Νέα Ζίχνη,Ζιχναίοι, Ιχναίοι,αρχαίοι κάτοικοι των Ιχνών, κοντά στα Κουφάλια που εγκαταστάθηκαν πρίν από τα Μηδικά στην Νέα Ζίχνη.Και εκεί, μιά μαθήτρια, στα 15  αυτοκτόνησε από ανεπίδοτο έρωτα προς κάποιον νεαρό από την Αλεξανδρούπολη.Δηλαδή και πάλι το διήγημα «η φαρμακωμένη». Μακριά από λαογραφίες και καστροκτισίες του κάποτε (Ζίχνα και Έζιοβα, επισκοπές του μεσαίωνα)εν έτει 2002, ένα κορίτσι που αντί να χαράξει ένα ίχνος στην ζωή, νοιώθει το προζύμι μέσα της, προζύμι αισθημάτων και πόνου, να την πνίγει ,όχι με την ζεστή ανασαμιά της μαγιάς του ψωμιού, αλλά με το άτσαλο φούσκωμα του καταλύτη μέσα στην πολυουρεθάνη.Και αυτοκτονεί.

Νά σαι συχωρεμένη, κοπέλα μου! Από τους ουρανούς τώρα τα ξέρεις όλα, ή δεν θυμάσαι τίποτε- δεν είναι μεγάλη η διαφορά.Ηταν μεγάλο το δώρο που πέταξες προς το φεγγάρι που εκείνες τις μέρες γέμιζε μιά πανσέληνο.Δεν άντεξες τον πόνο του έρωτα, επειδή στην ηλικία σου δεν καταλάβαινες τι σημαίνει να περιμένεις. Η απόρριψη, η αίσθηση της αφόρητης ντροπής, η αίσθηση της ανεπανόρθωτης έκθεσης,το μελλούμενο ρεζιλίκι στις φίλες σου, κανα δυό ειρωνικά λογάκια, έφεραν αποτέλεσμα.Δεν είσαι πιά ζωντανή.Και το ίδιο το σχολείο στάθηκε το τελευταίο σου νοσοκομείο.

Αχ και νάξερες τι εύκολα που είναι τα ζητήματα της καρδιάς! Στα δεκαοχτώ θα σε πλησίαζε κάποιος που δεν θα σου άρεζε ακριβώς, αλλά θα μύριζε ευχάριστα και θα ήταν ευγενικός. Και στα είκοσι, στα εικοσιδύο, ένας ακόμη έρωτας, όχι θεωρητικός αυτη τη φορά. Κι έπειτα, ο «δεσμός», πεθερικά, προίκες (ναι, ναι, ακόμη υπάρχουν..). Και αργότερα, η πλήξη των τριάντα προς σαράντα, παιδιά που μεγαλώνουν,επαναστάσεις μέσα σου, αργότερα και εξωτερικές.Θα αποκτούσες σοφία, γαλήνη, σύνεση και χιούμορ.Θα ψήφιζες, θα ονειρευόσουνα ταξίδια, θα πήγαινες να προσκυνήσεις την Εικοσιφίνισσα,καλοκαίρι στην Τούζλα ή στην Θάσο.Δηλαδή θα άφηνες ένα ίχνος.Κι όχι όπως τώρα, που αφήνεις μιά συστάδα εικόνων στις ανόητες τηλεοράσεις.

Οσο γιά εκείνον που δεν σε ήθελε,θα μπορέσεις άραγε να τον ξεχάσεις πρώτον- πρώτον, εκεί, στην μεσιτεία των ουρανών;

Καλό κατευόδιο.

[Καναβάτσο του 2002, γιά μιά κοπέλα που αυτοκτόνησε στη Νέα Ζίχνη]

Advertisements