Στην Ευρώπη (όχι των δύο ταχυτήτων,αλλά του αυτομάτου κιβωτίου) παρακολουθώ την διείσδυση των μέσων παρακολούθησης και παρά την ψυχραιμία που διατηρώ,λόγω δημογεροντικής ηλικίας και τουπέ,είμαι κατά βάθος εμβρόντητος.Εχουν εφεύρει μιά μινι κάμερα που εμφυτεύεται στο κράνος ενός εφίππου και στοχεύει τους όποιους διαδηλωτές.Σε άλλες κάμερες,φυτεμένες σε συγκεκριμένες γειτονιές,ο φακός «πιάνει» τους περαστικούς (και μάλιστα το τρίγωνο μεταξύ φρυδιών και χειλιών,ώστε να μή περνάνε οι μεταμφιέσεις) και συγκρίνει το πρόσωπό τους με μιά λίστα καταζητουμένων.Η κρυφή κάμερα επιτρέπεται από το πανίσχυρο ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο της Γαλλίας όταν είναι να ξεσκεπαστεί ένας πολιτικός αλλά όχι όταν ερωτοτροπεί μιά κυρία με έναν κύριο.Η Πατησίων δεν έχει πιά ταξί,επειδή οι κίτρινοι δαίμονες δεν πατούν στους λεωφορειόδρομους,αφού τους πιάνει η κάμερα και ο λογαριασμός πηγαίνει κατ΄ευθείαν στην εφορεία.Ποιό ακριβως είναι το πρόβλημά μας; Τα φρουτάκια; Όχι, είναι τα ματάκια.Επειδή γίνονται ευχαρίστως αποδεκτά από την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών,αρκεί να μη ζητηθεί η γνώμη τους. Είμαι σίγουρος ότι στο ερώτημα «θέλετε να παρακολουθούν την ζωή σας» θα έχουμε ένα τρανταχτό και ψευδές «οχι» της τάξης του 88% .Θα πιάνει αυτό το ποσοστό η αριστερά και θα το κάνει έμβλημα,ενώ οι νέοι υποψήφιοι γιά τον big brother και τα συναφή θα σχηματίζουν ουρές.

Εντέλει υπάρχουν αυτοί που σέβονται τις δημοσκοπήσεις και αυτοί που διαβάζουν κάτω και πέρα από τις γραμμές.Δημιουργείται, με την συμβολή και την συνενοχή όλων μας, μιά νέα,αναδυόμενη κοινωνία που εμπιστεύεται τους όποιους πραιτωριανούς.Είναι το αντίτιμο του βαθέος εσωτερικού αναλφαβητισμού και της αγραμματωσύνης.Και βέβαια, εμείς οι συγγραφείς και οι λογογράφοι πρώτοι εκμεταλλευόμαστε την έλλειψη πνευματικότητας στον περίγυρο,επειδή το είδος μας γίνεται σπάνιο,άρα αυτάρεσκο.

[Φεβρουάριος 2002]

Advertisements