κανα και το παινεύομαι.

ΧΟΡΟΣ: Κι είναι εδώ; Ανάμεσά μας;

ΕΠΟΠΑΣ: Όπως με βλέπεις και σε βλέπω

ΧΟΡΟΣ: Προδοθήκαμε. Την πατήσαμε. Αυτός ήταν φίλος μας και συναγωνιστής μας.Και τώρα παραβίασε όλους τους νόμους των πουλιών και μας παράδωσε σε μιά άσχημη φάρα που μας φέρεται εχθρικά.Αλλά με αυτόν θα λογαριαστούμε αργότερα. Τώρα να δικάσουμε και να σκοτώσουμε αυτούς τους ανθρώπους.

Απειλή 22΄΄

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Χαθήκαμε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ποιος φταίει γι΄αυτό; Εσύ και μόνον εσύ! Τι σ έπιασε και μ΄έφερες εδώ;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Γιά να μ΄ακολουθείς.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και να κλαίω με μαύρο δάκρυ;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ακου τι λέει! Πως θα κλαίς βρε, αφού θα σου βγάλουνε τα μάτια;

ΕΠΟΠΑΣ: Τι πάτε να κάνετε βρε αγρίμια; Χωρίς απρόκλητον επίθεσιν πάτε να κομματιάσετε δυό ανθρώπους, συγγενείς της γυναικός μου;

ΧΟΡΟΣ:Να τους λυπηθούμε; Όσο και τους λύκους!Υπάρχουν μεγαλύτεροι εχθροί από αυτούς;

ΕΠΟΠΑΣ: Μωρέ από την φύση τους είναι εχθροί αλλά στους σκοπούς είναι φίλοι! Ήρθαν να μας μάθουν κάτι χρήσιμο!

ΧΟΡΟΣ: Από πότε μαθαίνει κάποιος από τους εχθρούς του;

ΕΠΟΠΑΣ: Από πάντα!από τους εχθρούς μαθαίνει κανείς πολλά επειδή ο φόβος φυλάει τα έρμα! Από φίλο θα το μαθαίνατε αυτό; Όχι! Κοίτα: οι πόλεις από τους εχθρούς έμαθαν να χτίζουν τείχη και να έχουν στρατό.Ετσι, το μάθημα από τους εχθρούς σώζει παιδιά, σπίτι, τουρισμό και οικονομία.

ΧΟΡΟΣ: Μήπως πρέπει να τους ακούσουμε;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σα να χαλαρώνουνε..κάνε όπισθεν με τρόπο..

ΕΠΟΠΑΣ: Βεβαίως να τους ακούσουμε! Σε μένα είναι νομικά σωστό να μου κάνετε τη χάρη.

ΧΟΡΟΣ: Σύμφωνοι, ώς τώρα, σε τίποτε δεν σου πήγαμε κόντρα.Ανάπαυση! Ας διαπραγματευτούμε.Έι, Έποπα, εσένα θέλω!

ΕΠΟΠΑΣ: Τι θέλεις να μάθεις;

ΧΟΡΟΣ: Μωρε τι είναι ετούτοι;

ΕΠΟΠΑΣ:Ξενάκια, από την Ελλάδα τη μυαλωμένη.

ΧΟΡΟΣ: Και τι ζητάνε ανάμεσα στα πουλιά;

ΕΠΟΠΑΣ: Έρωτας!Γιά τη ζωή σας και την συμπεριφορά σας και ενα γένει γιά …όλα.Λένε ότι αξίζει να μείνουν μαζί μας προς δημιουργίαν πλεονεκτημάτων που θα την έφεραν εις θέσιν….Μωρέ λένε πως είναι όλα δικά σου! Και το εδώ! Και το εκεί! Και το καταδώ! Και το κατακεί! Που να τα πείς και που να τα πιστέψουν! Με το λέγε λέγε βέβαια θα το καταφέρουν..

ΧΟΡΟΣ: Τρελός; Τέτοιο πράμα;

ΕΠΟΠΑΣ: Απερίγραπτο πόσο είναι μυαλωμένος!

ΧΟΡΟΣ: Του κόβει δηλαδή;

ΕΠΟΠΑΣ: Αλεπού πονηρεμένη,απάτη, καταφερτζής, μέσα σ όλα!

ΧΟΡΟΣ: Αιντε ,άιντε, πές του να μας μιλησει.Όσο ακούω ,τόσο αναπτερώνομαι..

ΕΠΟΠΑΣ: Ωραία, αρχίζουμε.Εσείς καθήστε, κι εσύ ξεκίνα να μιλάς

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι!πρώτα θέλω εκεχειρία.Ούτε δαγκώματα, ούτε τσιμπήματα,ούτε να μου σκαλίζουνε τα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μη μου λές αυτά…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι βρε! Γιά τα μάτια να μη μου σκαλίζουν θα έλεγα..

ΧΟΡΟΣ: Συμφωνούμε!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ορκίσου! Αμέσως!

ΧΟΡΟΣ: Ορκίζομαι να αρέσει το έργο αυτό σε όλους τους θεατές.Κι άν δεν αρέσει, να κερδίσω τουλάχιστον τις εντυπώσεις.

ΕΠΟΠΑΣ:Ακούστε κόσμε: ο στρατός καταθέτει τα όπλα και να έχετε το νού σας στα επίσημα ανακοινωθέντα.

ΧΟΡΟΣ: Έτοιμοι.Ακούμε.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Ψοφάω να σας μιλήσω.Σα να κρατάω ζυμάρι που πάει να φουσκώσει.Στεφάνι θέλω. Και τα χέρια μου να πλύνω!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τρώμε; Τρώμε; Πότε τρώμε;        

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όχι! Θα σας ραγίσω την καρδιά.Σας συμπονώ, εσάς που είσασταν βασιλιάδες

ΧΟΡΟΣ:Βασιλιάδες; Τίνος βασιλιάδες;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Όλων μας! Δικοί μου, τούτου εδώ,και του ίδιου του Δία!Γεννηθήκατε πρίν από την Γή!

ΧΟΡΟΣ: Από τη Γή;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ναί σου λέω..

ΧΟΡΟΣ: Ε, αυτό δεν τό΄ξερα..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ε, δεν ξέρεις και πολλά, δεν ξέρεις τον Αίσωπο.Ξέρεις τι λέει ο Αίσωπος; Όταν πέθανε ο πατέρας του κορυδαλλού, ο γιός του δεν είχε που να τον θάψει και τον έθαψε μέσα στο κεφάλι του.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Άρα ο κορυδαλλός είναι θαμμένος στον Κορυδαλλό…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Αφού λοιπόν  γεννηθήκατε πρίν την Γή και τους θεούς, δεν σας ανήκει η Βασιλεία;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βεβαίως,και πρέπει να ακονίζουμε τα ράμφη μας.Δεν θα δώσει εύκολα το σκήπτρο ο Δίας στον Δρυοκολάπτη.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τον παλιό καιρό, δεν κυβερνούσαν οι Θεοί, αλλά τα πουλιά.Ο πετεινός ήταν άρχοντας στους Πέρσες,γι΄αυτό τον λένε ακόμη περσικό πουλί.Και το γαλόπουλο κυβερνούσε τους Γάλλους!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γι αυτό και βολτάρει περήφανος στο κοτέτσι, με το λοφίο του.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ηταν τόσο δυνατός, ώστε ακόμη και σήμερα, μόλις τον ακούνε το πρωί σηκώνονται όλοι και τρέχουν στη δουλειά.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εγώ να σου πώ γιά αυτό.Εξαιτίας του πετεινού έχασα μιά κάπα μάλλινη.Ξενυχτούσα και μεθούσα και τα μεσάνυχτα λάλησε αυτός κατά λάθος. Νομίζω κι εγώ πως ήταν πρωί,βγαίνω στο δρόμο, κι ένας κλέφτης με βαράει στην πλάτη κια εγώ πέφτω και φωνάζω και πάει η κάπα μου, μου την έκλεψε και …

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Συνεχίζω.Ο μπούφος τότε βασίλευε στους Έλληνες.

ΧΟΡΟΣ: Στους Έλληνες;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Από τότε, όταν ακούμε μπούφο, φτύνουμε στον κόρφο μας.Και ο κούκος ήταν βασιλιάς στην Μέση ανατολή. Μόλις ο κούκος έκανε κούκου, έβγαιναν και θέριζαν στις πεδιάδες.

Κούκος 15΄΄

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γι αυτό και η έκφραση «μου έκανε κούκου».

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Και το πιό σπουδαίο.Ο Δίας έχει σύμβολο τον αητό,η κορούλα του την κουκουβάγια, και ο Απόλλωνας, πιό παρακατιανός, το γεράκι.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γιά φαντάσου!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τόσο σπουδαία σας νόμιζαν κάποτε.Σήμερα σας έχουν γιά σκλαβους, γιά ηλίθια, γιά γύφτους.Σας κυνηγάνε όλη μέρα και οι πουλολόγοι στήνουν θηλειές, δίχτυα και ξώβεργες.Μετά σας δένουν σε αρμαθιές και σας πουλάνε.

ΧΟΡΟΣ: Έτσι είναι!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και το χειρότερο, δεν σας μαγειρεύουν σκέτα,αλλά σας τρίβουνε τυρί, λάδι, αρωματικά,ξύδι.Σας βάζουνε σάλτσες γλυκιές κια παχιές και σας περιχύνουνε ζεματιστά σα νά στε ψοφίμια!

ΧΟΡΟΣ: Μας φαρμάκωσες άνθρωπε!Δάκρυσα με των πατεράδων μου την κακομοιριά!Αλλά εσύ έχεις έρθει να με σώσεις.Και γώ σου εμπιστεύομαι τα παιδιά μου γιά να ζήσουμε μαζί.Αλλά οδήγησέ μας, πές μας τι να κάνουμε.Δεν αξίζει η ζωή άν δεν πάρουμε πίσω την κυβέρνηση!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Λοιπόν, νομοθετώ.Μία και αδιαίρετη η πόλη των πουλιών.Θα χαράξουμε έναν κύκλο στον αέρα και θα χτίσουμε τείχη.Μετά ,θα ζητήσουμε από τον Δία την εξουσία,κι άν δε μας τη δώσει, θα κηρύξουμε τζιχάντ και θα απαγορέψουμε στους θεούς να περνάνε κορδωμένοι από τον ουρανό.Μετά θα ειδοποιήσουμε τους ανθρώπους να θυσιάζουν πρώτα σε εμάς. Όχι στην Αφροδίτη, αλλά στο τριπουτσόνι.Όχι στον Ηρακλή, αλλά στον αητό.Και να μας προσφέρουν μεγάλα κουνούπια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γουστάρω κουνούπι να σφάζεται!

ΧΟΡΟΣ: Και πως θα μοιάζουμε Θεοί και όχι καλιακούδες με τα φτερά που έχουμε;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Χαζά και χαμένα! Ο Ερμής πετάει και είναι Θεός.Η Νίκη πετάει με χρυσά φτερά.Ο Θεός Έρωτας πετάει.Η Ιριδα μοιάζει με ντροπαλή αγριοπεριστέρα, που λέει ο Όμηρος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αλλά σάμπως και ο Δίας δεν θα μας ρίξει κεραυνό με φτερά;

ΧΟΡΟΣ:Κι άν οι άνθρωποι δεν καταλάβουν ότι είμαστε Θεοί και συνεχίσουν να πιστεύουν στους Ολύμπιους;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τότε, τα σπουργίτια θα ρημάξουν τα χωράφια τους κι έπειτα,άς κάνει διανομή σίτου η Δήμητρα..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αποκλείεται.Πάλι την κόρη της θα ψάχνει..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Και τα κοράκια θα βγάλουνε τα μάτια από τα βόδια κι άς έρθει ο Απόλλωνας να τα γιατρέψει..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:΄Οχι,άσε με πρώτα να πουλήσω τα δυό μου βοϊδάκια..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Αν μας πιστέψουν, όλα τα καλά θα είναι δικά τους!

ΧΟΡΟΣ: Γιά πές μου ένα καλο.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Οι κουκουβάγιες και οι τσίχλες θα τρώνε τις ακρίδες και τα μυγάκια.

ΧΟΡΟΣ: Και πώς θα πλουτίζουν;αυτό το θέλουν πολύ.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τα πουλιά ξέρουν τον καιρό και θα γλυτώνουν τα καράβια.

ΧΟΡΟΣ: Πώς;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Τα πουλιά θα λένε στους καπετάνιους: ταξίδευε τώρα.Η μή ξεμυτίζεις, έρχεται τυφώνας!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γίνομαι καραβοκύρης, και καράβι αγοράζω και μαζί σας δεν μπορώ να μείνω.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τα πουλιά θα δείχνουν στους ανθρώπους τους κρυμμένους θησαυρούς.Όλοι εξάλλου λένε «κανένας δεν ξέρει που φυλάω τα λεφτά μου, εξόν κανένα πουλί»

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πουλάω το καράβι, αγοράζω τσάπα, και ξεθάβω τα χρυσαφικά.

ΧΟΡΟΣ: Και πώς τα πουλιά θα χαρίζουν Υγεία;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Δεν είναι μεγάλη υγεία να ευτυχούν; Κανένας δυστυχισμένος δεν έχει έχει την υγειά του.

ΧΟΡΟΣ: Και πώς θα φτάνουν στα γηρατειά, αφού και το Γήρας είναι Θεός; Ή θα πεθαίνουν από μικρά παιδάκια.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Προς Θεού, όχι! Ακόμη τριακόσια χρόνια θα τους προσθέσουν τα πουλιά!

ΧΟΡΟΣ: Από ποιόν;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Από τον εαυτό τους! Δεν ξέρετε ότι η κουρούνα η φλύαρη ζεί πέντε γενιές ανθρώπων;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ηβοί! Πολύ καλύτερα από τον Δία θα μας κυβερνάνε τα πουλιά!

Τέρμα βασικά 1.17΄΄

Τέρμα βασικά στους πέτρινους ναούς

Και στις πόρτες τις χρυσές

Θα μένουμε σε θάμνους και πουρνάρια

Γιά τα πουλιά τα ιερά

Φτάνει και περισσεύει ένα λιόδεντρο

Κι ούτε στους Δελφούς, ούτε στην έρημο

Θα τρέχουμε γιά τις θυσίες

Στις αγριελιές, στις κουμαριές

Κρατώντας στάρι και κριθάρι

Θα σηκώνουμε τα χέρια

Ζητώντας όλες μας τις χάρες

Φίλε μου άνθρωπε ο.58΄΄

[ΧΟΡΟΣ]

Φίλε μου άνθρωπε καλέ

Που σε είχα γιά εχθρό

Είμαι σύμμαχός σου

Και μαζί σου συμφωνώ

Θα νικήσουμε μαζί σου

Βάζουμε τη δύναμη

Κι εσύ βάλε το μυαλό!

ΕΠΟΠΑΣ: Φτάνουν τα λόγια. Αρχίζουν τα έργα.Εμπρός, αναφερθείτε!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Έγινε! Ονομάζομαι Πεισθέταιρος. Αυτός είναι ο Ευελπίδης από Τραγοπηδήματα.

ΕΠΟΠΑΣ: Σας χαιρετώ και σας καλώ στην φωλιά μου.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Μιά στιγμή.Πώς θα συνυπάρξουμε αφού εμείς δεν πετάμε;

ΕΠΟΠΑΣ: Θα συνυπάρξουμε περίφημα.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μήπως την πατήσουμε όπως λέει ο Αίσωπος γιά μιά αλεπού που την πάτησε κάνοντας παρέα με έναν αετό;

ΕΠΟΠΑΣ: Βρε μή φοβάστε. Είναι μιά ριζούλα.Την μασουλάτε και βγάζετε φτερά.

Μαστούρα 12»

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ.Ας μπούμε τότε.

ΧΟΡΟΣ: Ε, σε καλώ, σε φωνάζω

ΕΠΟΠΑΣ: Ε, τι καλείς, τι φωνάζεις;

ΧΟΡΟΣ: Αυτούς πάρε τους μαζί σου να φάνε  μέχρι σκασμού,αλλα βγάλε την Αηδόνα έξω, να την χαρούμε λιγάκι..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Άντε, βγάλε έξω το πουλάκι να το δούμε κι εμείς

ΕΠΟΠΑΣ: Βγές, αηδόνα, γιά τους φίλους μας!

Αηδόνα 1.12

Ξανθειά μου αγαπημένη

Πιό τέλειο απ΄ολα τα πουλιά

Συντρόφισσα αηδόνα

Των τραγουδιών μου συντροφιά

Ήρθες, φάνηκες, ήρθες

Μου φέρνεις γλυκειά φωνή

Φλογέρα της άνοιξης παίξε

Κι έπειτα πάλι από την αρχή

Φτερά να σου φυτρώσουν 1.32

Φτερά να σου φυτρώσουν ,να  η καλύτερη ευχή!

Αν θεατή βαρυόσουνα τα δράματα κι είχες φτερά

Σπίτι σου θα πετάγοσουν,θα τεμπέλιαζες

Κι ύστερα σε μάς τους κωμικούς θα γύριζες!

Κι άν κανενός του ηρχόνταν κόψιμο

Δεν θα σφιγγόταν εδω κάτω αλά ψηλά

Θα ανέβαινε και θα την αμολούσε

Κι ύστερα ξαναγυρνά στη θέση του

Κι άν κάποιος που γουστάρει παντρεμένη

Θα δεί τον άντρα της εδώ μέσα στο θέατρο

Ευθύς αναχωρεί στην αγκαλιά της

Κι έπειτα ξαναγυρνά στη θέση του

Φτερά να σου φυτρώσουν, νά η καλύτερη ευχή!

Όπως αυτός: από φτερού ξεκίνησε,

Έγινε κοινοτάρχης, νομάρχης, στρατηγός

Και σήμερα είναι ο πρωθυπουργός!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Μάλιστα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πιό χαζή εμφάνιση δεν έχω ξαναδεί.

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τί γελάς;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Με τις φτερούγες του. Ξέρεις με τι μοιάζεις;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ:Εσύ πάντως με κακοχυμένη χήνα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και εσύ με κοτσύφι, κουρεμένο γουλί!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Εμ, έτσι γίναμε που λέει και ο Αισχύλος «ουχί εξ άλλων, αλλά εξ εαυτών».

ΧΟΡΟΣ: Τι κάνουμε τώρα;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Πρώτα θα βαφτίσουμε την πόλη και θα κάνουμε αγιασμό.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι όνομα, τι όνομα…Να την βγάλουμε κάτι σοβαρό, από τον πολιτισμό, να τη βγάλουμε «Αθήνα».

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Σιγά μη τη βγάλουμε Μαλακάσα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κάτι πολύ χαώδες, από τα σύννεφα, από τα ψηλά..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Συννεφούκωλη!

ΧΟΡΟΣ: Τι είπες;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Είπα: Συννεφούπολη!

ΧΟΡΟΣ: Γιούχου και τσίου τσίου! Τέλειο όνομα.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ιδού λοιπόν η Συννεφούπολη.Πατρίδα όλων των ψευταράδων και των ξιππασμένων!

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Και το καλύτερο.Εδώ είναι η Κέρκυρα! Που είναι μόνον λόγια και μηδέν έργα!

ΧΟΡΟΣ: Και ποιος  θα είναι ο πολιούχος μας; Σε ποιόν θα καίμε τα  λιβάνια;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Να αφήσουμε την Άντζελα;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ε, τώρα ,γυναίκα όμορφη, άντε να νοικοκυρέψει πόλη..

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Τον Δένδια;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Ε, τώρα, δικηγόρος άνθρωπος, που να νοικοκυρέψει πόλη…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ε, απομένει ο Γεωργιάδης…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ε, τώρα,με μπούρδες,άντε να νοικοκυρέψει πόλη…

ΧΟΡΟΣ: Και οι δυνάμεις ασφαλείας;

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ο Κόκκορας!θεωρείται το πιό φοβερό κλωσσόπουλο!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ε,ρε στρατηγέ Κλωσσόπουλε…

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Οσο γιά σένα,χτίζε, κουβάλα αμμοχάλικο,ξεντύσου,κάνε λάσπη,κουβάλα πηλοφόρι.Δούλευε!Εγώ αποσύρομαι.Κοίτα να είναι όλα έτοιμα στο τέλος!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πήγαινε ξεκουράσου,κι εγώ θα σταθώ στο πόδι σου. Αυτή είναι η δουλειά των νέων.Ας ξεκινήσει ο αγιασμός.

ΧΟΡΟΣ: Να παίξει πρώτα ο κόρακας

Κόρακας 14

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σταμάτα βρέ.Τι ήταν αυτό; Και νόμιζα πως τα είδα όλα στην ζωή μου!Άκου κοράκι μουσικός! Ιερέα, η σειρά σου!

ΙΕΡΕΑΣ: Αρχίζω ευθύς.Που είναι το σφάγιον;.Υπέρ της Εστίας των πουλιών,υπερ του κούρκου του σπιτικού,υπέρ των πουλιών στον Όλυμπο, αρσενικών και θηλυκών, σε όλους και όλες.Υπέρ των Κουραμάδων και των Καρουσάδων,υπερ των Περλεψιμάδων,υπερ της Αρτέμιδος της καρδερίνας…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καρδερίνα η Άρτεμη! Όχι κωλοσούσα η Άρτεμη…

ΙΕΡΕΑΣ: Υπερ του σπίνου και της στρουθοκαμήλου,μητρός θεών τε και ανθρώπων..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Στρουθοκάμηλε, μεγάλη θεά μητέρα των ανοικονόμητων!

ΙΕΡΕΑΣ: Υπερ των πτηνών και των απογόνων τους.Υπέρ του δρυοκολάπτη και του γύπα και του γυπαετού και του χρυσαετού και τους γλάρου και της καλογρίτσας και της παπαδίτσας…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σταμάτα βρέ σταμάτα! Μη προσκαλείς άλλους.Σε ποιά θυσία καλείς να φάνε γύπες και αετοί; Δεν  βλέπεις που αυτό δεν φτάνει να χορτάσει μήτε έναν κούκο; Φύγε. Θα θυσιάσω μοναχός μου.Αρχίζω την θυσία.

Σιτάρ 12

ΠΟΙΗΤΗΣ: Α, Συννεφούλα, συννεφούλα, να γυρίσεις σου ζητώ απ΄τους γκόμενους που τρέχεις  κάθε βράδι!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μπά; Από πού ξεφύτρωσε τούτο το πράμα; Λέγε ποιός είσαι;

ΠΟΙΗΤΗΣ: Εγώ είμαι ένα τραγουδιστής του έρωτα και της ζωής. Σ΄έχω κάνει θεό μιά φορά να σε δώ.Στα χέρια σου μεγάλωσα.Έχω μεγάλο ταλέντο στα χείλη.Πρόθυμος των Μουσών υπηρέτης, που λέει ο Όμηρος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Υπηρέτης εσύ, με τέτοια κόμμωση;              

ΠΟΙΗΤΗΣ: Κοίτα, εμείς οι πνευματικοί άνθρωποι είμαστε πρόθυμοι υπηρέτες του λαού.Μπήκες;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γι΄αυτό και το ρουχαλάκι σου πρόθυμα μπάζει κρύο.Λέγε τι θέλεις;

ΠΟΙΗΤΗΣ: Ώ ναίσκε, ναίσκε, από καιρό τηνε δοξάζω ετούτηνα την πόλη!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κάτσε βρε.Τώρα δεν της κάνω τα εγκαίνια; Τώρα δεν τη βάφτισα;

ΠΟΙΗΤΗΣ: Ναί μα σάμπως αλόγων στραφταλιστό κάλπασμα είναι της έμπνευσής μου η ταχύτητα! Πάτερ εσύ, της Αίτνας αρχιτέκτονα,με της κεφαλής σου νεύμα παράσχου ό,τι έχεις ευχαρίστηση από τα δικά σου αγαθά!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να του δώσουμε κάτι να ησυχάσουμε. Να πάρε αυτό το γελεκάκι.

ΠΟΙΗΤΗΣ: Η Μούσα μου δέχεται το δώρο σου με έλλειψη απροθυμίας. Αλλά θά΄πρεπε να ξέρεις πως όποιος την νύχτα πορπατεί, λάσπες και σκατά πατεί, παρέα με τους τσοπαναραίους.Χαραμίστηκε το γελεκάκι χωρίς πουκάμισο. Τό΄πιασες;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ.Αντε πάρτο και δρόμο.

ΠΟΙΗΤΗΣ: Φεύγω και στην πόλη φτάνοντας θα συνθέσω κάτι τέτοιο: ώ συ στο χρυσό που ξεκουράζεσαι σκαμνί, δόξασε την τρομερή,την κρυερή, πήρα τον δρόμο το στρατί σε χιονισμένα διάσελα μές στις κλεισούρες-όιντα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Συνεχίζω: ελέησον, ελέησον…

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Μή! Μη θυσιάζεις τον τραγί!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μα τι γίνεται..

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Είμαι χρησμολόγος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μπρός, προφήτευε!

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ:Μη! Μη περιφρονείς τα θεία, έξυπνε, επειδή υπάρχει εδώ ένας χρησμός που μιλά πεντακάθαρα γιά την Συννεφούπολη.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και γιατί δεν μου τά΄λεγες από πρίν;

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Ο Θεός μ΄έμπόδιζε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τέλος πάντων. Τους χρησμούς λέγε, τους χρησμούς!

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Οταν κάργιες καθήσουνε αντάμα με τους λύκους,στης Μικρασίας τα βουνά και στης Τουρκιάς  τα μέρη..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά αυτά.Εγώ με τους Τούρκους τι σχέση έχω;

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Πάψε!δεν ιδρύσατε τμήμα τουρκολογίας στο πανεπιστήμιο;Πρώτα θυσίασε κριάρι, κι όποιος έρθει πρώτος να προφητέψει,δώστου σακάκι καθαρό και ζεύγος πέδιλα.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ.Λέει και γιά πέδιλα, έτσι;

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Πάρε δες το βιβλίο! Κι άν θεόπαιδό μου τα κάνεις όλα καθώς στα λέω, αητός θα γίνεις στα σύννεφα. Αν όμως όχι, μήτε αητός μήτε τρυγόνι, μήτε κολιμπρί!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τα λέει όλα αυτά, έτσι;

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Πάρε δες το βιβλίο!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Λοιπόν, αυτοί οι χρησμοί δεν μοιάζουν από αυτούς που έλαβα από τον Απόλλωνα: κι άν έρθει απρόσκλητος κάποιος φαντασμένος και σαν την σπάει την ώρα του αγιασμού, να τον κοπανάτε στα πλευρά ανάμεσα!

ΧΡΗΣΜΟΛΟΓΟΣ: Τώρα κάτι μας είπες!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πάρε δες το βιβλίο!Στα τσακίδια! Στον κόρακα!

ΜΕΤΩΝ:Ήρθα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Νάτα μας! Ήρθες!να κάνεις τί; Με ποίαν τακτικήν.Πού στηρίζεσαι;

ΜΕΤΩΝ: Θέλω να χαράξω τον αέρα και να τον χωρίσω σε δρόμους.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μα προς Θεού!ποιός είσαι;

ΜΕΤΩΝ: Ποιός είμαι! Ποιός είμαι! Εγώ; Ο Μέτωνας. Πασίγνωστος στην Αθήνα και στο Κολωνάκι.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και τα σύνεργά σου, τί είναι;

ΜΕΤΩΝ. Χαράκι αέρος.Βλέπεις, ο αέρας είναι τριγύρω σαν κατσαρόλα.Βάζω λοιπόν ένα καμπύλο χαράκι και… καταλαβαίνεις;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεν καταλαβαίνει.

ΜΕΤΩΝ: Με τον διαβήτη μετράω γιά να τετραγωνιστεί ο κύκλος και το κέντρο της πόλης στη μέση. Οσο γιά δρόμους θα είναι σαν αστέρι στρογγυλό και σε γωνία ορθή σαν ακτίνες. Που λάμπουν!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σκέτος Θαλής! Μέτωνα…Μέτωνα…

ΜΕΤΩΝ.Ορίστε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ξέρεις ότι σε αγαπώ.Ακου με λοιπόν και δίνε του με τρόπο.

ΜΕΤΩΝ: Τι κακό συμβαίνει;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να, όπως στην Σπάρτη διώχνουν με το έτσι θέλω τους ξένους και μάλιστα πέφτει πολύ ξύλο..

ΜΕΤΩΝ: Τι; Έχετε αναρχικές ταραχές στην πόλη;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: ¨Οχι βρε, αλλά είπαμε να ξεφορτωνόμαστε σοτυς ξιππασμένους!

ΜΕΤΩΝ: Ε, να του δίνω τότε…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Να του δίνεις, μόνον που δεν ξέρω άν προλαβαίνεις! Δεν πάς κάπου να μετρηθείς μονάχος σου;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Που είναι οι επιτροπές;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ποιός είναι πάλι αυτός ο Σαρδανάπαλος;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Βρίσκομαι εδώ, διορισμένος Επίτροπος στην Συννεφούπολη.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μπά; Και ποιός σε έστειλε εδώ;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Ένα σκάρτο νομοσχέδιο της Βουλής.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Να πάρεις λοιπόν την αμοιβή σου και να φύγεις χωρίς φασαρίες;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ:Βεβαιότατα.Έπρεπε να μείνω στην Αθήνα,στην Βουλή ,να παραστώ σε μία επερώτηση.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πάρτα και φύγε!

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Τι ήταν αυτός ο φούσκος;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Απάντηση στην επερώτηση!

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Είμαι επίτροπος και με δέρνουν! Θέλω μάρτυρες!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εξαφανίσου!

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ:Αν ο Συννεφοπουλίτης αδικεί τον Γαστουριώτη…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Μπά; Νομοσχέδιο!

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ: Είμαι νομοθέτης και ήρθα να σας πουλήσω καινούργιους νόμους!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι λογής;

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ:Ομοια μέτρα και σταθμά οι Συννεφοπολίτες να χρώνται με τους Ολοφυξίους..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και εσύ όμοια με τους Κωλοχτυπίους!

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ: Μα τι έπαθες;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεν θα ξεκουμπιστείς με τους νόμους σου;Ξυνούς θα στους βγάλω!

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Εγκαλώ τον Πεισθέταιρον να δικαστεί τον Απρίλιον διά ύβριν!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βρε ακόμη εδώ είσαι εσύ;

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ: Εαν δε κάποιος εκδιώκει τους άρχοντας και δεν αποδίδει χαρτόσημον..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αμάν! Κι εσύ εδώ;

ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ: Θα σε μηνύσω! Θα σε διαλύσω!Ένα εκατομμύριο ευρώ!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εγώ θα σε διαλύσω!

ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ: Θυμάσαι ένα βράδι που εξύβρισες τα θεία;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πιάστε τον μωρέ, πιάστε τον! Πάω μέσα, να θυσιάσω μονάχος μου!

Τα πουλιά 1.31

Ευτυχισμένα τα πουλιά με τα φτερά που έχουν

Μήτε χειμώνα παλτουδιά μήτε το καλοκαίρι

Που εμείς ξεροψηνόμαστε τα νοιάζει να ντυθούνε

Στις αγκαλιές των λιβαδιών στα φύλλα κατοικούνε

Την ώρα που ο τζίτζικας τριζοβολά στον ήλιο

Ξεχειμωνιάζουν στις σπηλιές παίζοντας με νεράιδες

Και βόσκουνε την άνοιξη μυρτιές στα περιβόλια

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Οι οιωνοί παιδιά μου είναι ευνοϊκοί! Α, ένας αγγελιοφόρος ,έρχεται. Να τον ρωτήσουμε τι συμβαίνει.Πώς τρέχει! Σαν Σε Ολυμπιακούς αγώνες!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Που ναι τος που ναι τος που ναι τος που;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: εδώ ναι τος!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Τέλειωσε το τείχος!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Θαυμάσια!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Τέλεια κατασκευή,εντυπωσιακή.Στο πλάτος του επάνω δύο χοντροί μπορούν να οδηγήσουν δύο άρματα με δούρεους ίππους!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τί μου λές!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Και το ύψος του είναι ,είναι,τόχω μετρημένο,εκατό απλωσιές!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ύψος ,έ; Και ποιοί τα κατάφεραν;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Τα πουλιά! Κανένας άλλος! Ούτε αρχιτέκτονας, ούτε πετράς, ούτε τίποτα! Αφού σάστισα! Μόνα τους! Ήρθαν τριάντα χιλιάδες Γέρανοι από την Λιβύη που είχαν καταπιεί πέτρες γιά τα θεμέλια.Μετά, πελεκούσαν τις πέτρες άλλοι Γέρανοι. Δέκα χιλιάδες πελαργοί δούλευαν τις πλίθρες και οι Χαράδριοι κουβαλούσαν νερό.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και τα πηλοφόρια;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Ερωδιοί στα πηλοφόρια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κα πως έβαζαν τη λάσπη;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Εδώ να δείς εξυπνάδα: οι χήνες με τα πόδια τους σα φτιάρια, την έρριχναν στα πηλοφόρια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Με τα πόδια! Κοίτα τι γίνεται…

ΑΓΓΕΛΟΣ:Οι πάπιες μετά κουβαλούσαν τις πλίθρες και τα χελιδόνια κουβαλούσανε λάσπη με το ράμφος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Είναι να πληρώνει κανείς εργάτες σήμερα;Και γιά λέγε, τα ξύλινα μέρη, πώς έγιναν;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Μαραγκοί ήταν οι πελεκάνοι.Με τις μύτες τους κάνανε τις πύλες.Σα νάσουνα σε ταρσανά.Τώρα είναι όλα κλειδωμένα και ασφαλισμένα και τα φυλάνε περίπολοι, σκοπιές, κουδούνια, φωτιές στους πύργους.Πάω να πληθώ κι εσύ κανόνισε.

ΧΟΡΟΣ: Έμεινα σύξυλος που τέλειωσε το τείχος.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κι εγώ. Νά΄τον ξανάρχεται!

ΑΓΓΕΛΟΣ: Ωχ αμάν αμάν!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι πάθαμε πάλι..

ΑΓΓΕΛΟΣ: Φοβερά και  τρομερά πάθαμε!Μπήκε ένας Θεός πετώντας μέσα από τις πύλες χωρίς να γίνει αντιληπτός από τους σκοπούς, τις καλιακούδες..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πω πω, τρισάθλια παρανομία! Ποιός ήταν;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Ιδέα δεν έχω.Φτερά πάντως είχε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά, τα περίπολα,τι έκαναν;

ΑΓΓΕΛΟΣ.Μα, στείλαμε περίπολα.Τριάντα χιλιάδες γεράκια και όσα πουλιά έχουν νύχια:κιρκινέζια,γύπρς, κουρούνες, αετούς.Ανω κάτω έγινε ο ουρανός καθώς νααζητούσαμε τον θεό. Δεν πρέπει νά ΄ναι μακριά.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Στα όπλα! Στα όπλα!

Στα όπλα 26΄΄

ΧΟΡΟΣ: Αρχίζει πόλεμος απερίγραπτος, εμείς με τους Θεούς!Τον νού σας, ακούω βόμβο φτερωτό να πλησιάζει!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ε!που πάς; Στόπ. Ακίνητος.Στέκα, φρέναρε.Ποιά είσαι βρέ; Από πού είσαι βρέ; Είσαι και λέγεσαι;

ΙΡΙΣ: Από τους θεούς του Ολύμπου.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όνομα; Τί όνομα έχεις; Καράβι; Καπέλο;

ΙΡΙΣ: η Ιρις η ταχυτάτη.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βαπόρι; Νταλίκα;

ΙΡΙΣ: Έ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Χάθηκε ένα γεράκι να την τσακώσει;

ΙΡΙΣ: Να τσακώσει εμένα; Τι είναι πάλι αυτό;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Α,θα αναστενάξεις!

ΙΡΙΣ: Κοίτα πράγματα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Από ποιά πύλη, μπήκες, σιχαμένη;

ΙΡΙΣ: Απο ποιά πύλη; Τι ξέρω εγώ καλέ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Την ακούς; Την ακούς; Πάει να μας τρελάνει! Στις καλιακούδες αναφέρθηκες; Μιλιά, έ; Σφραγίδα από τους πελαργούς έχομε;

ΙΡΙΣ: Ε, και τι έγινε;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Δεν πήρες σφραγίδα;

ΙΡΙΣ: Καλά, επικοινωνείς;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά, δεν υπήρχε κανένας πουλάρχης να σε καταγράψει;

ΙΡΙΣ:Άκουσε φίλε,κανείς, τίποτε δεν μου΄εβαλε.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ά, ώστε μπαίνουμε κρυφά μέσα στην ξένη πόλη, μέσα στο χάος!

ΙΡΙΣ: Γιατί; Οι θεοί από που πετούνε;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεν ξέρω, δεν ξέρω, επικοινωνείς;Από δώ πάντως δεν πετούνε.Αυτή τη στιγμή που μιλάμε είσαι παράπτωμα.Ξέρεις ότι σου αξίζει ο θάνατος;

ΙΡΙΣ: Καλέ, αφού είμαι αθάνατη!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μωρέ θα πεθάνεις! Είναι αίσχος να είμαστε κυβερνήτες και οι θεοί να κάνετε του κεφαλιού σας! Και δε μου λές; Γιά που,καραβάκι με τέτοιο φτερό;

ΙΡΙΣ: Εγώ; Στους ανθρώπους πάω από τον μπαμπά να τους πώ να θυσιάζουν στους θεούς σε μεγάλους βωμούς και να σφάζουν αρνιά και να υπάρχει κνίσσα στους δρόμους…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι λες μωρή;Σε ποιούς θεούς;

ΙΡΙΣ: Σε εμάς, στον ουρανό.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εσείς ,θεοί;

ΙΡΙΣ: Γιατί, βλέπεις καναν άλλον;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τώρα, θεοί των ανθρώπων είναι τα πουλιά.

ΙΡΙΣ: Αχ τρελέ,χαζέ…μη τα βάζεις με τους θεούς,μη χαθεί η γενιά σου και αφανιστεί.Μη πέσει πίσσα και πούπουλα στο κορμί σου και στο σπίτι σου.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σταμάτα τα χαζά ,έτσι; Άμα με ζορίσει ο Δίας, θα του κάψω το σπίτι. Και σύ φύγε γρήγορα, μη πάθεις διάφορα…

ΙΡΙΣ: Ο μπαμπάς μου θα το τακτοποιήσει αυτό!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τρέχουμε τώρα, τρέχουμε…Ερχεται ο κήρυκας από τους ανθρώπους!

ΚΗΡΥΚΑΣ: Ω υπεράνθρωπε, ω μακάριε,ω εξοχώτατε,ώ ενδοξώτατε, ώ σοφώτατε, ώ γλαφυρώτατε, πές μου να σωπάσω…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Λέγε, λέγε…

ΚΗΡΥΚΑΣ: Με αυτό το χρυσό στεφάνι σε στεφανώνει ο κόσμος όλος!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεκτόν! Και γιατί με τιμούνε;

ΚΗΡΥΚΑΣ: Αχ και νάξερες πόσο αγαπούν οι άνθρωποι την πολη σου!Πρίν την Συννεφούπολη, όλοι είχαν μανία να μοιάζουν με τους οικολόγους εναλλακτικούς.Κυκλοφορούσαν ακούρευτοι, γκρινιάρηδες,νηστικοί σαν τον Σωκράτη.Τώρα όμως γύρισε η μόδα στην πουλομανία.Ολημερής κορφολογούνε εγκυκλίους και διατάγματα, όπως εμείς κορφολογούμε τα δέντρα.Ασε που όλοι έχουνε ονόματα πουλιών: Κηλαηδόνης,Κύρκος, Αλογοσκούφης..Κι όλο τραγουδούν γιά πουλιά: άχ χελιδόνι μου, γιά μας κελαηδούν τα πουλιά,άσπρο μου περιστέρι πέτα,περιστεράκι μου γειάσου.Να περιμένεις πλήθος επισκέψεις.Ολοι θέλουν να βάλουνε φτερά και νύχια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ετοιμος και περιμένω.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ:Νά μουν αητός περήφανος, να πέταγα στη γαλανή, τη θαλασσίτσα απάνου!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά τά΄λεγες.Ενας έρχεται και τραγουδάει γιά αετούς.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Ηβοί! Πολύ πράμα να πετάς!Μ΄αρέσετε πολύ πουλιά,μαζί σας θέλω νά ΄μαι, και τους νόμους σας θέλω!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ποιούς νόμους θέλεις; Είναι πολλοί.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Όλους,μα πιό πολύ αυτόν που λέει μπράβο στα πουλιά που πνίγουν και τσιμπάνε τον πατέρα τους.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αυτό είναι αλήθεια.΄Οποιο πουλάκι βαρέσει τον πατέρα του, το λέμε γενναίο.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Ακριβώς! Γι΄αυτό θέλω να μείνω εδώ. Θα πνίξω τον πατέρα μου και θα τα πάρω όλα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έχουμε όμως κι ένα νόμο πελαργών. Οταν ο πελαργός μάθει στα πελαργούδια να πετάνε,τα πελαργούδια υποχρεώνονται να τρέφουν τον πατέρα.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Δεν είμαστε καλά!Ήρθα εδώ και υποχρεώνομαι να τον ταϊζω;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βλέπεις, αυτά που θέλεις δεν γίνονται ,αλλά να μη σ΄αφήσω χωρίς συμβουλή.Αν θέλεις τόπο να δέρνεις, επιστρατεύσου και τρέχα στις αποικίες. Μακριά από τον πατέρα σου, μιά χαρά θα είναι.

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ: Δεν έχεις άδικο, καλά τα λές!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κοντά στον νού!

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Νά΄μαι πετώ στον Όλυμπο,με ανάλαφρα φτερά,άλλοτε στον ένα δρόμο κι άλλοτε στον άλλο, των τραγουδιών.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εδώ θέλουμε ένα φορτίο φτερά…

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Προς νέο δρόμο προχωρώ, με κορμί και φρένα..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλώς τον ευλύγιστο Κινησία!τι φέρνεις γύρες με τα στραβοκάνια σου;

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Πουλί να γίνω θέλω εγώ, αηδόνι λιγωμένο.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μη! Μη τραγουδάς! Ό,τι λές, λέγε το πεζά.

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Θέλω από σένα φτερωμένος να είμαι μετέωρος και πετώντας να πάρω θέματα από τα σύννεφα να τα δέρνει ο χιονιάς.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Από τα σύννεφά, έ;

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Αυτή είναι η τέχνη μου. Ακου:

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όχι, όχι σε μένα!

ΚΙΝΗΣΪΑΣ: Σε σένα, γιατί όχι;Ακου την υπόθεση:

Ταξιδευτών του αιθέρα

Εικόνες πουλιών

Πετεινών μακρυτάτους

Λαιμούς εχόντων!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σαν τη γρίππη των πτηνών είναι..

ΚΙΝΗΣΙΑΣ:

Στους δρόμους της θάλασσας

Με τον άνεμο ανεμοδούρας να επήγαινα

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: θα στους κόψω εγώ τους ανέμους!

ΚΙΝΗΣΙΑΣ:

Άλλοτε κατά νότια στο δρόμο

Άλλοτε, ώ κορμί,στο βορρά να πλησιάζει

Την αλίμενη χαρακιά του αέρα σκίζοντας…

Τι μου΄ κανες;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γιατί;φτερό στον άνεμο σε έκανα,δε χαίρεσαι;

ΚΙΝΗΣΙΑΣ: Τό΄κανες βρε άθλιε σε εμένα, τον ποιητή που μαλώνουνε οι συνοικίες σε ποιά να κατοικήσω;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Πουλιά, λίγα πράματα…φτερά μόνο. Χελιδόνι, μακρυφτέρουγο, στολισμένο.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Παράγινε το πράγμα.Έρχεται κάποιος μουρμουρίζοντας.

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Στολισμένο, μακρυφτέρουγο, πάλι το λέω!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Με τέτοια φάτσα, μάλλον θέλει τα χελιδόνια γιά νά κρύβεται…

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Ποιός βάζει φτερά εδώ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εγώ, αλλά τι τα θέλεις;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Φτερά, θέλω φτερά,φτερά και μη ρωτά!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γιατί, γιά τάμα τα θέλεις;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Οχι μωρέ, είμαι της ασφαλείας των νήσων και συκοφάντης.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι τέχνη!

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ:Και ερευνώ τα πάντα! Θέλω τα φτερά γιά να τριγυρνάω στις πόλεις με κλήσεις και πρόστιμα.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά, δουλειά είναι αυτή; Συκοφάντης;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Ε,τι; Σάμπως ξέρω να σκάβω;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλά,δεν υπάρχουν αλλες κατάλληλες δουλειές;

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ:Βρε άσε τώρα τα λόγια και βάλε μου φτερά!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μα τώρα σε φτερώνω!

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Με τα λόγια;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όλοι με τα λόγια αναπτερώνονται.

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Όλοι;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Δεν έχεις ακούσει ποτέ πατέρα να παραπονιέται ότι του  ξεσήκωσε το παιδί ο τάδε με την ιππασία.Κι άλλος που λέει ότι αναπτερώθηκε το παιδί του και θέλει να γίνει ηθοποιός;Έλεγα να σ΄αλλάξω.

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Δεν θέλω! Να ντροπιάσω την  γενιά μου; Ξέρεις πόσες γενιές έχουμε επάγγελμα την συκοφαντία; Φτέρωσέ με με φτερά από γεράκι νά μαι γρήγορος στις κλήσεις…Πρέπει νά΄σαι σαν την σβούρα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Σβούρα; Έχω εδώ κάτι φτεράκια…

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Αχ, μαστίγιο!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όχι,όχι, φτερά είναι, να γυρίζεις σαν την σβούρα!Εμπρός ,στις δουλειές σας όλοι.Στο φτερό!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ε, και να με δεί ο Δίας.Είναι κανείς εδώ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έλα, τι γίνεται…Τι κουκούλωμα είναι αυτό;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Κανένα θεό πίσω σου βλέπεις;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Θεό, όχι.Ποιός είσαι ρε;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Τι ώρα είναι;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ώρα; Μεσημεράκι. Ποιός είσαι ρε;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Μεσημεράκι, απογευματάκι, τι ακριβώς;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ωχ, σε σιχάθηκα!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ο Δίας τι κάνει; Συννέφιασε, ή τα καθαρίζει όλα;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δε σκάς!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ε, άς ξεσκεπαστώ!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Προμηθέα, φίλε μου!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Μη βρε μη βρε, πάψε να φωνάζεις!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Γιατί βρέ;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Μη με λές με το όνομά μου, θα με λυώσει ο Δίας!Πάρε αυτήν την ομπρέλα και κράτα την από πάνω μου και εγώ θα σου τα πώ όλα καταλεπτώς!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Όλα τα προσέχεις.Κάτω γρήγορα, σφίξου και μίλα.

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Πάει ο Δίας, χάθηκε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τι ώρα;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Από τότε που κατοικήσατε εδώ.Κανένας δεν θυσιάζει πιά, η κνίσσα δεν φτάνει επάνω κι όλοι νηστεύουν.Και οι βάρβαροι θεοί πεινάνε και κράζουν και απειλούν ότι θα επιτεθούν στον Δία άν δεν ανοίξουνε οι αγορές, να τρώνε κοψίδια.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Βάρβαροι θεοί; Τί ναι πάλι αυτό;πώς τους λένε;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Τριβαλούς!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Α, γι αυτό λέμε «άει στον τρίβολο»

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ:Ακου τώρα: θα έρθουν πρεσβείες γιά συνδιαλλαγή,αλλά εσείς μη συμφωνήσετε,άν δεν σας δώσει πίσω τα σκήπτρα ο Δίας .Εσύ να πάρεις την Διοίκηση και ο Πεισθέταιρος  την Εξουσία γιά γυναίκα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εξουσία!

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Πανέμορφη γυναίκα!διαχειρίστρια του κεραυνού, της καλής γνώμης, της κυβέρνησης, του ναυστάθμου,του ταμείου, της κακογλωσσιάς, των αποζημιώσεων…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τα διαχειρίζεται αυτά, έ;

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ναι! Πάρτε την Διοίκηση και  την Εξουσία και τά΄χετε όλα.Μην υποχωρείς.Θέλω το καλό σας!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Κι εμείς μόνον σε σένα ψηνουμε μεζεδάκια στα κάρβουνα, απ΄όλους τους θεούς..

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Τους μισώ όλους, το ξέρεις!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Και σένα όμως, ποιός σε χωνεύει…

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Ομπρέλα κι έφυγα….

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Στο καλό, στο καλό…

ΠΟΣΕΙΔΩΝ:Ερχόμαστε πρεσβεία στην Συννεφούπολη.Νάτη, μπροστά μας. Πώς είσαι έτσι μωρέ; Ανάποδα φορείς τα ρούχα σου;δεν θα βάλεις το μανίκι; Αμάν! Στραβοκάνη! Ω, δημοκρατία, που μας οδηγείς! Αυτόν τον ψήφισαν θεό, οι θεοί!Ησυχα, ήσυχα, άιντε να χαθείς, βάρβαρε! Βρε Ηρακλή, τι κάνουμε;

ΗΡΑΚΛΗΣ: Αυτόν τον άνθρωπο που απέκλεισε τους θεούς, εγώ θα τον πνίξω!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ:Ε, σιγά, συμφιλιωτές είμαστε!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Δυό φορές να τον πνίξουμε τότε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τον ρεντέ θέλω, τον ρεντέ! Φέρτε ρίγανη! Τυρί εδώ! Κάποιος στα κάρβουνα!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Τρείς  Θεοί ορίζουν να είσαι καλά, άνθρωπε!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Μα τώρα, βάζω τυρί και τρίβω ρίγανη…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ριγανάτα, έ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Μπά,ο Ηρακλής…Τι γίνεται;

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ηρθαμε πρεσβευτές εκ θεών γιά την άρση των εχθροπραξιών.

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: λάδι! Δεν έχω λάδι!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ε, χωρίς λάδι, τι πουλιά να φάς!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ούτε μείς έχουμε κέρδος με τον πόλεμο, ούτε εσείς.Αν είμασταν φίλοι, θα έβρεχε ο θεός και θα σας συνέφερε.Γι΄αυτά και γιά άλλα, ήρθαμε να συζητήσουμε..

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ούτε εμείς αρχίσαμε τον πόλεμο, μήτε τον θέλουμε.Να κάνουμε ειρήνη, αρκεί να δώσει οΔίας πίσω στα πουλιά το σκήπτρο.Αν συμφωνείτε, καλώ σε γεύμα τους πρεσβευτές!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Συμφωνώ και ψηφίζω ναί!

ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ: τι λές βρε! Ηλίθιε! Χαραμοφάη! Χάνει ο πατέρας σου την  εξουσία!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ:Μα θα έχετε μεγαλύτερη δύναμη άν κυβερνάμε εμείς.Τώρα ορκίζονται σε σάς και μπέσα δεν έχουν.Εμάς, θα μας φοβούνται…

ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ: Ναι, δεν λέω..

ΗΡΑΚΛΗΣ: Σύμφωνος, σύμφωνος.Τριβαλλέ, τι λές;

ΤΡΙΒΑΛΛΟΣ: Ναμπασαντράου!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Είδες; Συμφωνεί!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ασε που άν κάποιος τάξει σφαχτό και δεν το φέρει, έχουμε τον τρόπο να το αρπάξουμε…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Εγώ λέω να το δώσουμε το σκήπτρο..

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ρώτα και τον Τριβαλλό!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Τριβαλλέ, έχεις κέφι να στενάξεις;

ΤΡΙΒΑΛΛΟΣ: Μη μπε, μπη μπε ,μπη μπε μπαστούνα χτύπα!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Συμφωνεί!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ:  Ε,άμα το λέτε εσείς, συμφωνώ και εγώ.

ΗΡΑΚΛΗΣ: Εντάξει, δικό σου το σκήπτρο!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: θυμήθηκα και κάτι άλλο.Γιά την Ήρα δεν ενδιαφέρομαι, αλλα θέλω γιά γυναίκα μου την Εξουσία!

ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ: Δε θές να συμφωνήσουμε! Πάμε πίσω! Εμπρός!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ε, Ποσειδώνα! Που πάς βρε; Θα πολεμήσουμε γιά μιά γυναίκα;

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ε, τι να γίνει;

ΗΡΑΚΛΗΣ: Να συμβιβαστούμε!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Τι λές βρε έρμε! Δε βλέπεις που σε δουλευουνε; Τον εαυτό σου βλάπτεις! Άμα πεθάνει ο Δίας,και δεν έχεις την Εξουσία, θα πεθάνεις στην ψάθα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πω πω, τι απατεώνας είναι! Πάει να σε τυλίξει.Ο θείος σου σε ξεγελά: από την πατρική εξουσία δεν σου ανήκει τίποτε, επειδή είσαι μπάσταρδος!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Μπάσταρδος; Εγώ; Τι λές ορέ;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Αφού σ΄έκανεο  Δίας με ξένη γυναίκα. Εξάλλου πώς έχει δικαιώματα η κόρη του η Αθηνά; Θα είχε άν υπήρχαν γνήσιοι κληρονόμοι;

ΗΡΑΚΛΗΣ: κι άν ο πατέρας μου πεθαίνοντας μου δώσει λίγη κληρονομιά, έστω του νόθου το μερίδιο;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Δεν επιτρέπεται.Πρώτα αυτός, ο Ποσειδώνας θα προσφύγει στα δικαστήρια ως γνήσιος αδελφός. Να μη σου πώ τι λένε και οι νόμοι…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Δηλαδή, δεν παίρνω τίποτε;

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Τίποτα…Και δε μου λές; Ο πατέρας σου σε δήλωσε στον ληξιαρχείο;

ΗΡΑΚΛΗΣ: Οχι! Κι απορούσα….

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Έλα,μη απειλείς με σκοτωμούς κι εγώ θα σε κάνω κυβερνήτη και θα έχεις του πουλιού το γάλα…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Λοιπόν έχεις δίκιο και συμφωνώ. Να το πάρεις το κορίτσι!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Εσύ τι λές;

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Ψηφίζω τα αντίθετα!

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Ό,τι πει ο Τριβαλλός! Τριβαλλέ;

ΤΡΙΒΑΛΛΟΣ: Μανούλι ,μπέμπα,κορίτσα και μεγκάλη ντιμαρκίνα,στα π΄λάκια δώσε!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Λέει να τη δώσουμε!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Μωρέ αυτός τιτιβίζει σαν πετροχελίδονο: Μιλάει;

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ε, να την παραδόσουμε στα χελιδόνια…

ΠΟΣΕΙΔΩΝ.Βρείτε τα λοιπόν με τα πουλιά, και δεν βγάζω άχνα…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ελα μαζί μας στον ουρανό, να σου δώσουμε την Εξουσία και όλα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Καλή στιγμή βρήκα να μαγειρέψω..Θά΄ναι έτοιμα γιά τους γάμους…

ΗΡΑΚΛΗΣ: Να μείνω μήπως να ψήσω τα κρέατα; Εσείς πηγαίνετε!

ΠΟΣΕΙΔΩΝ: Να ψήσεις! Εσύ! Τι λαίμαργος! Ελα μαζί μας!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ωραία θα τα κανόνιζα…

ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ: Πάω γιά το σκήπτρο της Διοίκησης.Εσείς, ετοιμάστε τον Πεισθέταιρο γιά γαμπρό!

Έξοδος 5.21

Ανοιχτήτε,χωριστείτε, στοιχηθείτε, πάλι πίσω

Πετάξτε γύρω από τον τυχερό με τη μεγάλη τύχη

Κοίτα, κοίτα, κοίτα ομορφιές.

Γειά σου που νοικοκυρεύτηκες σε τέτοια πόλη

Μεγάλη τύχη στα πουλιά χάρη ΄σ αυτόν τον άντρα

Γάμοι, γάμοι γάμοι και πανηγύρια

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ωραίοι ύμνοι, ωραία λόγια! Πείτε κάτι γιά βροντές, αστραπές και τον αστραφτερό κεραυνό του Δία!

Ω φώς της αστραπής, αιώνιο κοντάρι από φωτιά

Ω βροντές βαρειές που φέρνουν τη βροχή

Έχει και τη δύναμή σου, και την Εξουσία δική του

Γάμοι, γάμοι, γάμοι και πανηγύρια

ΠΕΙΣΘΕΤΑΙΡΟΣ: Ακολουθήστε με τώρα φτερωτοί μου σύντροφοι, στα μέρη των θεών και στο κρεβάτι.Και συ γλυκειά μου άπλωσε το χεράκι σου κι άς χορέψουμε. Θα σε κρατήσω και θα σε πάρω!

ΧΟΡΟΣ: Ζήτω! Κερδίσαμε! Τήνελλα Καλλίνικε, πρώτε μέσα στους Θεούς!

Advertisements