Notify Blogger about objectionable content.
What does this mean?

Send As SMS

BlogThis!

ΚΕΡΚΥΡΑ, ΟΧΙ ΙΘΑΚΗ

31.8.06

Κατάθεση

Ωσπου να εγκατασταθώ, 19 Οκτωβρίου 2004 στην Κέρκυρα, δεν είχα ιδιαίτερη εποπτεία του νησιού. Πρώτη επίσκεψη, ως εικός, στην εκδρομή του Πέμπτου ανά την Ελλάδα. Απρίλιος 1966. Φωτογραφίες στα χιόνια της Κατάρας, διαμονή στα Γιάννενα σε ένα χάνι, πέρασμα στην Κέρκυρα,διαμονή κάπου στο Μαντούκι σε ένα δωμάτιο σπιτιού (υπάρχει και μία φωτογραφία με μιά ελληνική σημαία) ξενάγηση στο Αχίλλειον και καφές στο Λιστόν (η πλατεία των Ληστών, μας έλεγε ο συνοδός καθηγητής, ο γιγαντώδης Μάνος), η θεωρία ενός μαντροτοιχου (μάλλον στην Αλεξάνδρας ή στην Ρεμούντα, που μου άφησε ανάμνηση πολυτελούς, ρομαντικής ζωής) και τέρμα.Η Μαριάνθη εκ μητρογονίας ήταν Μαλτέζα, με συγγενείς, παππουδες και γιαγιάδες στο Καρτέρι και στον λόγο Κογεβίνα. Αμέτρητοι μπαχτσέδες, φίνα έπιπλα μέσα σε καλυβάκια.Περάσαμε τον Αύγουστο του 1973 με τον Σβάρτσιχ και τις (τότε) συζύγους μας, έναν εξαιρετικό μήνα,φτάσαμε στο Σωκράκι, μείναμε στον Ύψο, είδαμε Παλαιοκαστρίτσα,αλλά και στο Σβαρτζιχόσπιτο, στην Θεοτόκη,καρακέντρο.Πρέπει να ξαναπήγαμε πρίν ψοφήσει η δεκαετία του 70 και είδαμε την γιαγιά της Μαριάνθης.Μετά, το 1984 με κάλεσαν να διαβάσω ποιήματα σε ένα διήμερο λόγου και τέχνης,με Μαρωνίτη, Γιώργο Μαρκόπουλο, Βαρβέρη,όπου γνώρισα τον Εμιρζά και τους φίλους του Πόρφυρα.Ήξερα ήδη τον Θεοτόκη Ζερβό και ο συμφοιτητής μου, Φών Βλάχος ,είχε εγκατασταθεί αωρί των ημερών στον τόπο του.Το 1986, ως μέλος της θεατρικής ομάδας Στούντιο 65,ήρθαμε Ιούλιο με την Σιγκάρετ γιά να κλείσουμε μία παράσταση των Νεφελών στο κάστρο,από τον τότε Δήμαρχο.Παίξαμε Αύγουστο, σε έναν εκπληκτικό χώρο, με πάρα πολύ κόσμο,δίπλα στον Αγιο Γεώργιο, ήσυχοι πως με την μοναδική γέφυρα θα βγάζαμε λεφτά από τα εισιτήρια, αλλά οι κορφιάτες ήταν γανωμένοι σε αυτά, είχαν πάει γιά βόλτα στο κάστρο από το απογευματάκι και εντέλει παίξαμε σε δυό χιλιάδες ανθρώπους, αλλά κόψαμε μόνον 600 εισιτήρια, απαρχή μιάς ολέθριας οικονομικώς τουρνέ.Και φάγαμε τα λεφτά στα δωμάτια και στην αφισοκόλληση,τόσοι άνθρωποι.Πέρασαν τα χρόνια,παραιτήθηκα το 2003 από την τότε δουλειά μου, ψάχναμε κάποιο μέρος μακρυά από Αθήνες και πόλεις, βρήκαμε εξαίσια μέρη σε Μεσσηνία , Μάνη και Βάτικα να νοικιάσουμε, κι εκεί που θα κλείναμε σπίτι στον Ασωπό, πάνω από την Πλύτρα (έπαιζε και η Μεθώνη, αλλά και το Λιμένι) έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον φίλο Δημήτρη Ταλιάνη. Πού είσαι βρε ψυχή; του εξήγησα τις προδιαγραφές. Ε,γιατί δεν έρχεσαι στην βόρεια Κέρκυρα; Πήραμε το αερόπλανο, Ιούλιο μήνα, μας πήγε στους Χωρεπισκόπους, σε έναν παλιό κοινό μας γνωστό, τον Τάκη Κουρσάρη, που τον ήξερα από μιά διάλεξη που έδωσα στην Έδεσσα, το 1992. Με το που καθήσαμε στην αυλή του ,υπό την περγουλιά, και είδαμε το τοσκανέζικο τοπίο, και τα οσπήτια ολόγυρα, απομείναμε. Δίπλα νοικιαζόταν ένα σπίτι, το κλείσαμε, κι αυτό ήταν όλο.Καλοί γείτονες,το Κουρσαρέικο, ο Παύλος, ο Δημοσθένης, ο Τάκης, απέναντι Κωστελέτοι, παραδίπλα οι Τζήλιοι, γενιές Ζουπαναίων και Τόμπρων, Χαλικιόπουλων και λοιπών.Στην αρχή παραξενευόμουνα με τις φωνές τους,μου φαινόταν δύστροποι, μετά κατάλαβα και το βούλωσα.Έκτοτε βγήκα από το νησί ελάχιστες φορές.Με ευχαριστεί ο νησιωτικός χαρακτήρας, επειδή έχει ολόγυρον, άν ψάξεις κάτι, είναι σίγουρο πως έχει γεωγραφικό πέρας.Γνώρισα ενδιαφέροντες ανθρώπους, η φύση δεν παίζεται, είναι ένας τόπος που καταστρέφεται με σχετικά μικρή ταχύτητα, ως προς άλλες περιοχές.Έχουν και τι να καταστρέψουν. Από την εποχή των Βενετσιάνων, της Επτανήσου Πολιτείας και των Αγγλων, έχουνε κληρονομήσει τεράστια αρχιτεκτονική κληρονομιά, έναν γιγάντιο, ανοργασμικό ελαιώνα, και πλήθος γοητευτικές συνήθειες.Πολλοί αιώνες αυτονομίας, έχουν δημιουργήσει περίεργα μορφώματα συμπεριφοράς και δράσεων, αλλά δεν το δένω και κόμπο ,επειδή και οι περιηγητές, καθώς και οι κερκυραίοι λόγιοι ,εδώ και διακόσια χρόνια, τα ίδια θέματα επισημαίνουν.Αυτά σας τα οφείλω γιά να έχετε μπούσουλα των προσιόντων απόψεών μου γιά τον κερκυραϊκό βίο και πολιτεία. posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 9:31 πμ 0 comments links to this post  

26.8.06

2019;

Χτεσινή πρόταση του βουλευτή Γεωργιάδη: η Κέρκυρα να επιδιώξει τον τίτλο της ευρωπαϊκής πρωτεύουσας του πολιτισμού γιά το 2019.Μερικές χρήσιμες παρατηρήσεις: αποκλείεται το 2019, επειδή ήδη έχει καθοριστεί. Μιλάμε γιά 25 κράτη, ίσως 26 ή 28 ,εκείνα τα χρόνια, που θα μοιραστούν την περίοδο 2020-2033.Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η «σειρά» της Ελλάδας «πέφτει» το 2020. Αυτά ρυθμίζονται από το Ευρωκοινοβούλιο και την Κομμισιόν.Η Ελλάδα το 1999, εκμεταλλεύτηκε μιά διάταξη της Απόφασης 1419/99 που επέτρεπε «τράμπα» κοινή συναινέσει με κάποια άλλη χώρα. Βρέθηκαν οι Ολλανδοί που αντάλλαξαν το 2006 τους με το έτος της Ελλάδας, οπότε προέκυψε η Πατρα.Στο μεταξύ, ήρθε η διεύρυνση, και το ζήτημα της συμμετοχής των νέων κρατών, το ρύθμισε η απόφαση 649 της 13ης Απριλίου 2005.Οι πολιτιστικές πρωτεύουσες είναι πλέον δύο, και επιτρέπονται συμμετοχές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που συνέβη ήδη με το Stavanger της Νορβηγίας( γιά το 2008, μαζί με το Λίβερπουλ) αλλά και γιά το 2010,με την Κωνσταντινούπολη, μαζί με το Pecs και το Essen.
Το πιό σημαντικό είναι ότι εκκρεμεί προς ψήφιση, ένα σχέδιο απόφασης που θα συζητηθεί μέσα στο 2006 και έχει ήδη εγκριθεί από το ευρωκοινοβούλιο και την Κομισσιόν.Με βάση την μελέτη Palmer του 2004,και άλλα στοιχεία, το σχέδιο αυτό (30.5.2005,αριθμός 102)προβλέπει ενθάρρυνση των κρατών μελών να οργανώνουν εσωτερικούς διαγωνισμούς μεταξύ των πόλεών τους, επιβεβαιώνει την κρίση μιάς Επιτροπής που θα επιλέγει τις πόλεις και ορίζει δύο τουλάχιστον περιόδους παρακολούθησης, εποπτείας και ελέγχου της υποψήφιας πόλης,αφού κερδίσει τον τίτλο.Λοιπόν, η Ελλάδα, μεταξύ 2020 και 2032/4 θα έχει την δυνατότητα να διεκδικήσει την διοργάνωσή της, αλλά αφού προηγηθεί ο εσωτερικός διαγωνισμός. Εφαρμόστηκε ήδη με μεγάλη επιτυχία στην Αγγλία και αλλού. Κάθε πόλη ή περιοχή (σκεφθείτε: Ρόδος, Κρήτη, Ηπειρος, Ναύπλιο, Λέσβος, Θράκη και πάει λέγοντας) θα ετοιμάσει έναν φάκελο ολυμπιακών διαστάσεων και θα προκριθεί.Ακόμη κι άν οριστεί, δεν σημαίνει ότι έχει βέβαιη την συμμετοχή, επειδή θα πρέπει να περάσει από το monitoring.ε κάθε περίπτωση, θα έχει συνεταίρο μιά άλλη πόλη ,ενός άλλου κράτους, πιθανόν και κάποια πόλη εκτός Ε.Ε. Η πρόταση του βουλευτή σημαίνει λοιπόν προσήλωση της Κέρκυρας στους στόχους ενός θεσμού,κυριολεκτικά μετά είκοσι έτη,δηλαδή σε ένα άκρως αμφίβολο και ακαθόριστο μέλλον, όπου κάποια νέα απόφαση, μπορεί να τα ανατρέψει όλα αυτά.
Δεν φαίνεται να πηγαίνει καλύτερα η ένταξη στην λίστα της Ουνέσκο.Φέτος συμπεριέλαβαν την Πάτμο, ενώ πρίν λίγους μήνες, το Αργυρόκαστρο στην Αλβανία.Τρείς «βαλκάνιες» είσοδοι σε δύο χρόνια, πέφτουν βαρείς γιά το διεθνές στομάχι.Η Πάτμος είχε πανίσχυρους αφανείς υποστηρικτές, ενώ το Αργυρόκαστρο παρουσίασε καλό φάκελο και υποστηρίχτηκε πολύ ,ως νέο κράτος στην Ευρώπη, υποψήφιο γιά διάφορες εντάξεις (Πέρισυ η Αλβανία κέρδισε την έδρα της Ουνέσκο γιά την πολυφωνική μουσική. Κανένας σε κανέναν διεθνή φορέα δεν ξέρει τι εστί επτανησιακός μουσικός πολιτισμός).
Απεναντίας, η Κέρκυρα έχει πεδίον δόξης λαμπρόν από του χρόνου, άν εκμεταλλευτεί τον θεσμό των πολιτιστικών πρωτευουσών, συμμετέχοντας επ΄αμοιβαιότητι σε όλες ή σε επιλεγμένες πόλεις που ήδη προετοιμάζονται, όπως κάνει με μεγάλη επιτυχία εδώ και πολλά χρόνια η Ιαπωνία, στέλνοντας τελετές πυροτεχνημάτων παντού, σε συνδυασμό με άλλες δράσεις,μέσω ενός ιδιωτικού φορέα. Στα σκαριά βρίσκεται και η αμερικάνικη εκδοχή των πόλεων του πολιτισμού.Μιά πολιτιστική πρωτεύουσα έχει ένα οργανωτικό κόστος που υπερβαίνει τα 30 εκατομμύρια ευρώ,και μάλιστα χωρίς να μπορεί με αυτό το ποσό να προβληθεί επαρκώς. Απεναντίας, η συμμετοχή σε δεκαπέντε ή είκοσι πολιτιστικές πρωτεύουσες της Ευρώπης, από του χρόνου κι έως το 2019,μέσω προξενείων ,πρεσβειών και του «θεού της αμοιβαιότητας»,δηλαδή με ανταλλαγές (κάθε χώρα αναλαμβάνει το κόστος της μετάκλησης από το αεροδρόμιό της και μετά) μπορεί, με το δέκατο αυτού του κόστους, μοιρασμένο σε δέκα χρόνια, να δημιουργήσει μιά εξαίσια αναγνωρισιμότητα στην Κέρκυρα, αρκεί να έχει ελκυστικό πακέτο και να μη μπατάρει μήτε προς την πρωτοπορεία, μήτε προς το φολκλόρ.Η Κέρκυρα θα έχει δυό φορές τον χρόνο «πολιτιστικό πρόσωπο» στην Ευρώπη, ενώ το νησί θα υποδεχτεί εκπληκτικές εκθέσεις, παραστάσεις και προγράμματα,πάλι δυό φορές το χρόνο,κάθε χρόνο.
Στο μεταξύ, από το blog αυτό, κάθε συζήτηση είναι δεκτή.
posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 9:04 πμ 2 comments links to this post  

25.8.06

Λυρικός βίος

Η Κέρκυρα επέπρωτο να αποκτήσει λυρικό θέατρο, ένα μέγαρο μουσικής, με την ίδια λογική που ιδρύουν ΤΕΙ στην περιφέρεια: θέλουμε να αναπτύξουμε την Σαγιάδα και την Πάργα; άς χτίσωμεν ένα ΤΕΙ τουριστικών επαγγελμάτων γιά να καθετοποιήσουμε την παραγωγή! Αναρίθμητα τέτοια εκτρώματα έχουν δημιουργηθεί από τον θανατερό προγραμματικό πασοκέα οραματισμό, σε συνδυασμό με την κοτζαμπάσικη γαλάζια νοοτροπία.Το Μέγαρο Θεσσαλονίκης τα φέρνει βόλτα δύσκολα. Το Μέγαρο της Βέροιας, τα ίδια. Έκαναν ένα υβρίδιο Μεγάρου στην Πάτρα, μέσα στο πανεπιστήμιο, που οι Πατραείς, δεν το θεωρούν ¨δικό τους».Ενα λυρικό θέατρο στην Κέρκυρα, με κόστος δέκα δισεκατομμύρια,πρέπει να κάνει εκατό παραστάσεις με πληρότητα 80% και εισιτήριο 60 ευρώ γιά να συντηρηθεί.
Τέλος πάντων, ξεκίνησε η διαδικασία. Μελέτη, φορέας, τέτοια. Ο φορέας, κάπου εκεί, μεταξύ 1998 και εφεξής, συμφωνήθηκε να είναι μία αναπτυξιακή εταιρεία της νομαρχίας. Πρώτο φάουλ. Αν τη υπόθεση την κίνησαν στελέχη της νομαρχίας, δεν σημαίνει ότι είναι και οι σωστοί διαχειριστές της! άλλο ζήτημα η πρωτοβουλία, άλλο ζήτημα η διαχείριση.Ηταν πεντακάθαρα ζήτημα είτε του Δήμου, είτε του Υπουργείου Πολιτισμού.Ο Δήμος, εκών άκων, υποσχέθηκε το οικόπεδο. Κατά την ολυμπιακού τύπου ιδεοληψία, διάλεξαν έναν χώρο στα Παγκρατέικα, σαφώς αρχαιολογικόν, σε υποβαθμισμένη περιοχή, με ελπίδα το Μέγαρο να λειτουργήσει ως τάνκ που θα ανέπτυσσε την περιοχή. Οσο αναπτύσσει, προσθέτω ,ένα αθλητικό παλάτι την Κοκκινιά.
Και μόνον το μη πολεοδομημένο, υπό ανασκαφήν, κατανεμημένο σε μικρές και μεγάλες ιδιοκτησίες οικόπεδο, σήμαινε ένα πράγμα: ντράβαλα και καθυστερήσεις. Χωρίς οικόπεδο,ξέρετε, δεν έχει οικοδομική άδεια, όρους δόμησης,συνδετικές αρτηρίες, δεν έχει τίποτε. Το μόνο που κινείται ανεξάρτητα, είναι η εκπόνηση της μελέτης. Πρόκειται γιά μηχανή με νεοελληνική πατέντα.
Μεταξύ 1998 και 2002, δήμος και νομαρχία ήταν καταπράσινες, αλλά με έντονη εμφύλια οσμή.Ξέρετε ήδη ότι μερικές περιοχές, είναι καλύτερα να έχουν προ των πυλών τους ταλιμπάν και χεζμπολάδες, πεζοναύτες και αεροπειρατές, παρά να μπλεχτούν σε γαλάζιο ή πράσινο σύστημα καπετανάτων.Το έργο εντάχτηκε στο τρίτο πακέτο το 2002.Συνέπεσε με πράσινο νομάρχη (στα μαχαίρια με τον επικεφαλής της αναπτυξιακής του εταιρείας) και με έναν δήμαρχο που χάθηκε πρόωρα, αφήνοντας γαλάζιο αντικαταστάτη.Ο δήμαρχος, έχοντας αντιπολίτευση που σφαζόταν μεταξύ της, αλλα υπέρμαχος των «έργων»,εξήγησε ότι δεν του περισσεύουν πόροι και διάθεση να αποζημιώνει ιδιοκτήτες,κι άν το ήθελαν, άς τους πλήρωναν σε βάρος του προϋπολογισμού του έργου. Εξάλλου συνέβαιναν εκταταμένες ανασκαφές, που κι αυτές από το «έργο» πληρώνονταν. Πρίν ξεκινήσει το Λυρικό,το 10% του προϋπολογισμού ήταν δεσμευμένο αλλού, στα πρόδρομα έργα.
Εν τω μεταξύ, δεν σταμάτησε ο διάλογος και η αντίδραση ως προς την σκοπιμότητα του έργου.Αλλά επικρατούσε η μνημειώδης ανακρίβεια «μη χρεωθούμε ότι αφήσαμε δέκα δίς να μη μπούνε στο νησί». Το έργο ανήκε στις δράσεις»σύγχρονες δομές πολιτισμού».Οι υποστηρικτές του διέδιδαν ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση: ή το φτιάχνουμε και εισπράτουμε το ποσόν ,ή χάνεται το σύμπαν.Ανακρίβεια καραμπινάτη. Κανένας φορέας, κανένας μηχανισμός, ευρωπαϊκός ή άλλος, δεν μπορεί να αντισταθεί σε μία ενδελεχή, σοβαρή, τεκμηριωμένη μελέτη.
Ο νομάρχης, έκανε δυό κινήσεις υπέρ του έργου. Έδιωξε τον διευθύνοντα την αναπτυξιακή (δικαίωμά του) και έβαλε τον εαυτό του επικεφαλής (λάθος διμούτσουνο).Επίσης, προχώρησε την από πολλά χρόνια λιμνάζουσα πολεοδόμηση της περιοχής.Αρχισαν οι αγωγές, τα εξώδικα και οι διαμάχες με τους ιδιοκτήτες. Πρόβλεψη πιθανής λύσης: μεταξύ τεσσάρων και δεκατεσσάρων ετών. Το έργο έπρεπε να βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο έως το τέλος του 2006.
Από καιρού εις καιρόν, υπήρχε ενημέρωση από τους δύο βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.Το έργο βάλτωνε, και ήταν προφανές.Η μελέτη κόστους-ωφέλειας ήταν εντός των νεοελληνικών ορίων: με άριστα το δέκα, έναν ανεκτικός δάσκαλος θα του έβαζε ένα δυάρι, κι αυτό λόγω του αρκετού χρόνου που κόστισε σε κάποιον να μαγειρέψει την επιστημονική του φαντασία.Το υπουργείο δεν έχει πόρους, μήτε διάθεση γιά μεγάλα έργα, πράγμα όχι ιδιαίτερα αρνητικό.Οι ίδιοι που έλεγαν «δεν αλλάζει το πρόγραμμμα» οι ίδιοι άρχισαν να προειδοποιούν ότι θα έβρισκαν άλλες ώριμες μελέτες γιά να απορροφηθεί ένα ποσόν από τα χαμένα.Ηταν και η καταραμένη παράγραφος περί δομών σύγχρονου πολιτισμού, που δεν μπορούσε να δικαιολογήσει δαπάνες γιά κάστρα, γιά φόσσες, γιά μουσεία, ακόμη και virtual χαριτωμενιές. Η Κέρκυρα έχει βαρύτατη και υπολειτουργούσα λόγω αχρηματίας πολιτιστική υποδομή, αλλα μπορεί να καλύψει μεταβίας το ενδιαφέρον εκατό ανθρώπων γιά τον λυρικό βίο,ενώ οι Κερκυραίοι αποτελούν σπουδαίο συντελεστή του μουσικού μας πολιτισμού. Οι είκοσι φιλαρμονικές, οι υπερεκατό χορωδίες, ο μικρές χορευτικές και θεατρικές ομάδες, δεν καταλάβαιναν τι σήμαινε «τα λεφτά του Λυρικού στην πόλη» όταν θα μπορούσε να μετατραπεί η Λότζια, το δημαρχείο,στην προτέρα της κατάσταση, ως όπερα δωματίου και να καλύψει πάσα λυρική ανάγκη ,και μάλιστα με επισκέπτες από όλον τον κόσμο.Βγαίνει λοιπόν τις προάλλες ένα δελτίο τύπου του υπουργείου, με υποστηρικές τους δύο κυβερνητικούς βουλευτές και μιλάει γιά «εξυγίανση» του Έργου, δηλαδή πάπαλα.Ποιός φταίει; ο νομάρχης.
Ο νομάρχης έγινε νομάρχης επειδή φημίστηκε ως καλός δήμαρχος στην Αχαράβη. Ο υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας, φημίζεται ως καλός δήμαρχος των Αχιλλείων.Η δομή δεν αλλάζει.Η νομαρχία παίζεται στον πόντο.Μπορεί να αλλάξει χέρια.Ο δήμος δεν παίζεται πουθενά. Θα τον κερδίσει ο Τρεπεκλής, επειδη οι αντίπαλοί του έχουν βάλει στην εγκυκλοπαίδεια του Δημοσίου βίου, στο λήμμα «τι να κάνετε γιά να χάσετε» την φωτογραφία τους.Τώρα ψάχνουν έτοιμες μελέτες γιά να ξανακερδίσουν μερικά από τα χαμένα χρήματα.Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη μαύρη τρύπα. Το σφάλμα του νομάρχη, το σφάλμα του δημάρχου, η πολιτική των βουλευτών (και των τριών, αυτή τη φορά).
Αυτά τα δέκα δίς, μόλις φάνηκε, από το πάσχον οικόπεδο και την ενδονομαρχιακή ασυνεννοησία, ότι δεν θα περπατήσει, έπρεπε να γίνουν αφορμή γιά μιά εναλλακτική πρόταση.Να πέσουν ιδέες σε κοινό τραπέζι, να προεπιλεγούν έργα γιά την πόλη και την περιφέρεια,χωρίς σώνει και καλά να συνδυαστούν με την ενδεχόμενη κατάρρευση του Λυρικού.Με δέκα δίς, ως κεφάλαιο, στηρίζεις ένα δεκαετές πρόγραμμα μουσικού πολιτισμού, που έχει την εύνοια της κοινωνίας, συγκεντρώνει άριστους μουσικούς, μεγάλους δάσκαλους, δημιουργεί χώρους γιά πρόβες, προηθεύεται πάσα υποδομή, γνωστική και πρακτική, θεσμοθετεί αριστεία, φεστιβάλ και κίνητρα, ανανεώνει τις χορωδίες, βελτιώνει την μουσική εκπαίδευση, και το σπουδαιότερο, μετατρέπει την Κέρκυρα σε ευρωπαϊκό κέντρο μουσικής.Μαζί με το λαμπρό πανεπιστήμιο, τους εξαίσιους αναξιοποίητους χώρους.Από τις δικές της δυνάμεις, χωρίς μεταγραφές.
Αυτό έπρεπε να κάνουν μόλις οσμίστηκαν το πατατράκ. Τώρα, μπήκε ένα ακόμη καρφί στο κάθισμα του νομάρχη.Και το κράτος θα προφασιστεί «έλλειψη μελετών» και θα στείλει (άν δεν έχει στείλει ήδη) τα χρήματα σε άλλους κωδικούς. Κάτι μου λέει ότι η Κέρκυρα θα πάρει γύρω στα 3 η 4 εκατομμύρια ευρω ακόμη, γιά να ζαχαρωθεί το χάπι.
Και βέβαια, όλα αυτά (που προέρχονται από τις εικόνες και τα αναγνώσματα που εισέπραξε ένας ξένος,επομένως δεν παράγουν παρασκήνιο, μήτε είναι όλα αληθή) θα μπορούσαν να εμπνεύσουν ένα μείζον λυρικό έργο, γιά τα έργα και τις ημέρες του Μακιαβέλη στην Κέρκυρα, μάλλον στη μορφή της όπερας μπούφας.
posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 10:46 πμ 0 comments links to this post  

24.8.06

Οι πρώτες παρατηρήσεις

·                                 Στην Κέρκυρα δεν έχει λαϊκές αγορές, παζάρια ή εβδομαδιαίες. ·                                 Δεν είναι «ύβρις» να έλκεις την καταγωγή από σλάβους ·                                 Σπανίως βλέπουν την θέα. Συνηθίζουν να κάθονται στον δρόμο, σε σκαμνάκια, κορμούς δέντρων, ακόμη και έως αργά, κινδυνεύοντας να χτυπηθούν από αυτοκίνητα.Τα μπαλκόνια και οι εξώστες που χρησιμοποιούν, βρίσκονται πάντοτε πάνω στον δρόμο. ·                                 Έχουν καταπληκτικά επιχειρήματα στις συζητήσεις τους ·                                 Μετα βίας καταλαβαίνω πεντέξη Κερκυραίους, άν με δουλεύουν η άν μιλάνε σοβαρά. Είναι εξαιρετικά σκωπτικοί. ·                                 Γυναίκες και άνδρες έχουν τελείως διαφορετική αντίληψη του χώρου και του χρόνου. ·                                 Πίνουν πολύ, ιδίως στα χωριά. ·                                 Εκτιμούν πάρα πολύ τις κόκκινες σάλτσες και την κανέλλα. ·                                 Έχουν με τις ελιές τους μιά ιδιότυπη, σεβαστική και ταυτόχρονα απόμακρη σχέση.Σα να είναι ζωντανές. Σε μιά ζωντανή σχέση, δεν απαγορεύονται φυσικά τα εγκλήματα. ·                                 Ζούνε, πολλές χιλιάδες, σε παραδοσιακά κελύφη με μικρό ύψος, χωρίς ευκολίες. ·                                 Φυτεύουν τα ζαρζαβάτια τους στήνοντας από καλάμια περίτεχνα ανακρατήματα. Εντούτοις σπανίως κορφολογούν τις ντομάτες. posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 8:46 μμ 1 comments links to this post   Μέσα σε εικοσιδύο μήνες,μπόρεσα να επισκεφθώ τα κόκκινα σημάδια του χάρτη. Αγαπώ την Κέρκυρα. Με ξαφνιάζει καθημερινά. Αλλά δεν έχω χάσει το βλέμμα του ξένου, μήτε πρόκειται, άχρι θανάτου. posted by ΠΕΤΕΦΡΗΣ @ 7:38 μμ 1 comments links to this post  

About Me

Name:ΠΕΤΕΦΡΗΣ Location:Χωρεπίσκοποι, Κέρκυρα View my complete profile

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ

·                                 ΠΕΤΕΦΡΗΣ ·                                 ΤΟ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ ·                                 THE CULTURAL BARBECUE

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ

·                                 Η ωραία επιρροή των καλών παραδειγμάτων ·                                 Ζητήματα του οδικού χάρτη ·                                 Κατάθεση ·                                 2019; ·                                 Λυρικός βίος ·                                 Οι πρώτες παρατηρήσεις ·                                 Μέσα σε εικοσιδύο μήνες,μπόρεσα να επισκεφθώ τα κ…

ΑΡΧΕΙΟ

·                                 Αύγουστος 2006 ·                                 Σεπτέμβριος 2006 ·                                 Current Posts
Web Site Counters
 

Advertisements